Skip to content
Home » News » Ο Δημήτρης Παπανικολάου, μια μαθήτρια και το «αόρατο» του αυτισμού

Ο Δημήτρης Παπανικολάου, μια μαθήτρια και το «αόρατο» του αυτισμού

    Ο Δημήτρης Παπανικολάου, μια μαθήτρια και το «αόρατο» του αυτισμού

    Published
    Ο Δημήτρης Παπανικολάου με την κόρη του Άρια η οποία βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού

    Ο Δημήτρης Παπανικολάου, μια μαθήτρια και το «αόρατο» του αυτισμού

    Published
    Ο Δημήτρης Παπανικολάου με την κόρη του Άρια η οποία βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού
    Ο πρώην μπασκετμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου αφηγείται ένα περιστατικό από ομιλία του για τον αυτισμό σε σχολείο, που του επιβεβαίωσε πόσο αναγκαίο είναι να μην κρίνουμε βιαστικά τους ανθρώπους

    Μια μέρα πήγα σε ένα ακόμη σχολείο και πήρα τη θέση μου στο μικρόφωνο. Ένα από τα χαρακτηριστικά μου, καθώς έχω περιφερειακή όραση, είναι ότι στις αίθουσες, μικρές ή μεγάλες, μπορώ κάθε δευτερόλεπτο να δω π.χ. αν από εκατό άτομα με προσέχουν και τα εκατό ή όχι. Σε αυτό με βοηθάει και το ότι δεν χρησιμοποιώ σημειώσεις ή power point και έτσι έχω συνεχή διάδραση.

    Παίρνω λοιπόν θέση στο μικρόφωνο και βλέπω την αίθουσα. Μια κοπέλα δεν σήκωσε το βλέμμα της και ζωγράφιζε. Λέω μέσα μου: «Κοίτα να δεις, δεν ενδιαφέρεται ούτε για τους τύπους για το τι θα πούμε». Αλλά ευτυχώς έχω «εκπαιδευτεί» να μην κρίνω κανέναν που δεν ξέρω προσωπικά και άλλωστε ποιος είμαι εγώ που θα κάνω παρατήρηση σε ένα παιδί. Δεν πάω γι’ αυτό στα σχολεία.

    Παρότι τα μάτια μου πήγαιναν συχνά στο κορίτσι, το οποίο δεν σήκωσε ποτέ το βλέμμα του, έπρεπε να συνεχίσω να μιλάω για τους υπόλοιπους. Κάποια στιγμή τελείωσα και περάσαμε στις ερωτήσεις.

    «Για σάς, κύριε, η ζωγραφιά» και με παίρνει και μια αγκαλιά. «Είναι στο φάσμα», μου ψιθύρισε ο δάσκαλος, δίπλα μου.

    Ξαφνικά το κορίτσι σηκώνει το χέρι του. Εξεπλάγην και από περιέργεια της έδωσα αμέσως τον λόγο. Σκέφτομαι τι θα με ρωτήσει άραγε, αφού δεν άκουγε πριν.

    «Κύριε, ποιον αριθμό φοράγατε όταν αγωνιζόσασταν; Μόνο αυτό μου έμεινε να προσθέσω, γιατί τόση ώρα σας ζωγράφιζα». Έβαλε τον αριθμό και μου έφερε τη ζωγραφιά. «Για σας, κύριε, η ζωγραφιά» και με παίρνει και μια αγκαλιά.

    «Είναι στο φάσμα» μου ψιθύρισε ο δάσκαλος, δίπλα μου. Εγώ που ενημερώνω τον κόσμο για το «αόρατο» του θέματος, κόντεψα να την πατήσω. Με «έσωσε» το γεγονός ότι έχω σταματήσει να κρίνω ανθρώπους και πόσο μάλλον παιδιά.

    Προτού να ανοίξουμε το στόμα μας για οτιδήποτε, ας βάλουμε και μια δεύτερη σκέψη, όσοι έχουμε τη δυνατότητα της δεύτερης σκέψης. Όποιος «τυπικός» κάνει λόγο για οράματα, στόχους και ιδέες, εκτός του ότι θα προοδεύσει, έχει λιγότερες πιθανότητες να κάνει λάθος από όποιον μιλάει απλώς για να κρίνει άλλους ανθρώπους.

    banner_300_250
    Δημήτρης Παπανικολάου
    Ο Δημήτρης Παπανικολάου είναι πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Ασχολείται ενεργά με το autism awareness, έχοντας ιδρύσει την πλατφόρμα UniquAll.

    Κεντρική φωτογραφία
    Από τη σελίδα του Δημήτρη Παπανικολάου στο Facebook

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Δαμιανός χριστούγεννα στη φυλακή shortstories
    Short

    Χριστούγεννα στη φυλακή: Η αντίθεση του μαύρου του «μέσα» με τα χιλιάδες λαμπιόνια του «έξω»

    Ο Πέτρος Δαμιανός αφηγείται στο Short Stories κάποια Χριστούγεννα με τους μαθητές του, κρατούμενους στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα, σημειώνοντας τις συνθήκες που κάνουν το πνεύμα των Χριστουγέννων να χαθεί