Skip to content
Home » News » Επιβίωση στα παγωμένα βουνά της Μογγολίας

Επιβίωση στα παγωμένα βουνά της Μογγολίας

    Επιβίωση στα παγωμένα βουνά της Μογγολίας

    Published

    Επιβίωση στα παγωμένα βουνά της Μογγολίας

    Published
    Η Ελευθερία Γιαγή, η οποία ζει μόνιμα σε ένα τροχόσπιτο και έχει ταξιδέψει σε 43 χώρες, γράφει στο Short Stories για το ταξίδι της στη Μογγολία και την «παγωμένη» εμπειρία της στους -20 °C

    Οταν αποφάσισα να ταξιδέψω στη Μογγολία ήξερα ότι θα έχει πολύ κρύο γι’ αυτό έκλεισα εισιτήρια για τον Απρίλιο, όταν τα μεγάλα κρύα έχουν φύγει και οι θερμοκρασίες φτάνουν πλέον λίγο υπό το μηδέν. Οι δύο πιο ενδιαφέρουσες εκδρομές στη Μογγολία είναι το κυνήγι με αετούς και η φυλή των Τσατάνων στα βόρεια της Μογγολίας (στα σύνορα με Σιβηρία) οι οποίοι εκτρέφουν ταράνδους. Διάλεξα το δεύτερο.

    Θέλοντας να εξοικονομήσω χρήματα, βρήκα μια ντόπια οδηγό και της ζήτησα να τα κάνουμε όλα σαν ντόπιοι, όχι σαν τουρίστες. Αυτό βέβαια σήμαινε ότι για να φτάσουμε στα βουνά που έμεναν οι Τσατσάνοι, θα κάναμε έξι ώρες πάνω σε άλογα. Για να μην έχουμε πολλά πράγματα και να μην χρειαστούμε επιπλέον άλογο για κουβάλημα–που το πληρώνεις- αποφασίσαμε να μην πάρουμε μαζί κουβέρτες και sleeping bag.

    Η διαδρομή έξι ωρών, με μισή ώρα διάλλειμα, δεν ήταν το δύσκολο μέρος. Κάνω από μικρή ιππασία και το απόλαυσα πολύ. Στον δρόμο όμως άκουγα να λένε για το πόσο ψηλά έχουν μετακινηθεί οι νομάδες Τσατάνοι για να βρουν κρύο, καθώς οι τάρανδοι πεθαίνουν από την -έστω και λίγη- ζέστη.

    Έπειτα μου είπαν για τις παραδοσιακές σκηνές τίπι που στήνονται και ξεστήνονται γρήγορα για να τις μεταφέρουν οι νομάδες όταν αλλάζουν περιοχή. Εκεί άρχισα να καταλαβαίνω πως οι συνθήκες διαμονής δεν θα ήταν και οι καλύτερες…

    Περνώντας παγωμένες λίμνες, ποτάμια και βουνά με χιόνια φτάσαμε στην οικογένεια που θα μας φιλοξενούσε. Μας έδειξαν την σκηνή μας η οποία είχε για πόρτα ένα πανάκι που κουνιόταν με το παραμικρό φύσημα. Δεν είχε πάτωμα, πατούσαμε απευθείας στο χώμα. Στο κέντρο υπήρχε μια φωτιά και περιμετρικά δύο κρεβάτια από κορμούς δέντρων με κάποια -καταβρώμικα- παπλώματα.

    Ανακοίνωσα πως δεν υπήρχε περίπτωση να με πάρει ο ύπνος πάνω στους κορμούς και ότι προτιμούσα να κοιμηθώ στο πάτωμα. Εξάλλου ήμασταν τρεις: εγώ, η οδηγός μου και ο οδηγός με τα άλογα ενώ τα κρεβάτια ήταν μόνο δύο.

    Στο μέσο της νύχτας έσβησε η φωτιά και η θερμοκρασία έφτασε στους -20 °C. Στην πραγματικότητα ήταν να σαν κοιμόμασταν έξω στο βουνό

    Όταν έφτασε η ώρα του ύπνου είχα τη φαεινή ιδέα να χρησιμοποιήσω τα υποστρώματα από τα άλογα -που μόλις είχαν κάνει έξι ώρες ορειβασία- για να δημιουργήσω ένα υπόστρωμα στο χώμα. Από πάνω τοποθέτησα και δύο προβιές -δεν ξέρω καν από τι ζώο- και είχα και το βρώμικο, λεπτό πάπλωμα για να σκεπαστώ. Η θερμοκρασία είχε φτάσει στους -15 °C. Δεν φοβόμουν όμως γιατί για το συγκεκριμένο ταξίδι είχα αγοράσει ένα μπουφάν που αντέχει έως τους -20 °C.

    Φόρεσα και όσα ρούχα είχα μαζί: δύο ζευγάρια μάλλινες κάλτσες, καλσόν, κολάν, παντελόνι ισοθερμικό χιονιού, μάλλινη φανέλα, λεπτό μακρυμάνικο, πουλόβερ, το μπουφάν για τους -20 °C, γάντια, σκούφο και κουκούλα και σκεπάστηκα με το πάπλωμα.

    Πίστευα πως ήμουν καλά! Στην μέση της νύχτας όμως έσβησε η φωτιά και η θερμοκρασία έφτασε στους -20 °C. Ουσιαστικά ήταν σαν να κοιμόμασταν έξω στο βουνό. Και εκεί, μέσα στην μάχη για επιβίωση, πήρα την προβιά που μύριζε έντονα, την πέρασα την μισή κάτω και την άλλη μισή πάνω από το κεφάλι μου, σαν στέγαστρο, φτιάχνοντας έτσι μια μίνι σκηνή μέσα στη σκηνή μας.

    Και κάπως έτσι κατάφερα να κοιμηθώ στο πιο κρύο περιβάλλον της ζωής μου…

    banner_300_250
    Ελευθερία Γιαγή
    H Ελευθερία Γιαγή διατηρεί το blog eleftherizoi

    Κεντρική φωτογραφία
    Από το προσωπικό αρχείο της Ελευθερίας Γιαγή

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES