Skip to content
Home » Όταν ο Τσίπρας νίκησε τη Μέρκελ στην Αφρική

Όταν ο Τσίπρας νίκησε τη Μέρκελ στην Αφρική

    Όταν ο Τσίπρας νίκησε τη Μέρκελ στην Αφρική

    Published

    Όταν ο Τσίπρας νίκησε τη Μέρκελ στην Αφρική

    Published
    Το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε να ακούσει ο Θωμάς Σίδερης στη Νιαμέι στις αρχές του 2015 θα ήταν για τη σύγκρουση Ελλάδας – Γερμανίας

    Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης. Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο του 2015. Στον πίνακα αναχωρήσεων, πτήση TK 537, τελικός προορισμός Ουαγκαντούγκου. Ενδιάμεσος σταθμός Νιαμέι, πρωτεύουσα της χώρας του Νίγηρα, ίσως της φτωχότερης χώρας του κόσμου. Θα ταξιδέψω εκεί με μια ομάδα γιατρών για ένα ντοκιμαντέρ για τη «χώρα των Τουαρέγκ και της σκόνης». 

    Τρεις μέρες νωρίτερα, Αθήνα. Η γυναίκα μου στο πεζοδρόμιο και εγώ με τη βαλίτσα στο ένα χέρι ετοιμάζομαι να μπω στο αυτοκίνητο. Στα μάτια της διαβάζω τον «τελευταίο αποχαιρετισμό». Με κοιτά διαρκώς σιωπηλή. «Να προσέχεις»… αυτό είπε μόνο.

    Εκείνη την εποχή στην υποσαχάρια Αφρική βρίσκονταν σε εξέλιξη δυο δεινά: η επιδημία Έμπολα και η ισλαμιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ που πραγματοποιούσε διαρκώς επιθέσεις καμικάζι στη Νιγηρία, στον γειτονικό Νίγηρα και στο Τσαντ. Ο Νίγηρας δεν βρισκόταν τότε στη ζώνη του Έμπολα, αλλά ο φόβος ήταν διάχυτος. 

    Προσεγγίζουμε το αεροδρόμιο της Νιαμέι μετά τα μεσάνυχτα. Προσπαθώ να δω έξω από το παράθυρο, πηχτό σκοτάδι. Μερικά διάσπαρτα φώτα και ύστερα πάλι σκοτάδι. Στον διάδρομο προσγείωσης πια. Κάπου στο βάθος το αχνό φως του αεροσταθμού.

    Νωχελική αποβίβαση και είσοδος στην αίθουσα αφίξεων. Ο υπάλληλος ζητάει επιμόνως από όλους τους ταξιδιώτες τις κάρτες εμβολιασμού. Η δική μου κίτρινη, από τον υγειονομικό σταθμό στη λεωφόρο Αλεξάνδρας.

    Δεν ξέρω πόση ώρα περνά· έχει πνιγηρή ζέστη και γύρω μου πετά ένα σύννεφο κουνούπια. Ξαφνικά μπαίνει στην αίθουσα ένας μεγαλόσωμος άντρας. Φορά μια υπέροχη τιρκουάζ κελεμπία με χρυσοκέντητο γιακά και μεγάλα μαύρα γυαλιά. Τον ακούω να ρωτά από μακριά: «Who is Sideris Thomas?». Υψώνω το χέρι μου για να με δει. Έρχεται γεμάτος χαρά προς το μέρος μου με πλατύ, τεράστιο χαμόγελο. Του χαμογελώ κι εγώ. Προς στιγμή ξεχνώ πού βρίσκομαι, η κούραση και η νύστα εξαφανίζονται μεμιάς.

    Αφού μου εξηγεί πόσο πολύ αγαπά την Ελλάδα, μου λέει με ενθουσιασμό «Alexis Tsipras»!

    Με αγκαλιάζει εγκάρδια, σαν να είμαστε φίλοι από τα παλιά ή σαν να πολεμήσαμε μαζί σε κάποιον αποικιακό πόλεμο. Αρχίζω και απορώ με τη στάση του. Μου εξηγεί πως είναι κυβερνητικός αξιωματούχος και ότι είδε στη λίστα των επιβατών πως ταξιδεύει και ένας Έλληνας.

    Αφού μου εξηγεί με κάθε πιθανό τρόπο πόσο πολύ αγαπά την Ελλάδα, μου λέει με ενθουσιασμό «Alexis Tsipras»! Τον ρωτώ με περιέργεια: «Ξέρεις στ’ αλήθεια τον Αλέξη Τσίπρα;». Σηκώνει το ένα χέρι, το σφίγγει σε γροθιά και χτυπώντας την παλάμη του άλλου χεριού του μου λέει: «Τσίπρας, Μέρκελ, μπουμ μπουμ μπουμ».

    Με σχεδόν παιδική αναπαράσταση, μου εξηγεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο μόνος πολιτικός που όρθωσε το ανάστημά του στην Άνγκελα Μέρκελ. Πρέπει να ήταν η τελευταία μέρα του Ιανουαρίου του 2015, ίσως και να ξημέρωνε η 1η Φεβρουαρίου· δεν είμαι σίγουρος.

    Τρεις τα ξημερώματα, ίσως και περισσότερο. Ανυπομονώ να βγω έξω και να μυρίσω τον αέρα της Νιαμέι. Ο υπάλληλος μου δίνει επιτέλους πίσω σφραγισμένη την κίτρινη κάρτα του εμβολιασμού μου. Ο κυβερνητικός αξιωματούχος με σφίγγει στην τεράστια αγκαλιά του και με αποχαιρετά. Του υπόσχομαι να τον ξαναδώ στην επιστροφή μου.

     

    banner_300_250
    Picture of Θωμάς Σίδερης
    Ο Θωμάς Σίδερης είναι δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και PhD ανθρωπογεωγράφος

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE STORIES