Skip to content
Home » News » Χριστούγεννα στο εφημερεύον φαρμακείο και ένα σκισμένο καλσόν

Χριστούγεννα στο εφημερεύον φαρμακείο και ένα σκισμένο καλσόν

    Χριστούγεννα στο εφημερεύον φαρμακείο και ένα σκισμένο καλσόν

    Published

    Χριστούγεννα στο εφημερεύον φαρμακείο και ένα σκισμένο καλσόν

    Published
    Ο Στέλιος Μερμίγκης αφηγείται στο Short Stories ένα αστείο περιστατικό από τη χριστουγεννιάτικη βραδιά του 1998, όταν ο ίδιος έκανε την πρώτη του μεγάλη εφημερία ως φαρμακοποιός στο Αγρίνιο

    Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστος. Οι μεγαλύτερες γιορτές του τόπου μας αποτελούν συνήθως αφορμή για οικογενειακές και φιλικές συναθροίσεις, αλλά και για εξορμήσεις ή εκδρομές.

    Υπάρχουν όμως κατηγορίες εργαζομένων και επαγγελματιών που εξαιτίας της φύσης των καθηκόντων τους είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν ακόμη και τις γιορτινές μέρες. Εργαζόμενοι στην καθαριότητα, στα τεχνικά συνεργεία της ΔΕΗ, τα μαζικά μέσα μεταφοράς, πυροσβέστες και πολλοί άλλοι είναι απολύτως αναγκαίο να βρίσκονται στο πόστο τους. Ανάμεσά τους ασφαλώς και οι υγειονομικοί.

    Χριστούγεννα του 1998. Νεοσσός τότε φαρμακοποιός, με φαρμακείο στο Αγρίνιο, κάνω την πρώτη μου μεγάλη εφημερία. Μεγάλο το άγχος της ευθύνης να ανταποκριθώ στις ανάγκες δεκάδων ή και εκατοντάδων συμπολιτών που αναμένονταν να περάσουν από το κατώφλι του φαρμακείου. Γιατί τότε εφημερεύαμε μόλις δύο φαρμακεία στην πόλη και από τις εννιά το βράδυ θα ήμουν μόνος.

    Το καλό εκείνα τα χρόνια, σε αντίθεση με σήμερα, ήταν η επάρκεια σε φάρμακα. Οι ελλείψεις ήταν κάτι σπάνιο – όχι όπως τώρα που είναι κανόνας. Άρα το άγχος μας περιοριζόταν στο αν θα είχαμε προμηθευτεί τις απαραίτητες ποσότητες.

    Ουρές λοιπόν από ανθρώπους για τα συνήθη εποχικά νοσήματα. Οπότε αντιπυρετικά, αντιβιοτικά, σπρέι για το αναπνευστικό ήταν στην αναμενόμενη λίστα.

    Υπάρχουν βέβαια και οι λιγοστοί που αναζητούν και άλλα είδη στα φαρμακεία, όπως γάλα για το βρέφος τους, αν έχουν αμελήσει για την έγκαιρη προμήθειά του. Τουλάχιστον τότε η γκάμα τους ήταν περιορισμένη, σε σχέση με σήμερα που χάνεσαι από τον τεράστιο αριθμό κωδικών τους. Πάλι καλά.

    Πού και πού όμως όλο και κάποιος θα περνούσε από τον πάγκο σου ζητώντας απίθανα πράγματα. Οι παλιοί τα εξιστορούσαν, οπότε κάπως φρόντιζες να ήσουν προετοιμασμένος και για κάτι τέτοιο. Όμως η φαντασία του ανθρώπου δεν έχει όρια.

    Σκίστηκε το καλσόν της συντρόφου του και θεώρησε σκόπιμο να έρθει στο φαρμακείο μήπως βρει να το αντικαταστήσει για να συνεχίσουν τη γιορτινή βραδιά

    Η έκπληξη από τα αιτήματα που παρουσιάζονταν μερικές φορές μπροστά σου εμπλούτιζε σταθερά τον κατάλογο μαρτυριών των απίθανων ιστοριών που συσσώρευαν οι συνάδελφοι φαρμακοποιοί από τις εφημερίες τους.

    Έτσι και σ’ εμένα εκείνο το βράδυ συνέβη κάτι τόσο απίθανο που ακόμη το θυμάμαι και γελώ. Κατά τις δύο τη νύχτα και αφού είχαν περάσει λεφούσια «ασθενών και οδοιπόρων», ξεστοκάροντας σιγά σιγά όλα τα εποχικά φάρμακα που διέθετα, αρχίζουν να χτυπάνε το κουδούνι οι ξενύχτηδες του χριστουγεννιάτικου ρεβεγιόν από τα μαγαζιά της εστίασης, ζητώντας διάφορα πιθανά και απίθανα πράγματα.

    Ένα ζευγάρι όμως έκανε τη διαφορά. Πολύ περισσότερο επειδή προερχόταν από τον χώρο της υγείας. Φίλοι γιατροί λοιπόν στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής τους διαδρομής, στο αγροτικό ή στην αρχή της ειδικότητάς τους, εισέρχονται στο φαρμακείο, ανταλλάσσουμε τις καθιερωμένες ευχές και όλο αγωνία τους ρωτώ τι έπαθαν και πώς μπορώ να τους βοηθήσω.

    Με ένα χαμόγελο ενοχικό μου λέει ο φίλος ότι σκίστηκε το καλσόν της συντρόφου του και θεώρησε σκόπιμο να έρθει στο εφημερεύον φαρμακείο μήπως βρει να το αντικαταστήσει για να συνεχίσουν τη γιορτινή βραδιά τους. Νόμισα ότι μου έκαναν πλάκα και γέλασα. Αλλά δεν έκαναν.

    Η νυχτερινή εορταστική τους βόλτα τέλειωσε άδοξα, μιας και ο εφημερεύων φαρμακοποιός κάποια χριστουγεννιάτικη νύχτα δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει το ασυνήθιστο αίτημά τους.

    Όταν συναντιόμαστε, ακόμη μνημονεύουμε το περιστατικό και γελάμε.

    banner_300_250
    Στέλιος Μερμίγκης
    Ο Στέλιος Μερμίγκης είναι φαρμακοποιός στο Νοσοκομείο Αγρινίου και επί οκτώ χρόνια δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αγρινίου, ως επικεφαλής του Ανυπότακτου Αγρινίου

    MORE SHORT STORIES