Skip to content
Home » News » Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με τα δικά του λόγια

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με τα δικά του λόγια

    Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με τα δικά του λόγια

    Published
    Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο στη θρυλική σειρά «Εκείνος κι εκείνος»

    Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με τα δικά του λόγια

    Published
    Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο στη θρυλική σειρά «Εκείνος κι εκείνος»
    Μικρά αποσπάσματα από μια συζήτηση το 2013 με τον ηθοποιό Γιώργο Μιχαλακόπουλο (1938-2023), ο οποίος έφυγε από τη ζωή σήμερα, στις 16 Δεκεμβρίου

    Ολοι οι παλιότεροι ηθοποιοί –αυτό που θα πω δεν σημαίνει ότι η νέα γενιά δεν είναι μια γενιά με αγωνίες και με υψηλά προσόντα– ήμασταν εμπειρικοί. Ξέραμε πώς θα βάλουμε τη σόλα στο παπούτσι και πώς θα τραβήξουμε την κλωστή για να τη δέσουμε με το δέρμα. Πλέον τα πράγματα είναι φαστ φουντ.

    Είχαμε ευτυχήσει στην εποχή μας να έχουμε ένα σπουδαίο κλίμα. Έτυχε η γενιά μας να ανήκει σε μια πολύ μεγάλη γενιά δημιουργών. Προσωπικά είχα την τύχη να έχω δάσκαλο τον Κάρολο Κουν. Αλλά δεν ήταν μόνο ο Κουν.

    Υπήρχαν προσωπικότητες η μια μεγαλύτερη από την άλλη. Είτε λεγόταν Τσαρούχης είτε Χατζιδάκις είτε Θεοδωράκης είτε Στεφανέλλης είτε Βακαλό είτε Καμπανέλλης είτε Ελύτης… Ήταν μια ομάδα ανθρώπων που έβλεπες τις επιδόσεις τους και συνειδητοποιούσες τις δικές σου ελλείψεις και προσπαθούσες να τις αναπληρώσεις.

    Τότε βέβαια είχαμε άλλα προβλήματα. Τον λεγόμενο παλιό ελληνικό κινηματογράφο που δεν είχε σχέση με το θέατρο. Που δεν ήταν και τόσο καλός όσο λένε τώρα. Εμείς που τον είχαμε υπηρετήσει ξέραμε αν και πόσο καλός ήταν. Ήταν λίγο του ποδαριού σινεμά. Όχι ότι δεν υπήρχαν οι εξαιρέσεις. Υπήρχαν.

    Έβλεπες πρωταγωνιστές να μπαινοβγαίνουν από το ένα στούντιο στο άλλο την ίδια μέρα γιατί έπαιζαν σε διαφορετικά φιλμ. Οι τεχνικές ήταν ανύπαρκτες. Οι λήψεις μπορεί να ήταν όλες από την ίδια γωνία. Δεν ακολουθούσαν τους κανόνες του κινηματογράφου. Από την άλλη βέβαια υπήρχαν σπουδαίοι ηθοποιοί στο σινεμά. Ήταν αυτοσχεδιαστικοί – γνώριζαν τους νόμους του αυτοσχεδιασμού.

    Είχαν φοβερή ακτινοβολία. Ήταν σπουδαίοι ερμηνευτές. Βεβαίως στο θέατρο δεν είχαν τις αντίστοιχες επιδόσεις. Εμφανίζονταν περισσότερο στα θέατρα της επιθεώρησης και του βαριετέ. Μεγάλες προσωπικότητες.

    Είναι φυσικό να είμαι παναθηναϊκός αφού γεννήθηκα και μεγάλωσα στου Γκύζη και στα Εξάρχεια

    Οι άλλοι που ασχολούνταν με την πρόζα και το θέατρο δεν ήταν τόσο προβεβλημένοι. Αλλά κι εκεί υπήρχαν μεγαθήρια. Να μιλήσω για τον Χορν, τη Λαμπέτη, τον Μινωτή, την Παπαδάκη; Είναι άσχημο ωστόσο να κάνουμε μνημόσυνο για τους παλιούς. Γιατί, επιμένω, υπάρχουν νέοι ηθοποιοί που θεωρώ ότι θα αναδείξουν την ουσία του ταλέντου τους.

    Συνεργασίες που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη μου είναι με τον Κάρολο Κουν, με τον Μίνω Βολανάκη, σπουδαίες συνεργασίες με τον Ανδρέα Βουτσινά, όπως επίσης με τον Κώστα Μπάκα.

    Χημεία είχα με τον Γιώργο Μοσχίδη. Με τον Γιώργο έχω κάνει τα περισσότερα ντουέτα. Είναι ένας ηθοποιός που ξέρω την ανάσα του και αυτός τη δικιά μου. Είναι καταπληκτικά τα δίδυμα που έχουμε παίξει με τον Γιώργο. Ένας σπουδαίος ρολιστοκαρατερίστας. Σπουδαίος… σπουδαίος…

    Έχω γεννηθεί στη γειτονιά του γηπέδου της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Έπαιζα μπάλα στις γειτονικές αλάνες, αλλά και στα τσικό του Παναθηναϊκού. Κατά συνέπεια είναι φυσικό να είμαι παναθηναϊκός. Αφού γεννήθηκα και μεγάλωσα στου Γκύζη και στα Εξάρχεια.

    banner_300_250
    Γιώργος Μιχαλακόπουλος
    Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος υπήρξε ηθοποιός

    Αφήγηση στον
    Παναγιώτη Φρούντζο

    MORE SHORT STORIES

    ΞΑΡΧΑΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΧΟΥΝΤΑ
    Short

    Η συναυλία του Ξαρχάκου που κατέληξε σε μεγάλη αντιχουντική διαδήλωση

    Ο Θόδωρος Κουτσουμπός, φοιτητής στο Μαθηματικό το 1973, αφηγείται στο Short Stories περιστατικά από τις πυκνές διαδηλώσεις που προηγήθηκαν της κατάληψης του Πολυτεχνείου, ενδεικτικά της ολοένα και ογκούμενης αναταραχής στα πανεπιστήμια

    Μπάμπης Παπαδόπουλος κιθαρίστας shortstoriesgr
    Short

    Όταν ο Μπάμπης Παπαδόπουλος κατάλαβε ότι δεν θα γίνει διασκεδαστής

    Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος θυμάται για λογαριασμό του Short Storieς τις ταβέρνες στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στη Θεσσαλονίκη, τα ρεμπετολαϊκά σε γάμους και βαφτίσια και την αυστηρή παραίνεση του αφεντικού «να χαμογελάει στους πελάτες»