Skip to content
Home » Πώς έγραψα το πρώτο μου βιβλίο για παιδιά

Πώς έγραψα το πρώτο μου βιβλίο για παιδιά

    Πώς έγραψα το πρώτο μου βιβλίο για παιδιά

    Published
    Ο Φώτης Δούσος στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου του «Παβ ο φάλτσος τζίτζικας και η περιπέτεια με τα τυφλά μυρμήγκια», σε δράση της ιστοσελίδας «Κάθε Μέρα Γονείς» (2019)

    Πώς έγραψα το πρώτο μου βιβλίο για παιδιά

    Published
    Ο Φώτης Δούσος στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου του «Παβ ο φάλτσος τζίτζικας και η περιπέτεια με τα τυφλά μυρμήγκια», σε δράση της ιστοσελίδας «Κάθε Μέρα Γονείς» (2019)
    Ο συγγραφέας Φώτης Δούσος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου), γράφει στο Short Stories για τη συγκυρία που τον οδήγησε να στραφεί σχετικά όψιμα στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά

    Ξεκίνησα να γράφω παιδική λογοτεχνία κάπως όψιμα, μετά τα 36 μου. Ποιο ήταν το έναυσμα; Θαρρώ η εγκυμοσύνη της γυναίκας μου. Αν θα έπρεπε να κάνουμε (ρηχή) ψυχανάλυση για το κάπως αργοπορημένο ξεκίνημά μου, θα λέγαμε ότι ήθελα και εγώ να γεννήσω κάτι.

    Και πιο πριν «γεννούσα». Έγραφα λογοτεχνία για ενήλικες, διήγημα, μυθιστόρημα, θέατρο, σενάριο κ.λπ. Ο ερχομός του πρώτου μου παιδιού όμως μου δημιούργησε έντονη παρόρμηση να φέρω και εγώ στον κόσμο κάτι αθώο, κάτι αγνό, κάτι όμορφο και ειλικρινές. Έπρεπε να ψάξω βαθιά μέσα μου για να ανασύρω τέτοιες ποιότητες. Σε πολλούς ενήλικες αυτές βρίσκονται σε καταστολή, αν δεν έχουν απονεκρωθεί τελείως.

    Κατά τη διάρκεια εκείνης της εγκυμοσύνης λοιπόν έγραψα –με τη μία– τέσσερις ιστορίες για παιδιά. Βγήκαν σχετικά εύκολα, χωρίς τα βάσανα που έχει η λογοτεχνία για ενήλικες. Μου δημιουργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι και η συνέχεια θα είναι ανάλογη. Θα γράφω με φυσικότητα, απρόσκοπτα, ό,τι μου κατεβαίνει στο κεφάλι. Και κυρίως θα διασκεδάζω, θα απολαμβάνω τη διαδικασία.

    Νόμιζα ότι στην παιδική λογοτεχνία δεν υφίσταται το writer’s block. Ότι είναι η παιδική χαρά του συγγραφέα.  Αυτό –φευ– διαψεύστηκε γρήγορα. Πολλά μεταγενέστερα κείμενα έμειναν ημιτελή στο συρτάρι μου. Σε κάποια μπόρεσα να φτιάξω μόνο τη ραχοκοκαλιά ή απλώς την κεντρική ιδέα. Ενώ μερικά τα ολοκλήρωσα αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν τον δρόμο για την έκδοση.

    Όμως τα πρώτα εκείνα κείμενα μου άνοιξαν κατευθείαν τις εκδοτικές πόρτες –οι οποίες, ως γνωστόν, δεν ανοίγουν καθόλου εύκολα για πρωτοεμφανιζόμενους. Ακόμη πιο σημαντικό για μένα: το παιδικό κοινό φάνηκε να ανταποκρίνεται θετικά, πράγμα που μου ενίσχυσε κάπως τη σχετικά κλονισμένη ύστερα από χρόνια απορρίψεων αυτοπεποίθηση.

    Αν τα παιδιά γελάνε με τις ιστορίες μου, αν νιώθουν συναισθήματα, αν τις βρίσκουν ενδιαφέρουσες και  συναρπαστικές, τότε, σκεφτόμουν, μπορεί να αξίζω και κάτι. Χρειαζόμουν μια τόνωση εκείνο το διάστημα. Μετά το ξεπέρασα και αυτό.

    Η παιδική λογοτεχνία έχει εξαγνιστική επίδραση σε όσους ασχολούνται μαζί της. Καθαρίζει την αύρα μας και μέχρι ένα σημείο μας κάνει και πιο σοφούς

    Τι πειράζει και αν δεν «αξίζεις»; Το καλό γράψιμο είναι εντελώς υποκειμενικό πράγμα. Και σε έναν μόνο να αρέσει, σε έναν μόνο να μετακινήσει πράγματα μέσα του, είναι σημαντικό.

    Η παιδική λογοτεχνία έχει εξαγνιστική επίδραση σε όσους ασχολούνται μαζί της. Καθαρίζει την αύρα μας και μέχρι ένα σημείο μας κάνει και πιο σοφούς. Γι’ αυτό θεωρώ ότι δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά και δεν φτάνει να αρέσει μόνο στα παιδιά.

    Κάνει καλό και στους ενήλικες. Όχι γιατί ενδεχομένως τους συνδέει με τη χαμένη τους παιδικότητα, αλλά επειδή αποτελεί μια δύναμη που αναζωογονεί το πνεύμα, γεννά ελπίδα και κατά κάποιον τρόπο αποκαθιστά την πίστη μας στον κόσμο.

    banner_300_250
    Φώτης Δούσος
    Ο Φώτης Δούσος είναι συγγραφέας και δάσκαλος δημιουργικής γραφής

    Κεντρική φωτογραφία
    Μάγδα Ζήνδρου/Κάθε Μέρα Γονείς

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Kleopatra Digka_ t-aniliaga-σιωπηλά παιδάκια-kai-to-paratimeno-paichnidi_aasha-edwards
    Short

    Τ’ ανήλιαγα σιωπηλά παιδάκια και το παρατημένο πλαστικό παιχνίδι

    Η ζωγράφος Κλεοπάτρα Δίγκα γράφει στο Short Stories για τα δύο σιωπηλά μικρά αγόρια που έζησαν στο ενοικιαζόμενο πατρικό σπίτι της, αφήνοντας πίσω τους όταν έφυγαν ένα κόκκινο πλαστικό φορτηγό που έκανε δαιμονισμένο θόρυβο

    Maria Chatzidaki_Με τα παιδιά, τη γάτα Νεφέρ και τη μέλισσα Μελίνα στα Μάλια short stories gr
    Short

    Με τα παιδιά, τη γάτα Νεφέρ και τη μέλισσα Μελίνα στα Μάλια

    Η Μαρία Χατζιδάκη εξιστορεί στο Short Stories την περιπέτεια της μετάβασής της από τον χώρο της αρχαιολογίας σε αυτόν της εκπαίδευσης, αλλά και της συνάντησης των δύο σε εκπαιδευτικές δράσεις όπως αυτές που σχεδίασε για το μινωικό ανάκτορο Μαλίων

    Ευαγγελία Αγγέλκου_μια σφιχτή αγκαλία για την ξεναγήστρα_ shortstories
    Short

    Μια σφιχτή παιδική αγκαλιά για την «ξεναγήστρα»

    Η αρχαιολόγος Ευαγγελία Αγγέλκου γράφει στο Short Stories για ένα τρυφερό περιστατικό με ένα μικρό κορίτσι, κάποιους μήνες ύστερα από μια κυριακάτικη ξενάγηση στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη