Skip to content
Home » Ο άγνωστος Πήτερ Γουέλμαν από το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας

Ο άγνωστος Πήτερ Γουέλμαν από το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας

    Ο άγνωστος Πήτερ Γουέλμαν από το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας

    Published
    Τα σχέδια ενός συγκροτήματος με κινηματογράφους, χώρους διασκέδασης  και καταστήματα που  έχτισε ο Πήτερ Γουέλμαν στο Γιάνγκστάουν του Οχάιο. Στην ένθετη φωτογραφία ο Πήτερ Γουέλμαν σε νεαρή ηλικία. 

    Ο άγνωστος Πήτερ Γουέλμαν από το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας

    Published
    Τα σχέδια ενός συγκροτήματος με κινηματογράφους, χώρους διασκέδασης  και καταστήματα που  έχτισε ο Πήτερ Γουέλμαν στο Γιάνγκστάουν του Οχάιο. Στην ένθετη φωτογραφία ο Πήτερ Γουέλμαν σε νεαρή ηλικία. 
    Ο Νίκος Θεοδοσίου παρουσιάζει στο Short Stories την ιστορία του Πέτρου από τη Σπάρτη, ο οποίος, σε ηλικία μόλις 14 ετών το 1916, μετανάστευσε στην Αμερική και κατάφερε να γίνει ιδιοκτήτης 14 κινηματογράφων

    Ο Πέτρος ήταν μόλις 14 ετών όταν έφυγε μόνος από το χωριό του για το μεγάλο ταξίδι της επιβίωσης: χρειάστηκε να διασχίσει τον Ατλαντικό με ένα πλοίο που ταξίδευε με φώτα σβηστά για να αποφύγει τις βόμβες, να φτάσει στην Αμερική και να στήσει, μετά από αγώνα, μια μεγάλη επιχείρηση στο χώρο του κινηματογράφου. Μόνο που στο διάβα των χρόνων, χάθηκε το όνομά του. Έγινε γνωστός ως Πήτερ Γουέλμαν (Peter Wellman). Αναζητούμε το ελληνικό του όνομα!

    Ο Πέτρος γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1902 στη Λιαντίνα, ένα μικρό χωριό λίγο έξω από τη Σπάρτη. Ο πατέρας του Μιχάλης ήταν συνταγματάρχης στον Ελληνικό στρατό. Όταν αποστρατεύτηκε ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία αλλά χρεοκόπησε όταν έπεσε αρρώστια και έχασε όλα του τα ζώα. Ο Πέτρος, σε ηλικία 11 χρόνων, αναγκάστηκε να διακόψει το σχολείο και να εργαστεί για να βοηθήσει την οικογένεια.

    Τρία χρόνια αργότερα, κι ενώ στο μεταξύ είχε ξεσπάσει ο Μεγάλος Πόλεμος, αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Αμερική. Ταξίδεψε με το ιταλικό υπερωκεάνιο San Guglielmo σε ένα από τα τελευταία του υπερατλαντικά ταξίδια. Το πλοίο στη συνέχεια επιστρατεύτηκε για τη μεταφορά στρατευμάτων και το 1918 βυθίστηκε χτυπημένο από την τορπίλη ενός γερμανικού υποβρυχίου.

    Στο μακρύ ταξίδι προς την Αμερική, ο μικρός Πέτρος ανέπτυξε την πρώτη του επιχειρηματική δραστηριότητα. Διαπίστωσε ότι οι πλούσιοι επιβάτες υπέφεραν από ναυτία και παρέμεναν κλεισμένοι στις καμπίνες τους. Αυτός, προμηθεύονταν φρούτα από τον ταμία του πλοίου και τα έκανε διανομή από καμπίνα σε καμπίνα. Με τα χρήματα που κέρδιζε δωροδοκούσε τον μάγειρα να του δίνει γεύματα πρώτης θέσης αν και ταξίδευε στην τρίτη θέση.

    Φτάνοντας στο Έλις Άϊλαντ το 1916 αντιμετώπισε τη μεγάλη πρόκληση. Οι αρχές μετανάστευσης αρνούνταν να του επιτρέψουν την έξοδο καθώς ήταν ανήλικος και ασυνόδευτος και τον έστελναν πίσω στην Ελλάδα.

    Με τη βοήθεια του Μιχάλη Μανωλίτση ο Πήτερ Γουέλμαν καταφέρνει σε ηλικία 21 ετών να ανοίξει τον πρώτο του κινηματογράφο στο Γκρίνσμπουργκ

    Τελικά εμφανίστηκε ένας θείος του από το Γκρίνσμπουργκ της Πενσιλβανία που ανέλαβε την επιμέλειά του κι έτσι τον άφησαν να βγει.

