Skip to content
Home » Όταν έκανα αίτηση μετάθεσης ελπίζοντας ότι θα απορριφθεί

Όταν έκανα αίτηση μετάθεσης ελπίζοντας ότι θα απορριφθεί

    Όταν έκανα αίτηση μετάθεσης ελπίζοντας ότι θα απορριφθεί

    Published

    Όταν έκανα αίτηση μετάθεσης ελπίζοντας ότι θα απορριφθεί

    Published
    Ο εκπαιδευτικός Αλέκος Μόσχος γράφει στο Short Stories για την αίτηση μετάθεσης από την Ηγουμενίτσα στη Βέροια που κατέθεσε πριν από 25 χρόνια, με τη βεβαιότητα πως δεν θα γίνει αποδεκτή

    Ανακοινώθηκαν οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών. Άλλοτε αυτή θα ήταν μεγάλη είδηση. Ποιοι/ες θα φύγουν, ποιοι/ες θα έρθουν. Η ατμόσφαιρα όμως φέτος είναι βαριά. Μαύρη μαυρίλα που πλάκωσε ως αξιολόγηση. Μαύρη από τις συνεχείς προσφυγές του υπουργείου στα δικαστήρια.

    Πάμε όμως στις μεταθέσεις. Σε μια κάπως διαφορετική μετάθεση που έγινε πριν από 25 χρόνια από την Ηγουμενίτσα στη Βέροια. Τη δική μου μετάθεση.

    Μια μέρα του Μάη του 1999 είμαι καθισμένος στο γωνιακό γραφείο του Τεχνικού Λυκείου Ηγουμενίτσας. Δίπλα μου ο κουμπάρος μου, ο Νίκος, και ο διευθυντής του σχολείου, ο Πέτρος. Ως συνήθως, ασκούμασταν στην ευγενή τέχνη του πειράγματος.

    Εμφανίζεται ο Μιχάλης, συνάδελφος από Θεσσαλονίκη με αδυναμία στην πληροφορική. Ανακοινώνει στους παρευρισκόμενους πως «οι μεταθέσεις θα ανακοινωθούν σήμερα. Στα ΜΜΕ θα κοινοποιηθούν την επομένη, ενώ στο διαδίκτυο σήμερα. Όποιος έχει κάνει αίτηση μετάθεσης, ας μου πει να το δω, αφού μόνο εγώ έχω σύνδεση στο διαδίκτυο».

    Η ανταπόκριση ταχύτατη. Ακούστηκε πάνω από δέκα φορές το «δες και για εμένα». Αφού ο Μιχάλης μάζεψε όλα τα ονόματα, με άκουσε να του λέω:

    Μιχάλη, δες και για μένα. Όμως αν έχω πάρει, να μου το πεις με τρόπο. Θα με αφήσεις τελευταίο και θα μου πεις: «Αλέκο για εσένα ξέχασα να κοιτάξω».

    Πετάγεται ο Πέτρος.

    Ρε χαμένε; (Διαφορετικό χαρακτηρισμό χρησιμοποίησε, όμως ας κρατήσουμε το επίπεδο, παρότι ο Πέτρος και ο Νίκος έχουν συνταξιοδοτηθεί και δεν κινδυνεύουν με κλήση σε απολογία για απρεπή συμπεριφορά δημοσίου υπαλλήλου.) Έχεις κάνει αίτηση μετάθεσης;

    – Ναι, αλλά μη φοβάσαι, δεν θα πάρω.

    – Πες μας πρώτα γιατί έκανες αίτηση και μετά γιατί δεν θα πάρεις.

    – Έκανα αίτηση γιατί η σύζυγος μου αράδιασε πολλά λογικά επιχειρήματα για να πάμε στην πόλη της. Κι εγώ δεν είμαι κανένας φαλλοκράτης σαν και εσάς για να απαιτώ να παραμείνουμε εδώ, επειδή και καλά είμαι ο άντρας στην οικογένεια.

