Skip to content
Home » Στη Μικρά Ασία χάσαμε το καραβάκι για να δούμε αρχαία ερείπια

Στη Μικρά Ασία χάσαμε το καραβάκι για να δούμε αρχαία ερείπια

    Στη Μικρά Ασία χάσαμε το καραβάκι για να δούμε αρχαία ερείπια

    Published
    Οι αρχαιολόγοι (από αριστερά) Εύα Αποστόλου, Αγγελική Κατσιώτη και Βάσω Πατσιαδά στην Αττάλεια το 1989

    Στη Μικρά Ασία χάσαμε το καραβάκι για να δούμε αρχαία ερείπια

    Published
    Οι αρχαιολόγοι (από αριστερά) Εύα Αποστόλου, Αγγελική Κατσιώτη και Βάσω Πατσιαδά στην Αττάλεια το 1989
    Η αρχαιολόγος Αγγελική Κατσιώτη γράφει στο Short Stories για μια εκδρομή στα μικρασιατικά παράλια, όταν, κολυμπώντας με μια συνάδελφό της προς την ακτή για να περιεργαστούν κάποια μεσαιωνικά ερείπια, έχασαν το εκδρομικό καραβάκι που έφυγε χωρίς αυτές

    Η Αρχαιολογική Υπηρεσία Δωδεκανήσου ήταν προνομιούχα από πολλές απόψεις. Όχι μόνο γιατί ευτύχησε να έχει προϊσταμένους φωτισμένους επιστήμονες, αλλά και γιατί οι σχέσεις μεταξύ των συναδέλφων υπήρξαν παροιμιωδώς αρμονικές.

    Οι τυχεροί που υπηρέτησαν εδώ είχαν και άλλα προνόμια. Εάν μπορεί κάποιος να τα ονομάσει έτσι. Τα ταξίδια μας στις μικρασιατικές ακτές ήταν σχεδόν ανέξοδα.

    Η περιήγηση στους αρχαιολογικούς χώρους και στα μνημεία της Ιωνίας, της Καρίας και της Λυκίας, περιοχές πλησιέστερες στα νησιά της Δωδεκανήσου, αποκάλυπτε ανάγλυφα τις σχέσεις των δυο πλευρών και το κοινό πολιτιστικό τους υπόβαθρο. Μας έφερνε σε επαφή με τόπους που φάνταζαν και αποδεικνύονταν οικείοι. Η Μικρά Ασία υπήρξε ανέκαθεν η ενδοχώρα των νησιών. Για πολλούς αιώνες ήταν ο ζωτικός τους χώρος, πριν αποκοπεί βίαια ο ελληνισμός από τα εδάφη αυτά.

    Έτσι το 1989, μετά τις εκδηλώσεις και τις εκθέσεις που οργανώθηκαν στο Καστέλλο για τα 2.400 χρόνια από την ίδρυση της πόλης της Ρόδου, έφτασε ο καιρός να ξαναρχίσουμε τις καλοκαιρινές ολιγοήμερες εξορμήσεις μας στη γείτονα χώρα. Στην εκδρομή συμμετείχαν –εκτός από εμένα– η Βάσω Πατσιαδά –πρόσφατα αφυπηρέτησε από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου– και η Εύα Αποστόλου – υπηρετεί σήμερα στο Νομισματικό Μουσείο.

    Με έδρα μας το Μαρμαρίς (αρχαία ονομασία Φύσκος), απέναντι από τη Ρόδο, μας δινόταν η ευκαιρία συμμετοχής σε μια ημερήσια θαλάσσια βόλτα στην ανατολική πλευρά της χερσονήσου των Λωρύμων, τμήμα της ροδιακής Περαίας, με ιστιοφόρο που πραγματοποιούσε τουριστικές εκδρομές στις μαγευτικές ακτές της Καρίας.

    Παρόμοιες εκδρομές στη Μικρά Ασία ήταν τότε στα σπάργανα. Με τη Βάσω Πατσιαδά δεν χάσαμε την ευκαιρία της περιήγησης. Η Εύα έμεινε πίσω, διότι δεν είναι και τόσο θαλασσινός τύπος.

    Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς το πλοιάριο. Ήταν όμως αργά. Κολυμπώντας, το είδαμε να απομακρύνεται. Μας έπιασε απελπισία. Τι θα κάναμε;

    Το πρόγραμμα με το ιστιοφόρο περιλάμβανε θαλάσσιο περίπατο και μπάνιο κάθε τρεις και λίγο σε πολλούς κολπίσκους της διαδρομής. Αποβίβαση στην ξηρά δεν προβλεπόταν. Στο μέσο της διαδρομής, νωρίς το απόγευμα, πέφτοντας στο νερό είδαμε στην ακτή αρχαία ερείπια.

    Χωρίς περισσότερη σκέψη αρχίσαμε να κατευθυνόμαστε κολυμπώντας προς τα εκεί. Μας πήρε κάμποση ώρα να φτάσουμε, αλλά το μόνο που καταφέραμε ήταν να βγούμε στη στεριά, να προχωρήσουμε και να δούμε από λίγο πιο κοντά έναν μεσαιωνικό ερειπιώνα.

    Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε γρήγορα προς το πλοιάριο για την επιστροφή. Ήταν όμως αργά. Κολυμπώντας, το είδαμε να απομακρύνεται. Πρώτα μας έπιασαν τα γέλια και μετά η απελπισία. Τι θα κάναμε;

    Κανένας δεν θα καταλάβαινε ότι λείπαμε. Μόνο όταν θα άραζε το καραβάκι στο Μαρμαρίς, θα έβλεπαν τα πράγματα που αφήσαμε, όπου ήταν και τα διαβατήριά μας. Δεν μας έμενε τίποτε άλλο παρά να κολυμπήσουμε προς τη ρότα των σκαφών στη θάλασσα και να ελπίζουμε.

    Σταθήκαμε τυχερές. Ύστερα από μισή ώρα πέρασε ένα εντυπωσιακό ιστιοφόρο. Με φωνές και με χέρια φωνάξαμε βοήθεια. Μας μάζεψαν και προσπαθήσαμε να τους εξηγήσουμε τι συνέβη. Ύστερα από τόσα χρόνια δεν θυμάμαι ούτε την εθνικότητα των επιβατών ούτε προς τα πού κατευθυνόταν το σκάφος.

    Δεν στάθηκε δύσκολο να προλάβουν το εκδρομικό μας πλοιάριο αν και είχε ήδη απομακρυνθεί αρκετά. Με έναν τηλεβόα συνεννοήθηκαν και μας μετεπιβίβασαν. Η απουσία μας είχε περάσει απαρατήρητη και το συμβάν δεν φάνηκε να τους κάνει εντύπωση.

    Την επόμενη μέρα συνεχίσαμε για τα Μύρα, το Κας (αρχαία ονομασία Αντίφελλος) και την Αττάλεια.

    banner_300_250
    Αγγελική Κατσιώτη
    Η Αγγελική Κατσιώτη είναι αρχαιολόγος στο Υπουργείο Πολιτισμού

    Κεντρική φωτογραφία
    Από το προσωπικό αρχείο της Αγγελικής Κατσιώτη

    MORE SHORT STORIES