Skip to content
Home » News » Εκατομμύρια κόκκοι καφέ και ευτυχίας βαθιά στην Αφρική

Εκατομμύρια κόκκοι καφέ και ευτυχίας βαθιά στην Αφρική

    Εκατομμύρια κόκκοι καφέ και ευτυχίας βαθιά στην Αφρική

    Published

    Εκατομμύρια κόκκοι καφέ και ευτυχίας βαθιά στην Αφρική

    Published
    Ο Αλέξανδρος Φούκης μιλάει στο Short Stories για το πως ταξίδεψε στην Αιθιοπία όπου ανακάλυψε τη μαυλιστική δύναμη της ποικιλίας καφέ γκέισα και συνάντησε πραγματικά ευτυχισμένους ανθρώπους

    Το 2015 είχα ταξιδέψει on purpose στην Αιθιοπία. Η γη του καφέ με καλούσε και δεν μπορούσα να αρνηθώ αυτή την πρόσκληση. Από την Αντίς Αμπέμπα, την πρωτεύουσα, ταξιδέψαμε περίπου 16 ώρες για να φτάσουμε στην περιοχή Γκότζι. Εκεί υπάρχει η φάρμα Gesha Village με την πολύ γνωστή και από τις πιο ακριβές ποικιλία καφέ, την γκέσα ή γκέισα.

    Ένας φίλος, ο Άνταμ, εντόπισε την περιοχή, ένα παρθένο δάσος, απ’ όπου προήλθε η συγκεκριμένη ποικιλία. Νοίκιασε τη γη για τα επόμενα 50 χρόνια και άρχισε την καλλιέργεια προσπαθώντας να συντονίσει τις φυλές που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή προκειμένου τα μέλη τους να εργαστούν και να αποκτήσουν τα πλεονεκτήματα που τους παρέχονταν από την εργασία τους.

    Η φάρμα βρίσκεται 16 ώρες και 500 χλμ. μακριά από την Αντίς Αμπέμπα. Ύστερα από οκτώ εννιά ώρες ταξιδιού αφήσαμε την άσφαλτο και μπήκαμε σε χωματόδρομο. Σιγά σιγά αραίωναν οι σκηνές και τα χαμόσπιτα και βλέπαμε mak houses, σπίτια φτιαγμένα από λάσπη. Όσο πιο βαθιά μπαίναμε στην Αιθιοπία, πλησιάζοντας τα σύνορα με τη Σομαλία, αποχαιρετούσαμε τον ηλεκτρισμό και το σήμα του κινητού.

    Η πιο δυνατή ανάμνηση ήταν το παζάρι που οργάνωναν οι φυλές της περιοχής. Αντάλλασσαν διάφορα είδη ζώων, μπαχαρικά κ.λπ. Όταν φτάσαμε εκεί οι ντόπιοι σοκαρίστηκαν καθώς μάλλον δεν είχαν ξαναδεί Καυκάσιους . Όταν προσπάθησα να φωτογραφίσω κάποια παιδιά, αυτά τρόμαξαν αφού νόμισαν ότι η κάμερα ήταν όπλο.

    Περνώντας χρόνο μαζί τους κατάλαβα ότι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει άγχος και στρες. Αν και ζουν με λιγοστές ανέσεις, είναι ευτυχισμένοι

    Είναι δύσκολο ο μέσος Ευρωπαίος να φανταστεί ότι υπάρχουν άνθρωποι αποκομμένοι από αυτό που θεωρεί πολιτισμό. Θυμάμαι ότι το πρώτο διάστημα παρατηρώντας τα πρόσωπά τους μου φαίνονταν κουρασμένοι, εξαντλημένοι. Ο τρόπος ζωής τους είναι σκληρός, η καταπόνησή τους μεγάλη, η διατροφή τους διαφορετική από τη δική μας και η περίθαλψη στοιχειώδης.

    Υποσυνείδητα άρχισα να τους λυπάμαι γιατί δεν διαθέτουν τις ίδιες ευκολίες μ’ εμάς. Όμως αυτή η αίσθηση με εγκατέλειψε γρήγορα. Με το τέλος του ταξιδιού, 18 μέρες μετά την άφιξή μας, το βλέμμα τους δεν μου έβγαζε κούραση αλλά ηρεμία και χαρά.

    Μια από τις ιστορίες που μας μετέφερε ο ιδιοκτήτης της φάρμας αφορούσε το πόσο ξένη στην κουλτούρα των ντόπιων είναι η σχέση εργασιακής εξάρτησης. Συναντήθηκε λοιπόν με τον αρχηγό κάθε φυλής και πρότεινε να ιδρύσει σχολεία, να φέρει γιατρούς, να αναλάβει τις σπουδές των παιδιών τους.

    Προσπαθούσε να καταλάβει τι ήθελαν· ο καθένας μιλούσε διαφορετική διάλεκτο οπότε η συνεννόηση ήταν δύσκολη. Αξεπέραστο επίσης έμοιαζε και το θέμα του ωραρίου. Τους πρώτους έξι οκτώ μήνες δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τη λογική του ωραρίου στη δουλειά. Κάποιοι πήγαιναν αργότερα από την προκαθορισμένη ώρα ή καθόλου. Άλλοι πάλι σχολούσαν νωρίτερα ή αργότερα – η διαδρομή του ήλιου στον ουρανό καθόριζε το πρόγραμμά τους.

    Περνώντας χρόνο μαζί τους κατάλαβα ότι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει άγχος και στρες. Αν και ζουν με λιγοστές ανέσεις, είναι ευτυχισμένοι. Η ευτυχία τους φαίνεται την ώρα που δουλεύουν ή κυνηγούν, την ώρα που παίζουν τα παιδιά. Με τόσο λίγα είναι ευτυχισμένοι, δεν τους λείπει τίποτε.

    banner_300_250
    Αλέξανδρος Φούκης
    Ο Αλέξανδρος Φούκης είναι ιδιοκτήτης του coffee roasters και coffee shop Handpickers

    Αφήγηση στον
    Παναγιώτη Φρούντζο

    Κεντρική φωτογραφία
    Αλέξανδρος Φούκης

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES