Το ντοκιμαντέρ …κι εγώ σε γύρευα στις Τζιτζιφιές… είναι η τρίτη κινηματογραφική μας δουλειά. Καταγράφουμε το πολιτιστικό αποτύπωμα της Καλλιθέας ή κάποιας από τις γειτονιές της.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας είχαμε ασχοληθεί με τις κινηματογραφικές αίθουσες της περιοχής. Περπατούσαμε τα πρωινά για να ξεμουδιάζουμε. Και τότε μας ήρθε η ιδέα να φτιάξουμε ένα ντοκιμαντέρ με τα κινητά μας τηλέφωνα. Τίτλος, Όταν η Καλλιθέα πήγαινε cinema.
Το κάναμε σε δύο μέρη. Το …κι εγώ σε γύρευα στις Τζιτζιφιές… είναι ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους. Ουσιαστικά η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μας, στην οποία καταγράψαμε δύο συστατικά που χαρακτήρισαν τη γειτονιά μας: τα μπουζούκια και τα άλογα.
Οι Τζιτζιφιές ήταν μια περιοχή που για περίπου 30 χρόνια έγινε το επίκεντρο της διασκέδασης στην Αθήνα. Σε αυτήν εγκαταστάθηκαν 22.000 πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το 1925 άρχισαν οι ιππικοί αγώνες στον νεόκτιστο Ιππόδρομο. Ο Ιππόδρομος βρισκόταν στην περιοχή για 70 χρόνια. Από τα άλογα, αυτά τα όμορφα ζώα, έζησαν οικογένειες που είχαν άμεσα ή έμμεσα σχέση με αυτά.
Ακόμη θυμόμαστε να πηγαίνουμε σχολείο και ξαφνικά να στρίβει τη γωνία καλπάζοντας ένα άλογο. Πίσω του έτρεχαν δύο σταβλίτες για να το πιάσουν, φωνάζοντας «φύγετε από τη μέση». Κι εμείς τρέχαμε να κρυφτούμε πίσω από κάποια σταθμευμένα αυτοκίνητα.
