Η έκθεση φωτίζει τη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή της Γάζας και είναι αφιερωμένη στην ανθεκτικότητα της παλαιστινιακής τέχνης απέναντι στη συνεχιζόμενη βία. Καθώς και στον ανεκτίμητο ρόλο της στην ανοικοδόμηση της πολιτιστικής ταυτότητας. Περιλαμβάνει έργα καλλιτεχνών που ζουν και εργάζονται στη Γάζα ή κατάγονται από αυτήν, βασισμένα σε πραγματικά βιώματα και ιστορίες. Αψηφώντας όλες τις προκλήσεις, οι καλλιτέχνες συνέχισαν να δημιουργούν σε δύσκολες συνθήκες, υπενθυμίζοντάς ότι η τέχνη είναι απαραίτητη για τη ζωή.
Μερικές από τις ιστορίες που κατέγραψαν και μας μετέφεραν είναι συγκλονιστικές. Η φοιτήτρια Καλών Τεχνών Rasha Alrais, της οποίας η σχολή βομβαρδίστηκε λίγες ώρες πριν την αποφοίτησή της, πήρε μαζί της κατά τη διάρκεια των συνεχών εκτοπισμών έναν πίνακα που δημιούργησε στην αρχή του πολέμου. Ο τίτλος του ήταν: Πολιορκία. Συνέχισε να εργάζεται πάνω σε αυτόν, μέχρι που η ίδια και η οικογένειά της εκτοπίστηκαν ξανά. Aναγκάστηκαν να αφήσουν τον πίνακα στο σπίτι τους στη Βόρεια Γάζα, το οποίο πλέον δεν μπορούν να προσεγγίσουν. Από τότε η Alrayes αρνείται να δημιουργήσει άλλο έργο. O πίνακας παραμένει στο μυαλό της, με την ελπίδα να βρει έναν τρόπο να τον εκθέσει στον κόσμο.
Η ιστορία του Alaa Abu Saif, καθηγητή καλλιτεχνικών με 15 χρόνια εμπειρίας στην εκπαίδευση, είναι επίσης σπαρακτική. Κατά τη διάρκεια του εκτοπισμού του συνέχισε να ζωγραφίζει στους τοίχους της σκηνής του, με ελάχιστα υλικά. Τα περισσότερα εργαλεία του και το στούντιό του είχαν καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς.