    Εκεί δούλευε σε εστιατόρια και άρχισε να κάνει οικονομίες. Παράλληλα άρχισε να δουλεύει, χωρίς αμοιβή, στους κινηματογράφους της πόλης για να μάθει τη δουλειά. Έκανε οικονομίες μέχρι που κατάφερε να ανοίξει ένα εστιατόριο. Αλλά η φιλία του με τον Μιχάλη Μάνο, τον οδήγησε σε άλλα μονοπάτια.

    Ο Μιχάλης Μανωλίτσης (Μάνος) έφτασε στην Αμερική το 1910. Το 1912 στράφηκε προς τις κινηματογραφικές επιχειρήσεις αναλαμβάνοντας τη λειτουργία του Λυρικού Θεάτρου στο Γκρίνσμπουργκ. Στη συνέχεια, μαζί με τα αδέρφια του Πέτρο, Λούη, Χάρη, Τζακ και τον ανιψιό του Νίκο που ήρθαν από την Ελλάδα, κατάφερε να δημιουργήσει την αλυσίδα κινηματογράφων με την επωνυμία Manos Theatres, ίσως τη μεγαλύτερη οικογενειακή κινηματογραφική επιχείρηση στην Αμερική.

    Με τη βοήθεια λοιπόν του Μιχάλη Μανωλίτση, ο Πήτερ Γουέλμαν καταφέρνει το 1923, σε ηλικία 21 ετών, να ανοίξει τον πρώτο του κινηματογράφο στο Γκρίνσμπουργκ. Τα επόμενα χρόνια η επιχείρηση μεγάλωσε και στο απόγειό της, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το παιδί από τη Λιαντίνα, έφτασε να λειτουργεί 14 κινηματογράφους, δέκα χειμερινούς και 4 drive inn.

    To 1925 παντρεύτηκε την Μπέσυ Τζωρτζ και απέκτησε 4 γιούς και μια κόρη.

    Είχε έντονη κοινωνική δράση στην τοπική κοινωνία. Την περίοδο του πολέμου η οικογένεια Γουέλμαν αναφέρεται πως διεξήγαγε τη δική της εκστρατεία για την ανακούφιση των Ελλήνων. Και όταν τέλειωνε ο πόλεμος, σκόπευε να στείλει ένα πλοίο γεμάτο τρόφιμα στην Ελλάδα.

    Ο Πήτερ Γουέλμαν πέθανε τo 1969 σε ηλικία 67 ετών.

    banner_300_250
    Picture of Νίκος Θεοδοσίου
    Ο Νίκος Θεοδοσίου είναι σκηνοθέτης και συγγραφέας

    MORE STORIES

    Τόμας Έντισον_ντοκιμαντέρ Σπύρου Θεοδοσίου shortstories Αμερική μετανάστευση
    Short

    Ο Έντισον και ένας Έλληνας κουρέας στην Αμερική του 1893

    Ο Νίκος Θεοδοσίου γράφει στο Short Stories για το ντοκιμαντέρ «Για ένα κόκκινο πουκάμισο» σχετικά με την ελληνική μετανάστευση, η ιδέα του οποίου ξεκίνησε όταν με τον Δημήτρη Σπύρου εντόπισαν έναν Έλληνα κουρέα σε μια ταινία του Τόμας Έντισον

    Short

    Ο κ. Κίνεμας, ο άνθρωπος πίσω από τη μηχανή προβολής

    Ο Νίκος Θεοδοσίου μοιράζεται με το Short Stories τη γνωριμία του με τον Χρήστο Κονόμι, τον άνθρωπο πίσω από τη μηχανή προβολής του κινηματογράφου στη Δερβιτσάνη Αλβανίας, ο οποίος ανακάλεσε στη μνήμη του μοναδικές ιστορίες από το παρελθόν

    ΝΙΚΟΣ-ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ-ΠΑΡΙΣΙ shortstoriesgr καμερα Zeiss
    Short

    Μια κάμερα Zeiss από το Παρίσι στη Βιέννη

    Ο Νίκος Θεοδοσίου γράφει στο Short Stories για την πρώτη του κινηματογραφική κάμερα που χρησιμοποίησε τη δεκαετία του 1960 στο Παρίσι και ξαναβρήκε 50 χρόνια μετά στη Βιέννη

    Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας short stories δημητρης σπύρου
    Short

    Mια ιστορία «καράτε» από το πρώτο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας

    O Δημήτρης Σπύρου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, αφηγείται στο Short Stories μια χαρακτηριστική ιστορία του 1997 με έναν σημαντικό Κινέζο καλεσμένο στον Πύργο Ηλείας