Δεν ξέρω πότε ακριβώς ένας τόπος αρχίζει να γίνεται σπίτι. Ίσως όταν κάποιος σε περιμένει.
Πριν από δύο χρόνια είχα βρεθεί στην Pisa και το Coltano για το 110 Hertz Festival. Εκεί γνώρισα την Code per Curiosi και την Anna. Δουλέψαμε μαζί. Μιλήσαμε. Γελάσαμε. Χορέψαμε. Και τελικά δημιουργήθηκε μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και μια κοινή επιθυμία να δημιουργήσουμε κάτι μεγαλύτερο.
Αυτό το μεγαλύτερο έγινε πραγματικότητα φέτος. Συναντηθήκαμε στο Casoli για να ακούσουμε τη φωνή των ανθρώπων του, μέσα από το Echoes of Casoli.
Το Casoli είναι ένα μικρό χωριό στις Άλπεις Apuane της Τοσκάνης. Ένας ήσυχος τόπος ανάμεσα στο βουνό και στη θάλασσα. Πέτρινα σπίτια, νερά, πολλά νερά, πανέμορφη φύση και τοίχοι γεμάτοι sgraffiti.
Ένα χωριό που κουβαλάει τις δικές του ιστορίες, τις απώλειες, τις μνήμες και τους ανθρώπους του. Οι τοίχοι του έχουν κι αυτοί ιστορίες. Καλλιτέχνες άφησαν και συνεχίζουν να αφήνουν εκεί το δικό τους σημάδι, κάνοντας το χωριό κάτι σαν υπαίθριο αρχείο προσώπων και εποχών.
Το Echoes of Casoli συνέβη πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το Cinghiali Volanti Fest, ένα φεστιβάλ που ξεκίνησε το 2022 σαν γιορτή και μεγάλωσε μαζί με το χωριό.
Το Casoli ήταν γεμάτο μουσική, θέατρο, τέχνη, ανθρώπους, υπέροχο φαγητό, spritz (εννοείται) και ιστορίες. Κι ανάμεσα σε όλα αυτά ένα μικρόφωνο που περνούσε από χέρι σε χέρι.
Για τρεις εβδομάδες το μικρόφωνο κράτησαν και οι έφηβοι του χωριού. Προσπαθήσαμε να μπούμε μαζί στις ιστορίες και στους ήχους του τόπου. Να μάθουμε όσο περισσότερα γίνεται για τους ανθρώπους και το μέρος. Να ακούσουμε.