    – Και γιατί δεν θα πάρεις;

    «Περάσαμε δυο χρόνια συγκρούσεων λόγω Αρσένη, πλησιάζουν οι εκλογές και νομίζεις ότι θα νοιαστούν για τα κενά; Θα δώσουν μεταθέσεις με το τσουβάλι»

    – Γιατί μπορεί να είμαι φεμινιστής, όμως μου κοστίζει να φύγω από τον τόπο μου. Έτσι πριν κάνω αίτηση πήρα τηλέφωνο στην Ημαθία και ρώτησα τι κενά έχουν στις ειδικότητές μας. Δεν έχουν. Οπότε κάνω αίτηση μετάθεσης και ικανοποιώ τις αρχές μου, ενώ από την άλλη δεν παίρνω μετάθεση και καλύπτω τα θέλω μου.

    – Τι λέει ο χαμένος, ρε Νίκο;

    – Ρε χαμένε (από κοντά και ο Νίκος), περάσαμε δυο χρόνια συγκρούσεων λόγω Αρσένη, έχουμε μπροστά μας εκλογές και νομίζεις πως θα νοιαστούν για τα κενά; Θα δώσουν μεταθέσεις με το τσουβάλι για ψηφοθηρικούς λόγους. Κάνε καμιά χαζομάρα.

    – Μπααα, αποκλείεται. Εξάλλου έχω κάνει αίτηση μόνο για τα σχολεία της Βέροιας. Δεν υπάρχει περίπτωση. Αύριο θα το δείτε.

    Και ήρθε το αύριο. Πάλι στη γωνία οι τρεις μας πειράζουμε κόσμο. Έρχεται περιχαρής, αφού πήρε τη μετάθεσή του, ο Μιχάλης και πέφτουν πάνω του οι αναμένοντες. Αφού ο Μιχάλης τελείωσε με την ενημέρωση των συναδέλφων και ακούστηκαν πολλές φορές γέλια χαράς, γύρισε προς το μέρος μου.

    – Αλέκο, για σένα ξέχασα να κοιτάξω.

    – Ρε, άι σιχτίρ, που νομίζεις πως θα με δουλέψεις.

    – Αλέκο… για εσένα ξέχασα να κοιτάξω.

    – Δεν τσιμπάω σου λέω.

    Κουδούνι. Βγαίνω από την αίθουσα με τον διευθυντή και κινούμαστε στον διάδρομο.

    – Κανόνισε, χαμένε. Κανόνισε να έχεις πάρει μετάθεση. Μόνο αυτό σου λέω.

    – Έλα, μωρέ, που τον πιστεύεις. Βγάζει το άχτι του για τις πλάκες που του κάνουμε.

    Λέγοντας αυτά κοιτάζω από το παράθυρο στον δρόμο.

    – Άκυρο. Δεν βγάζει το άχτι του. Πήρα μετάθεση.

    – Και πώς το κατάλαβες;

    Δείχνω στον δρόμο.

    – Η σύζυγος έρχεται με γλυκά για κέρασμα.

    banner_300_250
    Αλέκος Μόσχος
    Ο Αλέκος Μόσχος είναι εκπαιδευτικός

    Κεντρική φωτογραφία
    Tengyart/Unsplash

     

    MORE SHORT STORIES

    Αλέκος-Μόσχος_κινέζικη-φιλοσοφία_χωριό-Θεσπρωτίας_shortstories
    Short

    Τι γυρεύουν Κινέζοι φιλόσοφοι σε ένα καφενείο του θεσπρωτικού κάμπου;

    Ο Αλέκος Μόσχος γράφει στο Short Stories για ένα ευτράπελο περιστατικό στο καφενείο, σε ένα χωριό του κάμπου της Θεσπρωτίας. Μια ιστορία με Κινέζους φιλόσοφους, λιοντάρια, σκύλους, γαϊδάρους, μαϊμούδες και σύγκρουση γενεών