Skip to content
Home » News » Στην Πολυκλινική των «καταραμένων» της Ομόνοιας και των αγίων

Στην Πολυκλινική των «καταραμένων» της Ομόνοιας και των αγίων

    Στην Πολυκλινική των «καταραμένων» της Ομόνοιας και των αγίων

    Published

    Στην Πολυκλινική των «καταραμένων» της Ομόνοιας και των αγίων

    Published
    Η σκηνοθέτρια της ταινίας «Το καταφύγιο στην Ομόνοια» Φένια Παπαδόδημα μοιράζεται με το Short Stories τις αναμνήσεις της από την Πολυκλινική Αθηνών

    H μητέρα μου δούλευε στην Πολυκλινική Αθηνών για τριάντα χρόνια. Μικρή πήγαινα συχνά να τη συναντήσω εκεί. Αυτό το νοσοκομείο, πιο σωστά αυτό το ίδρυμα, έμοιαζε με ζωντανή κυψέλη που βούιζε από χαρά.

    Ένα ίδρυμα όπου κάθε άπορος μπορούσε να δεχτεί περίθαλψη, νοσηλεία και φάρμακα εντελώς δωρεάν. Αν και ιδιωτικό ίδρυμα, τα περισσότερα χρόνια της λειτουργίας του το ήθος που επικρατούσε ήταν τόσο σπάνιο που επέτρεπε σε γιατρούς και νοσηλευτές να κάνουν εισαγωγές σε φτωχούς που έρχονταν από την επαρχία, σε ταλαίπωρους θαμώνες της Ομόνοιας, να παρέχουν ακόμη και φαγητό δωρεάν σε ένα πλήθος άστεγων.

    Αμέτρητα είναι τα περιστατικά που μου έχει αφηγηθεί η μητέρα μου Έλλη Λάκκα-Παπαδόδημα, η οποία υπήρξε διευθύντρια του ενδοκρινολογικού τμήματος της Πολυκλινικής. Kι εγώ η ίδια θυμάμαι στο αίθριο να περιμένει κόσμος με γκλίτσες, ταγάρια, αλλά και τραβεστί της Ομόνοιας, πρόσφυγες, εξαρτημένοι.

    Αυτό το ετερόκλητο πλήθος ήταν κάτι μοναδικό. Πουθενά δεν θα μπορούσε να τους συναντήσει κάποιος όλους αυτούς μαζί. Ανάμεσα τους οι υπέροχες νοσηλεύτριες με τα λευκά τους. Ο ιερομόναχος Πορφύριος, ο οποίος άσκησε καθήκοντα εφημέριου στο παρεκκλήσι της Πολυκλινικής για 33 χρόνια, έλεγε: «Έβλεπα τις νοσοκόμες σαν λευκοφορεμένους αγγέλους να πηγαίνουν να υπηρετήσουν στον ναό της αγάπης του θεού, δηλαδή στο νοσοκομείο». Κι έτσι ακριβώς ένιωθε κανείς μπαίνοντας σε αυτό το νοσοκομείο, ότι έμπαινε σε κάποιο φωτεινό ναό.

    Δίπλα ακριβώς στο νοσοκομείο το εκκλησάκι του Αγίου Γερασίμου, αγιογραφημένο από τον Φώτη Κόντογλου, στα παιδικά μου μάτια φώτιζε σαν όνειρο μες στο χάος, στη βρόμα και στο σκοτάδι της περιοχής.

    Kι εγώ η ίδια θυμάμαι στο αίθριο να περιμένει κόσμος με γκλίτσες, ταγάρια, αλλά και τραβεστί της Ομόνοιας, πρόσφυγες, εξαρτημένοι

    Η προσωπική μου σύνδεση με τον Άγιο Πορφύριο, η εντελώς τρελή συνάντησή μου με αυτήν τη μοναδική μορφή ασκητή, ερημίτη στην καρδιά της πόλης, στο μάτι του κυκλώνα, στην Ομόνοια, με έκανε να θελήσω να φτιάξω αυτήν την ταινία.

    Γνώριζα ότι είχε υπηρετήσει εκεί, είχα διαβάσει για την απίστευτη δράση που είχε αναπτύξει, για τις κοπέλες που έσωζε από την πορνεία, για τις διαγνώσεις και τις θεραπείες που έκανε. Τον αγαπούσαν και τον συμβουλεύονταν ένα πλήθος γιατρών, σοβαρών επιστημόνων. Ήταν μια περίπτωση πολύ ξεχωριστή από κάθε άποψη αλλά κυρίως από το άνοιγμα πνεύματος και τη διάφανη ταπεινότητα που τον χαρακτήριζε.

    Ξεκινώντας την έρευνα για την ζωή του, άρχισα  να ανακαλύπτω και την ιστορία της Πολυκλινικής που είναι συγκλονιστική.

    Ο Νικόλαος και ο Ανδρέας Αλιβιζάτος ίδρυσαν την Πολυκλινική το 1903 σε ένα διαμέρισμα στην οδό Σωκράτους. Το καταστατικό της προέβλεπε δωρεάν φάρμακα και περίθαλψη για όλους τους άπορους ασθενείς ανεξαρτήτως εθνικότητας και θρησκεύματος. Η δράση της Πολυκλινικής στις δεκαετίες που ακολούθησαν υπήρξε πρωτοφανής σε όλα τα επίπεδα: έρευνα, νοσηλεία, εκπαίδευση φοιτητών, κοινωνική αλληλεγγύη.

    Ο Άγιος Πορφύριος βγαίνοντας από το Άγιο Όρος είχε καημό να υπηρετήσει σε ένα «ίδρυμα του πόνου», όπως έλεγε ο ίδιος, και ψάχνοντας βρέθηκε στην Πολυκλινική.

    Ο τότε διευθυντής της Πολυκλινικής, ο θεολόγος Αμίλκας Αλιβιζάτος, τον επέβαλε ως εφημέριο στον Άγιο Γεράσιμο, αν και δεν είχε τα προσόντα καθώς είχε τελειώσει μόλις τη Β΄ δημοτικού. Και όμως ήταν ο πιο κατάλληλος γι’ αυτήν τη θέση.

    Όπως είχε πει ο Αμίλκας, «ο Πορφύριος είναι όπως τον θέλει ο Χριστός». Σ’ αυτό το νοσοκομείο συνέβη κι αυτό το σπάνιο γεγονός: ο αμοιβαίος σεβασμός και η συνύπαρξη της επιστήμης και της πνευματικότητας. Ήταν αληθινά ένα νοσοκομείο ψυχών και σωμάτων.

    •••

    Η ταινία «Το καταφύγιο στην Ομόνοια» της Φένιας Παπαδόδημα προβάλλεται στο ERTFLIX.
    banner_300_250
    Φένια Παπαδόδημα
    Η Φένια Παπαδόδημα είναι σκηνοθέτρια

    Κεντρική φωτογραφία
    Από την ταινία Το καταφύγιο στην Ομόνοια

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Γιώργος Πολίτης Νοσοκομείο Σωτηρία shortstories
    Short

    Ένα κομμάτι ξύλο στον βρόγχο του ποδοσφαιριστή

    Ο πνευμονολόγος Γιώργος Πολίτης εξιστορεί στο Short Stories ένα δύσκολο περιστατικό που κλήθηκε να αντιμετωπίσει περίπου πριν από σαράντα χρόνια, ως νεαρός επιμελητής στο νοσοκομείο «Η Σωτηρία»