•••

«Όταν την αγόρασα, ήταν η καλύτερη μηχανή της αγοράς». Αυτά ήταν τα λόγια του πατέρα μου, καθώς κρατούσε στα χέρια του την αναλογική Nikon F3, ενώ εγώ κρατούσα την καινούργια μου ψηφιακή κάμερα.

«Υπερβάλλει λίγο», σκέφτηκα, «αλλά μάλλον ένοιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί την άλλοτε αγαπημένη του».

Λίγο αργότερα, αυτή η κάμερα, που αγοράστηκε περίπου την εποχή που γεννήθηκα, με συνόδευσε στο ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη. Με αυτήν περιπλανήθηκα στα δρομάκια και τα σοκάκια του Kumkapı, αυτήν την ιστορική γειτονιά όπου ζουν εργάτες, μετανάστες, άνθρωποι του μόχθου∙ εκεί όπου η ζωή κυλάει μακριά από τα τουριστικά βλέμματα, με τον παλμό της καθημερινής επιβίωσης.

«Να την προσέχεις σαν τα μάτια σου γιατί είναι η βασίλισσα των αναλογικών!», μου είπε ο υπεύθυνος του φωτογραφείου, όταν πήγα για την εμφάνιση του φιλμ.

Τελικά, δεν υπερέβαλλε καθόλου ο πατέρας μου.