Skip to content
Home » Το παιδικό χαμόγελο που ένωσε τα δύο μισά της καρδιάς μου: Αλγέρι και Γάζα

Το παιδικό χαμόγελο που ένωσε τα δύο μισά της καρδιάς μου: Αλγέρι και Γάζα

    Το παιδικό χαμόγελο που ένωσε τα δύο μισά της καρδιάς μου: Αλγέρι και Γάζα

    Published

    Το παιδικό χαμόγελο που ένωσε τα δύο μισά της καρδιάς μου: Αλγέρι και Γάζα

    Published
    Η φωτογράφος Ισαβέλλα Μπερτράν γράφει στο Short Stories για το ταξίδι της, τον περασμένο Οκτώβρη, στο Αλγέρι, που συνέπεσε με το αιματοκύλισμα στη Γάζα γεννώντας της ανάμικτα συναισθήματα αλλά και ακλόνητη αίσθηση ελπίδας

    Το σχεδιάζαμε από καιρό. Είναι, βλέπεις, αυτή η ρημάδα η βίζα που απαιτεί χρόνο, υπομονή κaι επιμονή. Ποτέ δεν ξέρεις αν και πότε θα σου χορηγηθεί. Γι’ αυτό έτσι και σου κάτσει και λάβεις την έγκριση, δεν έχεις την πολυτέλεια να καλοεξετάσεις αν σε βολεύει ή όχι η συγκυρία. Μπαίνεις στο αεροπλάνο και τραβάς για εκεί το γρηγορότερο, χωρίς αναβολή.

    Κάπως έτσι βρέθηκα κι εγώ τον Οκτώβριο του 2023 στην πτήση της Turkish Airlines για Αλγέρι. Κομμένη στα δύο. Με το ένα μάτι στον χάρτη της διαδρομής και το άλλο στα δελτία ειδήσεων. Με τη μισή καρδιά στο ταξίδι που ξεκινούσε και την άλλη μισή στην αιμορραγούσα Γάζα.

    Και στη συνέχεια ήρθε η ώρα της επίσκεψης στην Κάσμπα. Στο εμβληματικό σκηνικό της Μάχης του Αλγερίου. Με όσα σηματοδοτεί ιστορικά για όποιον γνωρίζει τι διαδραματίστηκε εδώ κατά τον απελευθερωτικό αγώνα των Αλγερινών για να αποτινάξουν από πάνω τους 120 χρόνια γαλλικής κατοχής.

    Με την ανάμνηση από την πλημμυρίδα των σκέψεων και της συναισθηματικής φόρτισης που με είχαν κυριεύσει όταν πρωτοσεργιάνισα σε τούτα τα σοκάκια πριν από δεκαπέντε χρόνια. Και με τη συγκίνηση να ξεχειλίζει και πάλι.

    Και να που με έναν μαγικό τρόπο, σαν όλα να φωτίστηκαν μέσα μου, τα δύο μισά της καρδιάς επανενώθηκαν αυτοστιγμεί. Αλγέρι και Γάζα, μια σφιχτή αγκαλιά

    Αυτήν τη φορά για την επιστροφή μου σε έναν τόπο γνώριμο και αγαπημένο. Τον ξανάβρισκα σχεδόν αναλλοίωτο, ακριβώς όπως τον θυμόμουν από τότε.

    Κάπου εκεί, σε μια στροφή του δρόμου, διασταυρώθηκα με το λαμπερό χαμόγελο μιας κοπελίτσας. Και να που με έναν μαγικό τρόπο, σαν όλα να φωτίστηκαν μέσα μου, τα δύο μισά της καρδιάς επανενώθηκαν αυτοστιγμεί. Αλγέρι και Γάζα, μια σφιχτή αγκαλιά.

    Όσο αθώο παιδικό αίμα και αν χύνουν σήμερα εκδικητικά οι σιωνιστές μακελάρηδες, κάποια στιγμή στο μέλλον τα παιδιά στη Γάζα θα περπατούν χαρούμενα και ελεύθερα, όπως αυτό το κοριτσάκι στην Κάσμπα. Καμιά κατοχή δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα. Ποτέ και πουθενά.

    Οι Αλγερινοί το απέδειξαν με τον πιο εμφατικό τρόπο. Και αυτό το μάθημα είναι διαχρονικό.

    banner_300_250
    Ισαβέλλα Μπερτράν
    Η Ισαβέλλα Μπερτράν είναι φωτογράφος και ταξιδιοεξαρτημένη

    Κεντρική φωτογραφία
    Ισαβέλλα Μπερτράν

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Αρετή Κονδυλίδου_ παιδιά καθεστώς Ταλιμπάν Αφαγανιστάν_ shortstories
    Short

    Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για το καθεστώς των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν;

    Η Αρετή Κονδυλίδου μοιράζεται με το Short Strories τις αγωνίες της πίσω από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη φωτογραφική έκθεση του Δημήτρη Μεσσίνη με θέμα τους Ταλιμπάν και πώς ένα τραγούδι του Φίλιππου Πλιάτσικα βοήθησε στην υλοποίησή του