Skip to content
Home » News » Όταν ο Μπάμπης Παπαδόπουλος κατάλαβε ότι δεν θα γίνει διασκεδαστής

Όταν ο Μπάμπης Παπαδόπουλος κατάλαβε ότι δεν θα γίνει διασκεδαστής

    Όταν ο Μπάμπης Παπαδόπουλος κατάλαβε ότι δεν θα γίνει διασκεδαστής

    Published
    Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος –με τη «φόρμα εργασίας», το τζιν πουκάμισο– επί το μουσικό έργο στις αρχές των 80s

    Όταν ο Μπάμπης Παπαδόπουλος κατάλαβε ότι δεν θα γίνει διασκεδαστής

    Published
    Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος –με τη «φόρμα εργασίας», το τζιν πουκάμισο– επί το μουσικό έργο στις αρχές των 80s
    Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος θυμάται για λογαριασμό του Short Storieς τις ταβέρνες στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στη Θεσσαλονίκη, τα ρεμπετολαϊκά σε γάμους και βαφτίσια και την αυστηρή παραίνεση του αφεντικού «να χαμογελάει στους πελάτες»

    Ηταν το 1981 ή το 1982 όταν γνώρισα τον φίλο μου τον Μάρκο Κουτούκη. Έπαιζε μπουζούκι και ήταν η εποχή που είχε αναβιώσει το ρεμπέτικο με τις κομπανίες: Ρεμπέτικη, Αθηναϊκή, Οπισθοδρομική κ.λπ. Οπότε έψαχνε κι αυτός να βρει παρέα για να παίξει το συγκεκριμένο ρεπερτόριο. Ένας κιθαρίστας ήταν αυτός που χρειαζόταν για να συμπληρωθεί το σχήμα.

    Αρχίσαμε να παίζουμε, να μαθαίνω κι εγώ τα τραγούδια, κάναμε παρέες, γλέντια. Όλα καλά αλλά έπρεπε να βγάλουμε και κανένα φράγκο για να αγοράζουμε τις χορδές μας, τις πένες μας.

    Δύσκολες εποχές και για κείνον και για μένα –αυτό είναι long story βέβαια–, οπότε άρχισε το ψάξιμο για κανένα ταβερνάκι ή κάποιον χώρο τέλος πάντων όπου θα μπορούσαμε να παίζουμε τα κομμάτια που είχαμε ετοιμάσει.

    Βρέθηκε λοιπόν ένα ταβερνοεστιατόριο που έψαχνε ένα μικρό φτηνό σχήμα. Εκεί γινόταν και κάνα γλέντι, του τύπου αρραβώνας, γάμος, βάφτιση. Μας προσέλαβε. Μάλιστα μας έβαλε να αγοράσουμε τα ρούχα για τη δουλειά. Μπουζουξής και κιθαρίστας πήραμε μπλε πουκάμισο – έμοιαζε με  τζιν ώστε να μπορούμε να το φοράμε και εκτός δουλειάς· το παντελόνι ούτε που το θυμάμαι.

    Κάθε λίγο και λιγάκι το αφεντικό έβγαινε από την κουζίνα και μας φώναζε: «Χαμογελάτε, ρε μαλάκεεες»

    Αρχίσαμε τη δουλειά. Σαββατόβραδο οι αρραβώνες και οι γάμοι, Κυριακή μεσημέρι βαφτίσια. Προσπαθούσαμε να τα βγάλουμε πέρα αλλά ούτε την εμπειρία είχαμε ούτε τη γνώση σε ρεπερτόριο. Και δώσ’ του τα «Μικρός αρραβωνιάστηκα», τα «Χατζηκυριάκεια», κάνα καλαματιανό, κάνα παλιό λαϊκό.

    Βέβαια ο κόσμος δεν περνούσε και άσχημα, έτσι μας φαινόταν δηλαδή. Το αφεντικό όμως, ένας μικροκαμωμένος νευρώδης τυπάκος, μάλλον είχε άλλη γνώμη. Κάθε λίγο και λιγάκι έβγαινε από την κουζίνα, έστελνε τον σερβιτόρο να μας πει να γυρίσουμε το κεφάλι για να τον κοιτάξουμε και μόλις γυρνούσαμε τα βλέμματα φώναζε: «Χαμογελάτε, ρε μαλάκεεες».

    Κολλούσαμε ένα ψεύτικο χαμόγελο και όταν φεύγαμε μετά τη δουλειά δακρύζαμε από τα γέλια. Αν και από πολύ μικρός είχα αποφασίσει ότι θα γίνω μουσικός, από πολύ νωρίς επίσης κατάλαβα ότι δεν θα γίνω ποτέ διασκεδαστής.

    banner_300_250
    Μπάμπης Παπαδόπουλος
    Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος είναι μουσικός

    Κεντρική φωτογραφία
    Προσωπικό αρχείο του Μπάμπη Παπαδόπουλου

    Πορτρέτο
    Σίμος Σαλτιέλ

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES