Skip to content
Home » News » «Κάτσε να φάμε μαζί, Αγγέλα μας…»

«Κάτσε να φάμε μαζί, Αγγέλα μας…»

    «Κάτσε να φάμε μαζί, Αγγέλα μας…»

    Published
    Η Αγγελική Τουμπανάκη με τους Sam Roma στη συναυλία «Κωνσταντινούπολη – Θεσσαλονίκη – Αθήνα» που έδωσαν στις 16 Μαΐου 2015 στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

    «Κάτσε να φάμε μαζί, Αγγέλα μας…»

    Published
    Η Αγγελική Τουμπανάκη με τους Sam Roma στη συναυλία «Κωνσταντινούπολη – Θεσσαλονίκη – Αθήνα» που έδωσαν στις 16 Μαΐου 2015 στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο
    Η Αγγελική Τουμπανάκη γράφει στο Short Stories για τη μουσική και ανθρώπινη συνάντηση και συνεργασία της με τους μουσικούς του τσιγγάνικου συγκροτήματος Sam Roma

    Είναι πολλές και πολύτιμες οι στιγμές. Και καταλήγω πάντα στο ίδιο…

    Πάθος για τη ζωή, πάθος για τη μουσική. Ατίθαση ελευθερία και μια παιδικότητα, μια «πικάντικη» ευστροφία. Ένα θυμικό φωτιά, αδελφικές φιλίες και νόμοι άγραφοι.

    Ταξιδιώτες πολλών φυλών, πολλών γλωσσών, πολλών χρωμάτων. Φωνές που η καθεμία φέρει τη «ρόδα» της και περιπλανιέται στους αιώνες. Πάντα με μια ευαισθησία και την ίδια στιγμή με ένα κλείσιμο ματιού.

    Ώρα να φεύγουμε ή μπορεί και να μην ήρθαμε και ποτέ. Κουβαλάμε το συναίσθημα μας πάνω στα φτερά μας. Είμαστε άπιαστοι, ελεύθεροι. Τραγουδάμε την αλήθεια μας. Αυτό αισθάνομαι – ακούω μέσα μου όταν τους σκέφτομαι, με αγάπη.

    Οι μουσικές τους φέρουν μόνο αλήθειες, ακατέργαστες και οργανικές. Οι τσιγγάνικοι ήχοι ανυψώνονται στον ουρανό, σου κουνάνε το σώμα, σου στροβιλίζουν την ψυχή σε έναν άγριο χορό.

    Δεν υπάρχει βαρύτητα, μόνο ευτυχία και ας μιλάνε τα ρόμικα τραγούδια για πόνους και νοσταλγίες, για έρωτες και ξεριζωμούς. Όλα γλιστράνε με γλυκές άταστες δοξαριές προς την ευτυχία.

    Από την πρώτη στιγμή του μουσικού μας «προξενιού» με τους Sam Roma ήξερα ότι ένα κομμάτι της ψυχής μου ανήκει σε αυτούς

    Από την πρώτη στιγμή του μουσικού μας «προξενιού» με τους Sam Roma ήξερα ότι ένα κομμάτι της ψυχής μου ανήκει σε αυτούς. Ήταν όλα οικεία.

    Με βάλανε στον κύκλο τους με τεράστια αγάπη. Ανοίξανε τον μουσικό τους χώρο με γενναιοδωρία και με ανοιχτωσιά μυαλού προσκαλέσανε τη δική μου μουσική υπόσταση και διαφορετικότητα. Με διδάξανε τα «δικά τους» με φροντίδα και προστασία.

    Η παραδοσιακή τσιγγάνικη μουσική δεν είναι μουσειακή, δεν είναι φολκλορική – είναι μια ζωντανή μουσική φόρμα που συνεχώς εξελίσσεται. Τη ζουν, τη βιώνουν στην καθημερινότητά τους, τη γλεντάνε. Είναι μουσικοί Μουσίκαροι σύγχρονοι που μελετάνε και αντλούν την πληροφορία από παντού.

    Μετά τις μουσικές κάτσαμε μαζί στο «ιερό» τραπέζι. «Κάτσε να φάμε μαζί, Αγγέλα μας…». Είναι ευλογία να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι και να τρώμε μαζί. Αγάπη για τα απλά πράγματα και ήμερος χρόνος να τα τιμάς. Και το ψωμάκι εάν τύχει και πέσει από το τραπέζι το σηκώνουν με ευλάβεια και το φιλούν. Όλα «αλά παλαιά» με σεβασμό και αξίες.

    Νοικοκυραίοι και Κύριοι. Καθαρά βλέμματα, Ψυχές ορθάνοιχτες, Ψυχές μάλαμα.

    Είναι φίλοι μου και ας μη βλεπόμαστε πολύ.

    E tsalgies mpasalen… για πάντα.

    banner_300_250
    Αγγελική Τουμπανάκη
    Η Αγγελική Τουμπανάκη είναι διδακτόρισσα Μοριακής Ογκολογίας, βοκαλίστρια, καθηγήτρια φωνής και αυτοσχεδιασμού

    Κεντρική φωτογραφία
    Από το προσωπικό αρχείο της Αγγελικής Τουμπανάκη

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    ΡΟΜΑ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ παιδια απο την πατρα Μαρίνα Δανέζη Sam Roma
    Short

    «Jastar amenge dur» (Έλα να πάμε μακριά)

    Ο Τσιγγάνος τραγουδιστής Λευτέρης Ματθαίου θυμάται την επιμονή του Χρήστου Παπαδόπουλου να ανοίγει τις συναυλίες που έδωσαν μαζί πριν από 28 χρόνια με ένα παραδοσιακό τσιγγάνικο τραγούδι