Skip to content
Home » Σάββατο στην Αθήνα, Πατησίων και Χοδορόφσκι γωνία

Σάββατο στην Αθήνα, Πατησίων και Χοδορόφσκι γωνία

    Σάββατο στην Αθήνα, Πατησίων και Χοδορόφσκι γωνία

    Published

    Σάββατο στην Αθήνα, Πατησίων και Χοδορόφσκι γωνία

    Published
    Ο Βαγγέλης Μαρινάκης καταγράφει για το Short Stories ένα χρονικό περιήγησης στα εσώτερα όρια μιας πόλης που μετεωρίζεται πάνω και πέρα από τους κραδασμούς της μέρας μετά την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών

    Ζούμε μεταξύ φωτός και σκότους. Χθες, νέα θετικά για παιδιά που κρυβόντουσαν χρόνια σε ντουλάπες και καλύπτονταν με μάσκες (στα + ο θάνατος συντηρητικών εγκεφαλικών κυττάρων). Από σήμερα μας τυλίγουν πάλι τα ίδια προβλήματα, φτιαγμένα από τους ίδιους ανθρώπους. Σήμερα, Σάββατο 17/2.

    Στρίβω από Σόλωνος προς Καποδιστρίου. Νόστιμα burgers ανάμεσα σε τελάρα Coca-Cola και σκουπίδια της πόλης. Ήταν μια ζόρικη εβδομάδα. Την Τρίτη ένας φίλος μου, δράκος με γυαλιά, με επέπληξε σοβαρά. Σκέφτομαι πως οι δράκοι έχουν μια αυστηρότητα αλλά οφείλουμε να τους ακούμε με προσοχή λόγω της ευθύτητάς τους.

    Τετάρτη, Σολωμού, δύο ζητιάνοι δίπλα σε πολυτελές εστιατόριο. Το νέο μοντέλο της πόλης θέλει τον πλούτο με τη φτώχεια να συνηγορούν εκτός σπιτιού. Θέλει το real estate κυρίαρχο και όρους όπως vibes, money maker, resort, fine dining, vintage. Θέλει 40άρηδες να μιλάνε διαρκώς για παιδικά τραύματα. Μοιάζουμε με μικρά παιδιά που τους φόρεσαν πελώρια, φουσκωτά μπουφάν.

    Πέμπτη, Τουρναβίτου. Βαλκανικός μικρόκοσμος στο μικροσκόπιο.

    Τώρα διασχίζω την Τζωρτζ. Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο επτά μήνες πριν, ο καλύτερος των καλύτερων. Ακόμη τρέχω Μ. Μπριζολάκια στο τηγάνι και μια τραγωδία στα δόντια (εκεί είναι η εστίαση, όχι στα μάτια). Περπατάμε, αργά και μηχανικά, όπως πρέπει στο Σάββατο. Χαλαρές μέρες για παιδιά με κρίσεις άγχους.

    Φτάνω Πατησίων. Σήμερα είναι η μέρα που θα έχουν ειπωθεί τα μισά.

    Σάββατο 17 του Φλεβάρη. Ένα παιδί αναζητά διαρκώς τον πατέρα του, 35 χρόνια τώρα. Δημήτρη τον λένε, όπως κι άλλους ανθρώπους δικούς μας. Το δέντρο της ζωής ξετυλίγεται μπροστά μας σαν δρόμος ατέλειωτος.

    Καμιά φορά χάνεσαι στους δρόμους. Ξεκινάς για Βοιωτία και καταλήγεις Κόρινθο. Άλλοτε ο δρόμος είναι αγκαλιά κι άλλοτε λιβάδι μεστωμένο από φίδια. Δίπλα στο sex-shop, ένα οπλοπωλείο (πόσο γαμάτα ταιριαστός συνδυασμός).

    Καμιά φορά χάνεσαι στους δρόμους. Ξεκινάς για Βοιωτία και καταλήγεις Κόρινθο. Άλλοτε ο δρόμος είναι αγκαλιά κι άλλοτε λιβάδι μεστωμένο από φίδια.

