Skip to content
Home » News » Το ραδιόφωνο, η Θεία Λένα, ο Καζαντζίδης και η χούντα

Το ραδιόφωνο, η Θεία Λένα, ο Καζαντζίδης και η χούντα

    Το ραδιόφωνο, η Θεία Λένα, ο Καζαντζίδης και η χούντα

    Published

    Το ραδιόφωνο, η Θεία Λένα, ο Καζαντζίδης και η χούντα

    Published
    Η Βάνα Βουρτσάκη αφηγείται στο Short Stories μια τραγελαφική ιστορία από τα παιδικά της χρόνια, όταν στην Προσοτσάνη της Δράμας όπου μεγάλωσε το ραδιόφωνο συντρόφευε τις μέρες τους με τις φωνές της Θείας Λένας και του Στέλιου Καζαντζίδη

    Οταν πάω στο χωριό μου ασχολούμαι με το ραδιόφωνο. Σκαλίζω τα κουμπιά του. Στην ουσία το παρελθόν. Στιγμές που ξεχάστηκαν ή χώθηκαν σε μια άκρη εμφανίζονται.

    «Καλημέρα σας, παιδιά, τράλαλα τράλαλα»… μόνιμη συντροφιά η Θεία Λένα. Άλλοτε πάλι, τα καλοκαίρια, την ώρα που βελονιάζαμε τον καπνό, κολλούσαμε το αυτί μας επάνω στο μαγικό κουτί.

    «Σκάστε, αρχίζει» φώναζε η θεία. Το σπίτι των ανέμων, άλλη μόνιμη συντροφιά· η αγωνία στο κατακόρυφο. Αλίμονο αν κάναμε φασαρία εκείνη τη στιγμή. Η παντόφλα εκσφενδονιζόταν με ταχύτητα φωτός.

    Κάθε Κυριακή το ραδιόφωνο είχε την τιμητική του. Προτίμηση η φωνή του Καζαντζίδη. Το ψωμί της ξενιτιάς στη διαπασών. Ο πατέρας μετανάστης στη Γερμανία. Αυτός μας έφερε ακόμη μεγαλύτερο ραδιόφωνο.

    «Αν μπορείτε, να πιάνετε ξένους σταθμούς. Στην Ελλάδα δεν λένε την αλήθεια» έλεγε ο θείος ψιθυριστά. «Η χούντα δεν το επιτρέπει». Εγώ εκεί, να ακούω τις κουβέντες των μεγάλων. «Τι είναι χούντα, θείο;». «Σκάσε εσύ και μην ξαναπείς αυτήν τη λέξη, θα σου κόψω τη γλώσσα», η μαμά.

    Μια φορά το ραδιόφωνο χάλασε. Απελπισία. Με τον παππού, τη μαμά και το ραδιόφωνο αγκαλιά  πήραμε το λεωφορείο για τη Δράμα. Ο οδηγός έβαλε τη μηχανή να ζεσταθεί. Μετά έβγαλε μια τσατσάρα και χτένισε τα μαλλιά του, ενώ την ίδια ώρα τα έσιαζε με το χέρι του. Η χωρίστρα έπρεπε να είναι αλφάδι.

    Ξεκινήσαμε. Έβαλε ραδιόφωνο. Ο παππούς, μαζί με άλλους, άναψε τσιγάρο. Φωνές, κλάματα, τσιρίδες ακούστηκαν ξαφνικά απέξω. Το λεωφορείο σταμάτησε. Η μητέρα της Μαργαρίτας έφτασε τρέχοντας. «Γρήγορα πάρτε την κόρη μου, ήπιε χλωρίνη. Καίγεται!».

    Όρθιοι όλοι, η Μαργαρίτα ούρλιαζε. Στο ραδιόφωνο ο Καζαντζίδης τραγουδούσε «Θεέ μου, τη δεύτερη φορά, που θα ’ρθω για να ζήσω, όσο η καρδιά κι αν αγαπά δεν θα ξαναγαπήσω». Το λεωφορείο ξεκίνησε με φόρα, η Μαργαρίτα βογκούσε.

    Το χαστούκι στο μάγουλο ακούστηκε παράλληλα με τη φωνή του Καζαντζίδη, «Δεν θα ξαναγαπήσω», ενώ η Μαργαρίτα που είχε καταπιεί χλωρίνη έκλαιγε

    «Γιατί;» ρώτησαν κάποιοι. «Για τον αχαΐρευτο, επειδή δεν την παντρεύεται», η μάνα της ανάμεσα σε αναφιλητά. «Ποιος είναι ο αχαΐρευτος;» ρώτησα. «Σκάσε» η μαμά, ενώ έστηνε αυτί να μάθει περισσότερα. «Μην ξαναμιλήσεις, θα σου κόψω τη γλώσσα». «Είναι χούντα;».

    Το χαστούκι στο μάγουλο ακούστηκε παράλληλα με τη φωνή του Καζαντζίδη, «Δεν θα ξαναγαπήσωωω», ενώ η Μαργαρίτα έκλαιγε, ο εισπράκτορας κουβαλούσε σακούλες για εκείνους που ζαλίστηκαν. Μες στο λεωφορείο πανζουρλισμός, φωνές, κλάματα, τσιγάρα, Καζαντζίδης , «τη δεύτερη φοράαα». Κάποιος άρχισε να το τραγουδάει δυνατά.

    Την άλλη μέρα το ραδιόφωνο ήρθε στο σπίτι, η φωνή του Καζαντζίδη με το ίδιο τραγουδάκι ακούστηκε και πάλι. Η Μαργαρίτα γύρισε στο σπίτι της ύστερα από λίγες μέρες. Αλλά δεν μιλούσε, κάηκαν οι φωνητικές χορδές.

    Σαν τώρα θυμάμαι την έκφρασή της κάθε φορά που άκουγε το ίδιο τραγούδι. Τελικά μπορεί να το τραγούδησαν πολλοί με πάθος, με νοτισμένα τα μάτια, αλλά μόνο η Μαργαρίτα το τήρησε. Έμεινε χωρίς φωνή για την αγάπη ενός αχαΐρευτου κι εγώ έμεινα με ένα δυνατό χαστούκι στο μάγουλο και με τη βεβαιότητα πως αυτή η χούντα είναι άσχημο πράγμα.

    banner_300_250
    Βάνα Βουρτσάκη
    Η Βάνα Βουρτσάκη είναι εκπαιδευτικός, συγγραφέας και σκηνοθέτρια

    Κεντρική φωτογραφία
    Maximilian Hofer/ Unsplash

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Ευτέρπη Μαρκή ανασκαφή Θεσσαλονίκη shortstories
    Short

    Χριστούγεννα του 1972 σε μια ανασκαφή στο Βαρδάρι

    Η Ευτέρπη Μαρκή αναπολεί στο Short Stories τα Χριστούγεννα του 1972, όταν ως νέα αρχαιολόγος γνώρισε το Βαρδάρι και τους ανθρώπους του, με αφορμή μια σωστική ανασκαφή στα δυτικά τείχη της Θεσσαλονίκης

    Βασίλης Νιτσιάκος Και το σώμα θυμάται. Ψηφίδες βιωματικής Λαογραφίας shortstories
    Short

    Η γιαγιά Ίτσα, η καλή μάγισσα της Πίνδου

    Ο καθηγητής Κοινωνικής Λαογραφίας Βασίλης Νιτσιάκος παραχωρεί στο Short Stories για προδημοσίευση την ιστορία της Ίτσας, της καλής μάγισσας από το χωριό Ντένισκο (Αετομηλίτσα) των παιδικών του χρόνων