Skip to content
Home » O ματαδόρ, ο Ντεμπισί και ένα ταξίδι στη Σικελία

O ματαδόρ, ο Ντεμπισί και ένα ταξίδι στη Σικελία

    O ματαδόρ, ο Ντεμπισί και ένα ταξίδι στη Σικελία

    Published

    O ματαδόρ, ο Ντεμπισί και ένα ταξίδι στη Σικελία

    Published
    Μεταξύ Κυψέλης και Σικελίας ο Βαγγέλης Μαρινάκης ξεδιπλώνει μια ιστορία βγαλμένη μεταξύ αλήθειας και ονείρου. Το Short Stories φιλοξενεί προδημοσίευση από το βιβλίο με τίτλο «Ματαδόρ» που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες

    Το κρύο επιμένει, δίχως όμως να με διαπερνάει πια. Η μηχανή, στην ευθεία, είναι ακτινωτό λουκούμι. Όλα μοιάζουν σε απόλυτη συμφωνία με τη γεωμετρική μου διάθεση. Κάπου εντός μου παίζει η Reverie του Nτεμπισί. Αργή κλιμάκωση, γρήγορος τονισμός, ανάβαση, πτώση στις χαμηλές στροφές, φινάλε. Από τη γαλήνη, την άσφαλτο τη σφάζεις με μαχαίρι, σαν φέτα ψωμί. Ξεκαβαλάω στη μέση του δρόμου και κόβω ένα τετράγωνο αφράτης πίσσας.

    Ανοίγω έτσι μια πόρτα στο έδαφος, για τους δυο μας. Φωνάζω το όνομά σου. Βλέπω τη μορφή σου. Μαύρα μαλλιά, τόσο γυαλιστερά, που συνορεύουν με το μπλε. Μάτια φιλήδονα, με λάμψεις, γεμάτα καλό. Στην αρχή δεν θες, μετά με ακολουθείς. Σου δίνω το χέρι μου και προχωράμε. Βγαίνουμε στο λιλιπούτειο μαγαζί, στη Σπετσών.

    Ο dj του αδυνατεί να βρει το κομμάτι μας. Το ηλεκτρικό ποδήλατο σε περιμένει να το καβαλήσεις. Βάζεις τα πόδια στην αρχή διστακτικά, μετά δίνεις πίεση. Κουράζεσαι και ψευτοτραμαυτίζεσαι, με το πετάλ. Σου θυμίζω ότι θέλεις χατσαπούρι ζεστό, αλλά μηδενικό κλαρίνο στις ορχήστρες. Μου θυμίζεις ότι χρειάζομαι λαθραίο νες, σε αεροπορικές πτήσεις.

    Στον τοίχο του μπαρ, η αφίσα απεικονίζει τον ματαδόρ καθώς απλώνει το κόκκινο πανί στο δεξί μάτι του ταύρου, λίγο πριν αυτός ακουμπήσει τα σωθικά του. Ποιος ξέρει την έκβαση αυτής της σύγκρουσης; Κανείς δεν την ξέρει, όπως κανείς ποτέ δεν ήξερε πως ο Ισλέρο στο ζενίθ της καριέρας του, όταν κάρφωνε με τρομερή δύναμη το κέρατό του στη μηριαία αρτηρία του θρυλικού ταυρομάχου Μανολέτε, θα έφτανε να ζυγίζει 450 κιλά. Τρεις φορές όσο ο Σον Κεμπ, στο ναδίρ της δικιάς του. Γενικώς, κάποια πράγματα, κανείς δεν τα ξέρει.

    H Σικελία είναι ο κόσμος πριν δαγκώσουμε το μήλο, εκεί υπάρχουν λέξεις παροξύτονες: καύλα, αγάπη, φίλος, μεθύσι, τρέλα, βεράντα, χύσι, γαμήσι, τελεία

    Αρχίζει ένας παράξενος χορός, κάτι ανάμεσα σε πάλη και φάσωμα, με καμπάνες να χτυπάνε, μετά τα φιλιά, λες κι ακούμε λαμπιόνια να σπάνε. Λαμπιόνια…

    Θυμάμαι ακόμη τα λαμπιόνια σε εκείνη τη γειτονιά του Παλέρμο. Η φτώχεια του χαμογελαστού πιτσιρικά στο παράθυρο απείχε δυο αραντσίνι από το κτίριο της όπερας. Η μείξη, η σύνθεση, η αντίφαση, τα layers που έλεγες, ρε βλαμμένο. H Σικελία είναι ο κόσμος πριν δαγκώσουμε το μήλο, εκεί υπάρχουν λέξεις παροξύτονες: γουστάρω, καύλα, αγάπη, φίλος, μεθύσι, τρέλα, βεράντα, χύσι, εφηβάκια, γαμήσι, τελεία, μπέιμπ.

    «Μένει να ανεβούμε την Έτνα», σου είχα υποσχεθεί. «Να βρούμε τις ακτές, τις πιο πράσινες, στο Ακριτζέντο». Να δούμε τα μάτια σου να παίρνουν φωτιά, για τα καλά και για το καλό.

    Βγήκαμε, όμως, να, στη θάλασσα, μωρό μου.

    •••

    Απόσπασμα από το βιβλίο Ματαδόρ του Βαγγέλη Μαρινάκη. Το βιβλίο, σε επιμέλεια Χαριτίνης Ξύδη και σχεδιασμό Ιωάννη Κ. Τσίγκα, θα κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες από την Κάπα Εκδοτική.

    banner_300_250
    Picture of Βαγγέλης Μαρινάκης
    Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι δημοσιογράφος

    Κεντρική φωτογραφία
    Gavia/Unsplash

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE STORIES

    αθηνα βαγγελης μαρινακης
    Short

    Σάββατο στην Αθήνα, Πατησίων και Χοδορόφσκι γωνία

    Ο Βαγγέλης Μαρινάκης καταγράφει για το Short Stories ένα χρονικό περιήγησης στα εσώτερα όρια μιας πόλης που μετεωρίζεται πάνω και πέρα από τους κραδασμούς της μέρας μετά την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών

    Γιάννης Μακριδάκης shortstoriesgr
    Short

    Η πρώτη μου φορά στο μετρό της Αθήνας

    Ο συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης, που ζει στη Χίο, γράφοντας, καλλιεργώντας τη γη, αλλά και χαρτογραφώντας σπήλαια, αφηγείται στο Short Stories πώς μπήκε για πρώτη φορά στο μετρό της Αθήνας και η καρδιά του πήγε να σπάσει από τον τρόμο