Skip to content
Home » News » Τι γυρεύουν Κινέζοι φιλόσοφοι σε ένα καφενείο του θεσπρωτικού κάμπου;

Τι γυρεύουν Κινέζοι φιλόσοφοι σε ένα καφενείο του θεσπρωτικού κάμπου;

    Τι γυρεύουν Κινέζοι φιλόσοφοι σε ένα καφενείο του θεσπρωτικού κάμπου;

    Published

    Τι γυρεύουν Κινέζοι φιλόσοφοι σε ένα καφενείο του θεσπρωτικού κάμπου;

    Published
    Ο Αλέκος Μόσχος γράφει στο Short Stories για ένα ευτράπελο περιστατικό στο καφενείο, σε ένα χωριό του κάμπου της Θεσπρωτίας. Μια ιστορία με Κινέζους φιλόσοφους, λιοντάρια, σκύλους, γαϊδάρους, μαϊμούδες και σύγκρουση γενεών

    Πού στο διάολο έχουν χαθεί οι σειρές μου; Τι δουλειές έχουν και εξαφανίστηκαν από το καφενείο; Πάλι τα γερόντια έχουν πιάσει τις καρέκλες. Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε ο Βαγγέλης, ο μεγαλύτερος χωρατατζής του χωριού μας. Να καθίσει; Να προσπεράσει;

    Θα τον ζαλίσουν πάλι όπως συνήθως. «Δεν έπρεπε να κόψεις το τριφύλλι. Στον καιρό είπαν για βροχές. Έσπειρες αργά το καλαμπόκι στην Γκρόμπα. Δεν πρόλαβε να φυτρώσει και το έπνιξαν οι βροχές. Τι κάθεσαι; Το βαμβάκι στη Λιόπυζα θέλει πότισμα». Και θα κατέληγαν με τα γνωστά: «Αλλά έτσι είστε οι νέοι. Τα ξέρετε όλα. Δεν ακούτε τους μεγαλύτερους και τα κάνετε μαντάρα. Εμείς στα χρόνια σας…».

    Λοιπόν σήμερα θα πάρει την εκδίκησή του. Θα τους κάνει κασκαρίκα να τη θυμούνται. Την επεξεργάζεται και φοράει την αγέλαστη έκφρασή του. Πρέπει να είναι πειστικός, να μη γελάσει ούτε μια στιγμή. Κάθεται με περίλυπο ύφος σε ένα απομακρυσμένο τραπέζι και παραγγέλνει έναν σκέτο καφέ. Το «καλημέρα» το πετάει με βαριά καρδιά. Αγναντεύει τον κάμπο κι αρχίζει να ξεφυσά. Οι παππούδες δεν θέλουν και πολύ να τσιμπήσουν.

    – Τι έπαθες εσύ; Τα καράβια σου έπεσαν έξω;

    – Ποια καράβια; Εγώ είμαι στα χρόνια του γαϊδάρου κι εσείς με ρωτάτε για καράβια;

    – Ποια εποχή του γαϊδάρου; Τι λες;

    – Εμ βέβαια. Πού να ξέρετε εσείς από φιλοσοφία; Πού να ξέρετε από Κινέζους φιλόσοφους; Τίποτε δεν ξέρετε.

    – Δεν μας λες τι λένε αυτοί οι Κινέζοι φιλόσοφοι να μάθουμε κι εμείς;

    Κάθε εποχή αντιστοιχεί σε ένα ζώο. Όταν ο άνθρωπος είναι μικρός, βρίσκεται στην εποχή του λιονταριού. Βασιλιάς. Όλοι τρέχουν να του κάνουν τα χατίρια

    – Οι Κινέζοι είναι σπουδαίος λαός. Είχαν και σπουδαίους φιλόσοφους. Αυτοί έλεγαν πως η ζωή του ανθρώπου χωρίζεται σε εποχές. Κάθε εποχή αντιστοιχεί σε ένα ζώο. Όταν ο άνθρωπος είναι μικρός, βρίσκεται στην εποχή του λιονταριού. Βασιλιάς. Όλοι τρέχουν να του κάνουν τα χατίρια. Ωραία εποχή. Μετά, από την εφηβεία ως το στρατιωτικό, είναι η εποχή του αλόγου. Επιβήτορας. Το μόνο που σκέφτεται είναι να βρίσκει φοράδες. Αυτή κι αν είναι καλή εποχή. Άλλοι φροντίζουν γι’ αυτόν.

    Το μόνο που έχει να κάνει είναι να περνάει καλά. Η τρίτη εποχή είναι του σκύλου, μέχρι να φτιάξεις οικογένεια. Είτε είσαι φαντάρος είτε άνεργος είτε δουλεύεις, ό,τι βγάζεις το τρως μόνος σου. Είναι μια εποχή χωρίς πολλές έγνοιες, τεμπέλικη αλλά και βαρετή. Από εκεί βγαίνει και το σκυλοβαριέμαι. Μετά έρχεται η εποχή του γαϊδάρου. Εδώ που είμαι τώρα εγώ. Έχεις οικογένεια, υποχρεώσεις, δουλεύεις όλη μέρα, σηκώνεις βάρη σαν το γάιδαρο για να καλύψεις τις ανάγκες όλων των προηγούμενων.

    Παύση. Οι παππούδες γελάνε εδώ και κάποια ώρα. Πού θα πάει; Οι παππούδες είναι από τη φύση τους περίεργοι. Τώρα τους τρώει μέσα τους η απορία. Κάποιος θα την κάνει την ερώτηση.

    «Εσύ που διαβάζεις και ξέρεις τόσα, τι λένε οι Κινέζοι για εμάς τους παππούδες;». Δεν γέλασε. Το χείλος σηκώθηκε ελαφρά και με κάθε σοβαρότητα το ξεφούρνισε: «Λένε πως εσείς ανήκετε στην εποχή της μαϊμούς. Η μόνη δουλειά που μπορείτε να κάνετε είναι να πηγαίνετε στα καφενεία, να κάνετε μαϊμουδίσματα και να γελάει ο κόσμος μαζί σας».

    Στον κατακλυσμό χαρακτηρισμών και στα μπινελίκια δεν αντέδρασε. Χαιρόταν με τον θυμό τους. Μόνο κανένα εγκεφαλικό να μην πάθαιναν. Για την πίεση δεν φοβόταν. Ήξερε πως κουβαλούσαν μαζί τους τα χάπια τους. Σηκώθηκε αργά, ντεμέκ θυμωμένος.

    Απευθύνθηκε αρχικά στους γέρους: «Θα έπρεπε να ντρέπεστε. Κανένας σεβασμός στους φιλόσοφους. Πού θα πάει αυτή η κοινωνία με τόση αμορφωσιά. Εγώ φταίω που κάθομαι και σας μιλάω. Τζάμπα πάω να σας ξεστραβώσω».

    Και στη συνέχεια στον καφετζή: «Γράψε τον καφέ. Πάω να αλλάξω στάση στο μπεκ στο χωράφι και θα επιστρέψω. Τότε ελπίζω να δω και κανέναν άλλο γάιδαρο στο μαγαζί σου».

    banner_300_250
    Αλέκος Μόσχος
    Ο Αλέκος Μόσχος είναι εκπαιδευτικός

    Κεντρική φωτογραφία
    Αλέκος Μόσχος

    MORE SHORT STORIES