Skip to content
Home » News » Πρέβεζα 1979: Σχολική γιορτή του «Όχι» με Λεοντή και Ζαχαριάδη κάτω από τη μύτη της λογοκρισίας

Πρέβεζα 1979: Σχολική γιορτή του «Όχι» με Λεοντή και Ζαχαριάδη κάτω από τη μύτη της λογοκρισίας

    Πρέβεζα 1979: Σχολική γιορτή του «Όχι» με Λεοντή και Ζαχαριάδη κάτω από τη μύτη της λογοκρισίας

    Published

    Πρέβεζα 1979: Σχολική γιορτή του «Όχι» με Λεοντή και Ζαχαριάδη κάτω από τη μύτη της λογοκρισίας

    Published
    Ο αρχαιολόγος Απόστολος Παπαδημητρίου αναθυμάται μαθητική γιορτή για την εθνική επέτειο όταν ανέβασαν παράσταση βασισμένη στην «Καταχνιά», τον Οκτώβρη του 1979 στην Πρέβεζα

    Κάθε τέτοια μέρα θυμάμαι την 28η Οκτωβρίου 1979. Τότε ήμουν μαθητής της Γ΄ λυκείου στην Πρέβεζα. Ανήκα στην οργάνωση βάσης μαθητών της ΚΝΕ Πρέβεζας. Ως μαθητές, διά των μαθητικών συμβουλίων, επιδιώξαμε κι αναλάβαμε τη σχολική εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου.

    Είχαμε αποφασίσει ότι η εκδήλωση θα αποτελούνταν από έναν λόγο και ένα θεατρικό. Αποφασίσαμε το θεατρικό να είναι από το μεγάλο έργο Καταχνιά (στίχοι Κώστα Βίρβου, επιμέλεια κειμένων Νικηφόρος Βρεττάκος, μουσική Χρήστος Λεοντής, αφηγητής ο Δημήτρης Μυράτ).

    Για την τελική εκφώνηση του λόγου δώσαμε μάχη. Στην αρχή οι καθηγητές μας είπαν ότι δεν χρειάζεται λόγος από μας, αφού θα ακούγονταν οι δικοί τους. Στη συνέχεια μας είπαν ότι θα κουραζόταν το κοινό. Επιστρέψαμε με μια εναλλακτική πρόταση. Τους είπαμε ότι δεν θα εκφωνήσουμε λόγο, αλλά λογύδριο, έναν σύντομο λόγο.

    Για τις ανάγκες του θεατρικού, βασισμένου στην Καταχνιά, τον ρόλο των αφηγητών ανέλαβαν ο γράφων και η συμμαθήτριά μου Κλαίρη Ρώσσου. Μας βοήθησε, αποκλειστικά σκηνοθετικά, ο Άλκης Λορέντζος, μεγαλύτερός μας φίλος, «εξωσχολικός».

    Πραγματοποιούσαμε συνεχείς πρόβες στο σπίτι του, με τη μαμά του την «κυρία Σοφία», μέλος της Εθνικής Αλληλεγγύης του ΕΑΜ, αμίλητη να μας κερνάει. Επιλέξαμε το έργο γιατί εξυμνούσε το έπος του ’40 αλλά και την ηρωική αντίσταση των Ελλήνων, τις ταλαιπωρίες τους κατά την Κατοχή και την Απελευθέρωση.

    Θυμάμαι ότι είχαμε αντιγράψει λέξη προς λέξη αποσπάσματα από το ανοιχτό γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη, χωρίς να αναφέρουμε τον συντάκτη

    Για τον λόγο ή το λογύδριο, όπως το ονομάσαμε για να περάσει τη λογοκρισία του λυκειάρχη, μας βοήθησε η Αφροδίτη (δεν θυμάμαι το επίθετό της) η οποία ήταν φιλόλογος. Σε κάποιο σημείο είχαμε αντιγράψει λέξη προς λέξη αποσπάσματα από το ανοιχτό γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη. Προχωρήσαμε σε λαθροχειρία και αλλάξαμε τον χρόνο στα ρήματα (από ενεστώτα σε αόριστο) και κάτι άλλα συντακτικά, χωρίς να αναφέρουμε τον συντάκτη.

    Έτσι μετατράπηκε ως εξής: «Όλοι οι Έλληνες πάλεψαν για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη ήταν πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξήγαγε έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στον Μουσολίνι. Οι Έλληνες πάλεψαν σε κάθε βράχο, σε κάθε ρεματιά, σε κάθε χωριό από καλύβα σε καλύβα, σε κάθε πόλη από σπίτι σε σπίτι. Όλα έγιναν φρούριο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα».

    Στην πορεία όμως υπήρξαν θέματα: η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης ως τραγουδιστές στο αρχικό θεατρικό στο οποίο ακούγονταν παρείχαν εγγύηση και απέτρεπαν την απαγόρευση. Ο λυκειάρχης Περλεπές (συντηρητικός άνθρωπος) όμως έδωσε σημασία στον λόγο. Θυμάμαι ότι πέρασα ένα δύσκολο μισάωρο λίγο πριν από τη σχολική μας γιορτή έξω από την πόρτα του γραφείου του, όσο διάβαζε τον λόγο.

    Βγήκε έξω με πλατύ χαμόγελο και μου είπε: «Παπαδημητρίου, πολύ καλός ο λόγος. Ειδικά πολύ περιγραφικό αυτό που γράψατε ότι… πάλεψαν σε κάθε βράχο, σε κάθε ρεματιά κ.λπ.».

    Η εκδήλωση είχε τεράστια επιτυχία. Οι μόνοι που κατάλαβαν ότι μεταφέραμε το γράμμα του Ζαχαριάδη στο κοινό ήταν οι πασόκοι και οι αριστεροί καθηγητές… Τελικά η ουσία μετράει. Τα μηνύματα που ήταν να μεταφερθούν μεταφέρθηκαν. Και εκείνη η εκδήλωσή μας ήταν καμωμένη από μας για όλους μας γεμάτη ουσία.

    banner_300_250
    Απόστολος Παπαδημητρίου
    Ο Απόστολος Παπαδημητρίου είναι αρχαιολόγος

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES