Ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη κρύβει πάντα πολλές εκπλήξεις και ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις. Όπως αυτή. Ο φωτογράφος Θεόδωρος Βαφειάδης θα μπορούσε να ήταν ο πρώτος Έλληνας κινηματογραφιστής. Αλλά ατύχησε. Ήταν πολύ νωρίς. Μόλις το 1895!
Ήταν 28 του Δεκέμβρη του 1895 όταν οι αδελφοί Λυμιέρ οργάνωσαν στο Παρίσι την πρώτη δημόσια προβολή κινηματογραφικών ταινιών. Πιο πριν, στις 22 Μαρτίου, είχαν παρουσιάσει την εντυπωσιακή εφεύρεσή τους στην Εταιρεία Ενθάρρυνσης της Εθνικής Βιομηχανίας. Το νέο διαδόθηκε αστραπιαία σε όλο τον κόσμο.
Ο Θεόδωρος Βαφειάδης ήταν ένας από τους φημισμένους φωτογράφους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το φωτογραφείο του βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Sirkeci, εκεί που κατέληγε το Οριάν Εξπρές. Γι’ αυτό περιέγραφε τον εαυτό του ως «φωτογράφο των σιδηροδρόμων της Ανατολής». Για έμβλημά του χρησιμοποιούσε την εικόνα ενός ατμοκίνητου τρένου.
O Bahattin Oztuncay στο βιβλίο του Οι φωτογράφοι της Κωνσταντινούπολης αναφέρει: «Στη βιτρίνα [του Θεόδωρου Βαφειάδη] μπορούσες να δεις στρατιωτικούς και αστυνομικούς, μια πληθώρα χαρακτήρων με κωνικά μουστάκια και φέσια που δεν ταίριαζαν, να ποζάρουν σαν να ήθελαν να μοιάσουν στον Φεχίμ Πασά ή στον Τσερκέζ Μεχμέτ Πασά, εμπόρους από την επαρχία, χονδρέμπορους φρούτων και λαχανικών που φορούσαν φαρδιά ζωνάρια, Άραβες με τις μαντίλες τους, Αλβανούς με τα σχιστά μανίκια και Κροάτες με τις πλεκτές βράκες τους».
Ο Θεόδωρος Βαφειάδης είχε αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με τους Λυμιέρ καθώς προμηθευόταν από το εργοστάσιό τους στη Λυόν τα φωτογραφικά υλικά που χρειάζονταν για το μαγαζί του. Ο ίδιος ήταν εξειδικευμένος στην κατασκευή πλακών τσίγκου. Aυτές οι πλάκες χρησιμοποιούνταν ιδιαίτερα στην παραγωγή καρτ ποστάλ και τις φωτογραφικές εκτυπώσεις σε εικονογραφημένα περιοδικά. Επιπλέον το «Studio Vaphiadis» λειτουργούσε και ως διανομέας των φωτογραφικών υλικών που εισήγαγε από τη Γαλλία.
Φαίνεται πως ο Έλληνας φωτογράφος ήταν από τους πρώτους που διέβλεψαν το λαμπρό μέλλον της κινούμενης εικόνας.
