Skip to content
Home » Στην μπουάτ Λήδρα με τον Πάνο Τζαβέλλα και δυο μυθικούς αντάρτες

Στην μπουάτ Λήδρα με τον Πάνο Τζαβέλλα και δυο μυθικούς αντάρτες

    Στην μπουάτ Λήδρα με τον Πάνο Τζαβέλλα και δυο μυθικούς αντάρτες

    Published
    Η Νατάσα Παπαδοπούλου με τους αντάρτες Γιώργο Τζομπανάκη (αριστερά) και Σπύρο Μπλαζάκη (δεξιά)

    Στην μπουάτ Λήδρα με τον Πάνο Τζαβέλλα και δυο μυθικούς αντάρτες

    Published
    Η Νατάσα Παπαδοπούλου με τους αντάρτες Γιώργο Τζομπανάκη (αριστερά) και Σπύρο Μπλαζάκη (δεξιά)
    Η Νατάσα Παπαδοπούλου-Τζαβέλλα θυμάται για το Short Stories μια συγκλονιστική βραδιά στην μπουάτ Λήδρα με αφορμή την επέτειο των 15 χρόνων από τον θάνατο του τραγουδιστή Πάνου Τζαβέλλα (27/1/2009)

    Λίγο πριν από την πτώση της δικτατορίας αρχίσαμε με τον Πάνο Τζαβέλλα να τραγουδάμε στο Αντάρτικο Λημέρι. Τραγουδούσαμε Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, κλέφτικα, διεθνιστικά και πότε πότε πετάγαμε και κανένα αντάρτικο.

    Όταν έπεσε η δικτατορία είχαμε πρόγραμμα με αντάρτικα κυρίως και με κλέφτικα, διεθνιστικά και τραγούδια του Πάνου. Κάθε βράδυ είχαμε πραγματικά μυσταγωγία. Δίναμε δυο παραστάσεις σε μια κατάμεστη αίθουσα. Συνωστιζόταν ένα πλήθος προοδευτικών ανθρώπων από όλες τις τάσεις της Αριστεράς. Μπαρουτοκαπνισμένοι αγωνιστές του ΕΑΜ, πολιτικά στελέχη, προοδευτικοί πολίτες, φοιτητές, νεολαίοι, διανοούμενοι και καλλιτέχνες.

    Άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους συγχρονίζονταν συναισθηματικά και σιγά σιγά συγκροτούσαν ένα παλλόμενο πλήθος που τραγουδούσε μαζί μας, ταυτιζόταν με τα τραγούδια της Αντίστασης και απογειωνόταν. Το τραγούδι αποτελούσε τον συνεκτικό ιστό που συνέδεε ψυχοσυναισθηματικά και πολιτικά αυτό το ετερόκλητο πλήθος.

    Πολύ συχνή ήταν η παρουσία των ηγετών των αριστερών κομμάτων και των πνευματικών ανθρώπων της Αριστεράς. Η μπουάτ του Τζαβέλλα ήταν σχολείο του αντάρτικου και γενικότερα του πολιτικού τραγουδιού και τόπος συνάντησης των γενεών της Εθνικής Αντίστασης, της αντιδικτατορικής πάλης και των νέων ανθρώπων που ονειρεύονταν έναν καλύτερο κόσμο και αγωνίζονταν για την πραγμάτωσή του.

    Το 1975 μεταφερθήκαμε στη Λήδρα. Ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 1978 στην Πλάκα, με το χιόνι να έχει σκεπάσει την Αθήνα, ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία. Ανάμεσα στους θεατές ήταν και οι σταυραετοί της Κρήτης, ΕΑΜίτες αντάρτες που δεν παραδόθηκαν το 1949, μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, παρέμειναν φυγάδες και έζησαν περιπλανώμενοι στα κρητικά βουνά επί 25 χρόνια. Έζησαν κυριολεκτικά σαν αγρίμια από σπηλιά σε σπηλιά και από μιτάτο σε μιτάτο. Όταν εμφανίστηκαν μετά την πτώση της δικτατορίας, κάνεις δεν πίστευε ότι η ιστορία τους ήταν αληθινή.

    Η κορύφωση ήρθε όταν οι δυο αντάρτες τραγουδήσαν μαζί μας τρία ριζίτικα τραγούδια. Θυμούμαι μόνο το «Σε ψηλό βουνό σε ριζιμιό χαράκι κάθεται αητός»

    Στην μπουάτ Λήδρα στελέχη της Αριστεράς έφεραν τους δυο αντάρτες, τον Τζομπανάκη και τον Μπλαζάκη. Εκείνο το βράδυ έτυχε να είναι εκεί και ο Μίκης Θεοδωράκης και η Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη, η ποιήτρια των ύμνων του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ. Φαντάζεστε το κλίμα που διαμορφώθηκε. Συγκίνηση και αγωνιστική έξαρση. Τα αντάρτικα είχαν την τιμητική τους. Τραγουδούσαμε όλοι μαζί βουρκωμένοι.

    Ο Μίκης ανέβηκε στη σκηνή μαζί μας και με τον αυθορμητισμό και το πάθος του ανέβασε το θερμόμετρο. Η κορύφωση όμως ήρθε όταν οι δυο αντάρτες ήρθαν μαζί μας και τραγουδήσαν τρία ριζίτικα τραγούδια. Θυμούμαι μόνο τον «εθνικό ύμνο» των χαΐνηδων, το «Σε ψηλό βουνό σε ριζιμιό χαράκι κάθεται αητός».

    Όλη η Λήδρα παλλόταν από ενθουσιασμό και όταν τραγουδούσαμε χορευτικά αντάρτικα δεν υπήρχε ελεύθερο σημείο στην αίθουσα που δεν έκαναν πίστα οι νεολαίοι. Και όταν ο Μίκης τραγούδησε κρητικό χορευτικό, οι σταυραετοί χόρεψαν πεντοζάλη. Για τον Πάνο, εμένα και όλους τους παρόντες ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία, από εκείνες που δεν ξέχασα, ακόμη και 45 χρόνια μετά.

    banner_300_250
    Picture of Νατάσα Παπαδοπούλου- Τζαβέλλα
    Η Νατάσα Παπαδοπούλου-Τζαβέλλα είναι τραγουδίστρια

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE STORIES

    θανος αλεξανδρης Μαλβίνα καραλη shortstories
    Short

    Ο Θάνος Αλεξανδρής, η Μαλβίνα Κάραλη και το underground

    O Θάνος Αλεξανδρής γράφει στο Short Stories για το πως ενώ ονειρευόταν ανταποκρίσεις από μέτωπα πολεμικών συρράξεων, βρέθηκε σε δημοσιογραφική αποστολή σε ταβέρνα στο Παγκράτι με «εντολή» της Μαλβίνας Κάραλη