Skip to content
Home » Ανθρωπόλιθοι – Ένα μικρό μνημόσυνο παλαιών αισθημάτων με τον τρόπο της Κρήτης

Ανθρωπόλιθοι – Ένα μικρό μνημόσυνο παλαιών αισθημάτων με τον τρόπο της Κρήτης

    Ανθρωπόλιθοι – Ένα μικρό μνημόσυνο παλαιών αισθημάτων με τον τρόπο της Κρήτης

    Published
    Οι αδελφοί Μάντακα (Κρήτη 1911)

    Ανθρωπόλιθοι – Ένα μικρό μνημόσυνο παλαιών αισθημάτων με τον τρόπο της Κρήτης

    Published
    Οι αδελφοί Μάντακα (Κρήτη 1911)
    Η δασκάλα Αγάπη Καλομοίρη στέλνει στο Short Stories την ιστορία της, ένα καλειδοσκόπιο συναισθημάτων που γεννιούνται από την Κρήτη και τους αρχαϊκούς ανθρώπους της

    Στο σπίτι στο Ηράκλειο στην Κρήτη ήρθαν τρεις τέσσερις νεαροί, βοσκοί, δευτεροξάδερφα, με τα μουστάκια τους, ψηλοί ως απάνω.

    Σκυφτοί χαιρέτησαν τη θεία μου, τη συλλυπήθηκαν κι αμέσως βγήκαν έξω.

    Συνήθως από μικρά παιδιά τέτοιοι τύποι μπαίνουν στη βοσκική κι είναι εκείνοι που τάσσονται, με μια άγραφη συμφωνία χαρακτήρα και φύσης, να δουλεύουν στο παρασκήνιο. Kάτι σαν τους κλέφτες στην Τουρκοκρατία.

    Δεν ασπροφορούν και δεν συμμετέχουν στις χαρές παρά μόνο σαν βοηθοί – το ίδιο και στις λύπες. Τα λόγια λίγα κι ο στοχασμός πολύς… τσιγάρο στην άκρη των χειλιών.

    Παραξενεύτηκα που είχαν φύγει τόσο γρήγορα κι όταν ξανάνοιξε η πόρτα λύθηκε η απορία μου.

    Ήταν εκεί απέξω και κάθονταν στα σκαλιά. Σαν φρουρά τιμητική, σαν άγημα που αποδίδει τιμές στο πρόσωπο, αμίλητοι, σκυθρωποί, σαν βράχοι σταθεροί

    Ήταν εκεί απέξω και κάθονταν στα σκαλιά. Ένας σε κάθε σκαλί να πάει πάνω, στην άκρη του για να μην εμποδίζεται η κυκλοφορία στην πολυκατοικία, σαν μια φρουρά τιμητική, σαν άγημα που αποδίδει τιμές στο πρόσωπο, ακούνητοι, αμίλητοι, σκυθρωποί, σαν βράχοι σταθεροί, δηλώνοντας παρουσία μην τυχόν και χρειαστεί κάποια δουλειά να προσφέρουν.

    Ούτε καρέκλες έπιαναν ούτε τα λόγια ξόδευαν· σιωπηλοί και διαθέσιμοι, μην τυχόν χρειαστεί κάτι να μεταφερθεί, κάτι να μετακινηθεί ή ακόμη να απαντήσουν σε ένα βλέμμα ότι είναι εδώ ετοιμοπόλεμοι. Μέχρι το τέλος…

    Αυτή η στερεή διαθεσιμότητα, η αθόρυβη μα έντονη παρουσία, δεντρού παράστημα και μακαριότητα, φύση απ’ τη φύση, δεν φεύγει από το μυαλό μου κάθε φορά που κρυώνουν οι αγέρηδες την καρδιά μου και ντύνουν με τον πιο τρυφερό κι αέναο μανδύα την ψυχή μου.

    banner_300_250
    Picture of Αγάπη Καλομοίρη
    Η Αγάπη Καλομοίρη είναι δασκάλα στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Ανωγείων Κρήτης

    Κεντρική φωτογραφία
    Φρεντ Μπουασονά/Συλλογή Ριζαρείου Ιδρύματος

    MORE STORIES

    Άγγελος Χάγιος_Έρωτας και αντίσταση στα χρόνια της xούντας
    Short

    Έρωτας και αντίσταση στα χρόνια της xούντας

    Ο Άγγελος Χάγιος αφηγείται στο Short Stories ένα περιστατικό που έζησε στα κρατητήρια της Καστέλλας τον καιρό της χούντας, το οποίο του έδωσε δύναμη και ανανέωσε την πίστη του στη νικηφόρα έκβαση του αγώνα

    παλιες καρτ ποσταλ ελλαδα
    Photo

    «Για να με θυμάσαι…» – Μικρές ιστορίες 60 χρόνων μέσα από παλιές καρτ ποστάλ

    Καρτ ποστάλ ποτισμένες με την ώχρα του χρόνου, ένα φευγαλέο «για να με θυμάσαι», μικρές προσωπικές ιστορίες που πλέκονται πίσω από τα χαιρετίσματα, ο αγώνας της μνήμης να δαμάσει την αποτρόπαια λήθη