•••

Η Ουγκάντα είναι μια χώρα που με κάνει να επιστρέφω ξανά και ξανά. Κάθε ταξίδι εκεί είναι διαφορετικό, γιατί σε κάθε γωνιά της συναντάς και μια νέα εικόνα. Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι οι απίστευτες αντιθέσεις της.

Ξεκινάς το πρωί από τα βουνά Rwenzori, σε ένα τοπίο που θυμίζει Άλπεις. Κρύο, ομίχλη, παγωμένα ρυάκια και μια αίσθηση ηρεμίας που δεν περιμένεις να βρεις στην Αφρική. Λίγες ώρες αργότερα βρίσκεσαι στο Εθνικό Πάρκο Queen Elizabeth, μες στη ζέστη της σαβάνας. Ελέφαντες και βουβάλια βόσκουν γύρω σου, ιπποπόταμοι βουτούν στο κανάλι και λιοντάρια ξεκουράζονται πάνω στα δέντρα. Η εναλλαγή είναι τόσο έντονη που νιώθεις σαν να έκανες τρία διαφορετικά ταξίδια μέσα σε μία μέρα.

Η εμπειρία κορυφώνεται στη ζούγκλα του Bwindi. Η διαδρομή είναι δύσκολη –λάσπη, υγρασία, ιδρώτας– αλλά τη στιγμή που βλέπεις τους γορίλες από κοντά τα ξεχνάς όλα. Ο Silverback σε κοιτάζει ήρεμα, τα μικρά παίζουν και για λίγα λεπτά νιώθεις κομμάτι της ομάδας τους. Είναι μια εμπειρία που δύσκολα περιγράφεται με λόγια.

Και πέρα από τη φύση, είναι οι άνθρωποι. Πάντα χαμογελαστοί, έτοιμοι να σε βοηθήσουν, να σου μιλήσουν για τη χώρα τους.

Για μένα η Ουγκάντα δεν είναι απλώς ένας προορισμός. Είναι εμπειρία, μάθημα ζωής και πηγή έμπνευσης.

Κάθε φορά που φεύγω, ξέρω ότι θα επιστρέψω.