    Σκέφτομαι ώρες ώρες: μισοί μισοί προσερχόμαστε στον έρωτα. Σαν τη λειτουργία της Σταύρωσης. Σπάμε σε κομμάτια. Χρυσός να μας ενώσει; Η αφήγηση είναι μνήμη και η αγάπη ο τόπος της.

    17 του Φλεβάρη. Σαν σήμερα ήρθε στον πλανήτη ο μεγάλος σκηνοθέτης/tarot master/σκιτσογράφος.

    Ο Αλεχάνδρο Χοδορόφσκι στη γωνία* (αυτό δεν είναι καθόλου δικό μου).

    Ο Αλεχάνδρο Χοδορόφσκι δεν θα πεθάνει ποτέ, θα αναπαύεται στη Γαύδο, ετοιμάζοντας νέα σχέδια και ασκώντας την περίτεχνη, εντελώς προσωπική ερμηνεία των καρτών. Ετοιμάζει εκεί έναν στρατό από νάνους, κλεφτοκοτάδες, σπουδαστές υποκριτικής, ποιητές του λυκείου και με έχει χρίσει ταπεινό υπηρέτη του και σημαιοφόρο μιας λεγεώνας. Έναν στρατό που θα αποβιβαστεί με ένα μοβ υποβρύχιο στην Αθήνα στις 16 Αυγούστου με σκοπό να κόψει κομμάτια τους αχρείους της πόλης που παριστάνουν τους μύστες του και σκορπίζουν τη σάρκα τους στην πλατεία Καρύτση.

    Εκεί, στα χνάρια των δωματίων τους, θα σκίσουμε τις ρόμπες τους, κληροδότημα μιας κάποιας εμπνευσμένης μητέρας που κακόμαθε τον γιο της. Αφού τους ξεκοιλιάσουμε μπροστά στους αυγοκέφαλους ακολούθους τους που γεννήθηκαν και πέθαναν την τελευταία μέρα του 1999, θα κάψουμε τα σπλάχνα τους μπροστά στις ξεμυαλισμένες κοπέλες που οι πρώτοι έβρισαν και οι δεύτεροι υποδύθηκαν τους οικείους τους.

    Κι έπειτα, ενόσω κόβουμε τα μέλη που άγγιξαν τις εξωγήινες υπάρξεις, θα τους κρατήσουμε ζωντανούς μόνο για να ακούσουν προτού ξεψυχήσουν: «Τώρα σου αρέσει να σε βάζουν στη θέση σου, καριολάκο;».

    *Αυτή η φράση εφευρέθηκε από μια γυναίκα που δεν υπάρχει ακόμη.

    banner_300_250
    Βαγγέλης Μαρινάκης
    Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι δημοσιογράφος

    Κεντρική φωτογραφία
    Carlos Torres/Unsplash

    MORE SHORT STORIES

    Maria Kechagioglou_syzitontas-me-efivous-gia-τον λαϊκισμό-sto-momus
    Short

    Συζητώντας με εφήβους για τον λαϊκισμό στο MOMus

    Η Μαρία Κεχαγιόγλου γράφει στο Short Stories για την εμπειρία της από τις αντιδράσεις των μαθητών στην έκθεση «Το φάντασμα του λαού» της Thessaloniki Photobiennale 2023 στο MOMus – Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

    Short

    Ρέκβιεμ για τον κινηματογράφο Ιντεάλ που τον «έκαψε» ο ΕΦΚΑ

    Ο σκηνοθέτης Νίκος Θεοδοσίου ξεδιπλώνει για το Short Stories την πολύπαθη ιστορία του κινηματογράφου Ιντεάλ που μπορεί να συνέχισε να λειτουργεί ύστερα από τέσσερις πυρκαγιές, αλλά δεν γλίτωσε από τη λαίλαπα του gentrification