Skip to content
Home » News » Τα παιδιά και οι γάτες που άλλαξαν την Ανάφη

Τα παιδιά και οι γάτες που άλλαξαν την Ανάφη

    Τα παιδιά και οι γάτες που άλλαξαν την Ανάφη

    Published

    Τα παιδιά και οι γάτες που άλλαξαν την Ανάφη

    Published
    Ο καθηγητής πληροφορικής Νίκος Παπανικολάου εξιστορεί στο Short Stories πώς μια χούφτα γυμνασιόπαιδα στην Ανάφη έγιναν παράδειγμα για τους κατοίκους και πήραν το μάθημά τους για την κρατική αδιαφορία στο πρόβλημα των αδέσποτων ζώων

    Μεγάλωσα σε μια μεγάλη πόλη, τη Θεσσαλονίκη. Εκεί σπούδασα. Από μικρός ήθελα να μπω στην εκπαίδευση.

    Το πρώτο νησί που γνώρισα ως αναπληρωτής καθηγητής πληροφορικής ήταν η Μύκονος, στη συνέχεια η Ανάφη και τώρα η Κάλυμνος. Μέσα σε αυτή την επαγγελματική περιπλάνηση η μεγαλύτερη χαρά για εμένα είναι το ότι μου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσω χαρακτήρες ανθρώπων και διαφορετικά μέρη στην Ελλάδα ζώντας στην τοπική κοινωνία για περίπου έναν χρόνο.

    Οι δυσκολίες του αναπληρωτή είναι πολλές. Προσωπικά, καθώς ακόμη δεν έχω οικογένεια και αναζητώ εμπειρίες, μπορώ να «απολαμβάνω» αυτή την ταλαιπωρία.

    Η Ανάφη, ο περσινός τόπος διαμονής μου, ήταν για μένα ένας καινούργιος κόσμος. Είναι μικρό, πολύ όμορφο νησί, το οποίο όμως αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα με τις αδέσποτες γάτες. Δυστυχώς ο δήμος, ενώ διαθέτει τα προβλεπόμενα κονδύλια, αδιαφορεί. Μετά το καλοκαίρι, όταν αδειάζει το νησί από τους τουρίστες, μικρές και μεγάλες αδέσποτες γάτες ψάχνουν φαγητό στο χωριό της Ανάφης.

    Προσωπικά τάιζα περίπου δέκα γάτες. Χρειάζονταν εκατοντάδες κονσέρβες, φάρμακα και προσωπική φροντίδα. Τα συναισθήματα πρωτόγνωρα – ήταν η πρώτη μου επαφή με ζώα συντροφιάς. Δεν περίμενα να δεθώ τόσο δυνατά με τα ζωάκια αυτά.

    Το κερασάκι στην τούρτα ήταν τα τρία γεννητούρια που ήρθαν το Πάσχα. Η επαφή μου με τους αρμόδιους του δήμου, με πρόταση έστω να αγοράσουν τις τροφές και να τις μοιράζω εγώ, δεν απέδωσε καθώς, όπως μου είπαν, έχουν άλλες προτεραιότητες και κάποια στιγμή θα ασχοληθούν.

    Είδαν μια σκληρή αλήθεια, την απαξίωση των υπευθύνων να ασχοληθούν, αλλά είδαν ταυτόχρονα ότι έχουν δυνατότητες να αλλάξουν τον κόσμο και να ακουστούν

    Ήθελα να ευαισθητοποιήσω μια τόσο μικρή κοινωνία αλλά δυστυχώς συνάντησα τελείως διαφορετική λογική και οπτική. Δεν ήθελα όμως να το δεχτώ. Μικρογραφία μιας μεγάλης κοινωνίας ήταν – ολοφάνερο αυτό. Πίστεψα όμως ότι για το μικρό νησί της Ανάφης υπήρχε ελπίδα να αλλάξει. Είχα στο γυμνάσιο δύο παιδιά και στο λύκειο αλλά έξι.

    Πρότεινα στους μαθητές μου του γυμνασίου να ασχοληθούμε έμπρακτα με το πρόβλημα. Η ιδέα άρχισε να παγιώνεται. Το αποτέλεσμα ήταν μια όμορφη αυτόματη ταΐστρα για γάτες πλήρως λειτουργική και απλή, με επιλογές χρόνου και ποσότητας τροφής από τον χρήστη.

    Το πρότζεκτ ολοκληρώθηκε σε τρεις μήνες. Η επιτυχία ήταν μεγάλη καθώς τα παιδιά που ασχολήθηκαν έδωσαν λύση στο πρόβλημα της κοινωνίας τους, βάζοντας τα γυαλιά στους αρμόδιους φορείς. Τους απέδειξαν ότι μια τόσο μικρή κοινωνία μπορεί να είναι πρότυπο πολιτισμού. Ανέλπιστα, η επιβράβευση που πήραν τα παιδιά από τους κατοίκους ήταν τεράστια.

    Ύστερα από μερικές μέρες παρουσιάσαμε το πρότζεκτ σε τηλεοπτική εκπομπή με απευθείας σύνδεση και έκλεισε η χρονιά με τον καλύτερο τρόπο. Τα παιδιά όχι μόνο μοιράστηκαν συναισθήματα και ευαισθητοποιήθηκαν, αλλά γνωρίζοντας το σκληρό πρόσωπο του κράτους και την αδιαφορία, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Συζήτησαν, πρότειναν λύσεις προτού να καταλήξουμε σε αυτό το πρότζεκτ.

    Είδαν μια σκληρή αλήθεια, την απαξίωση των υπευθύνων να ασχοληθούν, αλλά είδαν ταυτόχρονα ότι έχουν δυνατότητες να αλλάξουν τον κόσμο και να ακουστούν ακόμη και στο μικρό νησί τους με 200 κατοίκους. Και αυτό για μένα είναι η ελπίδα.

    Η Ανάφη θα μείνει στην καρδιά μου ένας αγαπημένος τόπος. Φέτος θα ζήσω στην Κάλυμνο. Δεν ξέρω τι θα με περιμένει.

    banner_300_250
    Νίκος Παπανικολάου
    Ο Νίκος Παπανικολάου είναι καθηγητής πληροφορικής

    MORE SHORT STORIES

    matina apostolou intellectual thighs
    Short

    Πίσω από τις κλειστές πόρτες της επαρχίας

    Η Ματίνα Αποστόλου (aka Intellectual Thighs) αναπλάθει στο Short Stories τη ζωή μιας κλειστής κοινωνίας, σε όχι και τόσο μακρινή δεκαετία, όταν η «επιλεκτική διακριτικότητα» και η πατριαρχία έδιναν τον τόνο

    βιβλιοπωλείο κερκυρα Καζαντζάκης SHOSTSTORIESGR
    Short

    Ένας απρόβλεπτος κλέφτης βιβλίων στην Κέρκυρα

    Η Πέπη Γιάννου γράφει στο Short Stories για έναν φοιτητή που κατέφυγε στην κλοπή στο βιβλιοπωλείο Ζερβόπουλου στην Κέρκυρα προκειμένου να διαβάσει ένα συγκεκριμένο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη