Ολα ξεκίνησαν σε μια παραλία της Σερίφου. Ήταν οι πρώτες διακοπές μετά το σχολείο για μια παρέα από το Παγκράτι. Ο Νίκος έριξε την ιδέα κατά τη διάρκεια ενός ατελείωτου brainstorming, για τις πρώτες διακοπές χωρίς γονείς και «μεγάλους».
«Πάμε ρε μαλάκες στη Σέριφο. Δεν είναι Πάρος και Μύκονος, αλλά έχει ωραίο κάμπινγκ και το βράδυ θα τη βγάζουμε στο ροκάδικο του νησιού, το θρυλικό Μεταλλείο» έλεγε.
Η πρώτη επαφή με το νησί δημιούργησε παγωμάρα. Ένα λιμάνι με χωματόδρομο –μιλάμε για το μακρινό 1998–, διάσπαρτα μαγαζιά και ταβέρνες. Δυο δρόμοι όλοι κι όλοι και η μικρή Χώρα να αχνοφαίνεται στην κορυφή του βουνού σαν λευκό μαντίλι.
Η παρέα πέρασε το πρώτο βράδυ στο παραλιακό Καρνάγιο με μουσική υπόκρουση από Led Zeppelin και Doors μέχρι Μίκη Θεοδωράκη και Carmina Burana. Εκείνο το βράδυ γέννησε έναν έρωτα για τον τόπο. Στις παραλίες της Σερίφου οι Γιώργος, Σπύρος, Πέτρος και Ηλίας δίνουν τις πρώτες τους συναυλίες.
Η ιδέα για τη δημιουργία μπάντας έχει μπει πλέον στο μυαλό μας. Ο Ηλίας προτείνει τον φίλο του Μανώλη να αναλάβει τα ντραμς και έτσι ολοκληρώνεται η πρώτη μας σύνθεση. Ακολουθούν πολλές πρόβες και τα πρώτα live στα στέκια της Αθήνας. Το ρεπερτόριο καλύπτει διασκευές από γκρουπ της εγχώριας και ξένης alternative σκηνής: Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά, Διάφανα Κρίνα, Ενδελέχεια, Υπόγεια Ρεύματα, Pixies, Placebo, Radiohead και Pearl Jam.
Έτσι μπαίνει το σαράκι της δημιουργίας και αρχίζουν οι πρώτες μουσικές ιδέες με στόχο τη δημιουργία ενός studio. Όμως τα χρήματα δεν έφταναν ούτε για τα βασικά. Το μεγάλο πρόβλημα ήταν η ηχομόνωση. Πώς θα μπορούσαμε να «βαράμε» ανενόχλητοι χωρίς να κινδυνεύουμε με έξωση;



