Με τη ραπ μουσική δεν είχα καμία στενή επαφή, καθώς οτιδήποτε γνώριζα παρέμενε στο πλαίσιο της απλής ενημέρωσης. Κάποια στιγμή όμως συνέβη κάτι τυχαίο, όπως συνήθως συμβαίνει στη ζωή. Καθόμουν ένα βράδυ στο σπίτι με την κόρη μου, η οποία άκουγε σε χαμηλή ένταση κάποια κομμάτια του ΛΕΞ.
Άρχισα να προσέχω τους στίχους, στην αρχή μηχανικά, στη συνέχεια όλο και πιο προσεκτικά. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Το ίδιο βράδυ κάθισα μόνος μου να ακούσω περισσότερα κομμάτια. Γρήγορα αισθάνθηκα ότι ο ράπερ συμπύκνωνε στις ρίμες του σελίδες από τις δικές μου κοινωνιολογικές αναλύσεις.
Στο πλαίσιο της επιστημονικής μου ενασχόλησης, εδώ και πολλά χρόνια δουλεύω προς μια κατεύθυνση με σκοπό να απευθυνθώ πιο πλατιά στον κόσμο, γιατί πιστεύω ότι η επιστήμη δεν έχει νόημα να μένει πίσω από κλειστές πόρτες. Είναι πιο σημαντικό να διαχέεται στην κοινωνία. Σε αυτή την κατεύθυνση έχω κάνει αρκετές συνεργασίες με καλλιτέχνες και στο παρελθόν.
Επειδή αισθάνθηκα ότι οι στίχοι του ΛΕΞ κρύβουν ένα δυνατό και σημαντικό κοινωνικό νόημα, έψαξα και βρήκα το κινητό του μέσω ενός φίλου και του έστειλα μήνυμα. Tου είπα ποιος είμαι και τι θέλω να κάνω. Του πρότεινα να μιλήσουμε κάποια στιγμή στο τηλέφωνο.
Έναν μήνα αργότερα ανταποκρίθηκε. Με πήρε τηλέφωνο και του πρότεινα να πραγματοποιήσουμε μια δημόσια συζήτηση. Αυτό που κάνουμε μπορεί να είναι διαφορετικό, πιστεύω όμως ότι έχει αρκετά κοινά στοιχεία.
Ο ΛΕΞ κατέβηκε κάποια στιγμή στην Αθήνα και φτιάξαμε μαζί ένα podcast για την Εφημερίδα των Συντακτών.
