Σκηνή 1η: Βρισκόμαστε στο Σινικό Τείχος, σε μια αναμέτρηση με ασύλληπτα μεγέθη, με τον χώρο και τον χρόνο. Ξαφνικά αισθανόμαστε πίσω μας ένα χέρι που, απλώνοντας μια μακριά τσιμπίδα, πιάνει ένα μικροσκοπικό και αθώο σκουπιδάκι από το πλάτωμα του τείχους. Ήταν μια καθαρίστρια που μέσα σε αυτή την απεραντοσύνη, όπου ο άνθρωπος εκμηδενιζόταν, εντόπισε και μάζεψε με έναν απειροελάχιστο κόκκο. Έναν κόκκο που ένιωθε ότι διατάρασσε την αρμονία του χώρου.
Η σκηνή ήταν χαρακτηριστική για τη θαυμαστή εμμονή με την καθαριότητα που είναι εμφανέστατη στην Κίνα του 1,5 δισεκατομμυρίου. Μεγαλουπόλεις, όπως το Πεκίνο (22 εκατ.) και η Σαγκάη (26 εκατ.), έλαμπαν από καθαριότητα. Όπου πηγαίναμε, βλέπαμε καθαριστές να τρίβουν ακόμη και τους αρμούς στα πλακάκια των πεζοδρομίων ή των δημόσιων κτιρίων. Αλλά και να συντηρούν με άκρα αφοσίωση και λεπτομέρεια ό,τι χρειαζόταν.
Σκηνή 2η: Είμαστε σε ξενοδοχείο του Πεκίνου και περιμένουμε το ασανσέρ. Η πόρτα ανοίγει και βγαίνει ένα ρομπότ. Πρόκειται να παραδώσει γεύμα σε ένα δωμάτιο. Παραμερίζει για να περάσουμε – μόνο που δεν μας ζητά συγγνώμη. Μετά την πρώτη έκπληξη μάθαμε να συνυπάρχουμε με τα ρομπότ. Όπως και αυτά πριν από εμάς είχαν μάθει να συνυπάρχουν με τους ανθρώπους. Δούλευαν με αίσθηση καθήκοντος και όταν αισθάνονταν κουρασμένα πήγαιναν και έμπαιναν στην πρίζα για φόρτιση.
Η τεχνολογική εξέλιξη στην Κίνα είναι εντυπωσιακή και καθολικά εξαπλωμένη. Δεν έχει νόημα να αναφέρω τη χρήση του κινητού από όλο τον πληθυσμό και τον πιο γερασμένο. Μάλιστα με την εφαρμογή του «μεταφραστή» συνεννοηθήκαμε θαυμάσια παντού.
Απλώς σημειώνω ενδεικτικά την επίσκεψή μας σε κατάστημα της Huawei στη Σαγκάη, πολυτελέστατο και τεράστιο. Μπορείς να περάσεις ώρες εκεί, βλέποντας, δοκιμάζοντας, παρακολουθώντας επιδείξεις σε τεράστιες οθόνες ενώ κάθεσαι σε αμφιθεατρικά τοποθετημένα καθίσματα. Και ενώ στην αρχή βλέπεις τηλέφωνα, τάμπλετ και υπολογιστές, στο τέλος βλέπεις αυτοκίνητα, το ένα πιο εντυπωσιακό από το άλλο.
