Skip to content
Home » «Καούρ εκάνατε» στην Τσακωνιά, στο Λεωνίδιο και το Melitzazz

«Καούρ εκάνατε» στην Τσακωνιά, στο Λεωνίδιο και το Melitzazz

    «Καούρ εκάνατε» στην Τσακωνιά, στο Λεωνίδιο και το Melitzazz

    Published

    «Καούρ εκάνατε» στην Τσακωνιά, στο Λεωνίδιο και το Melitzazz

    Published
    Ο Σωτήρης Μπόλης αφηγείται στο Short Stories την ιστορία πίσω από τη δημιουργία και την εξέλιξη του φεστιβάλ Melitzazz που πραγματοποιείται εδώ και δεκατέσσερα χρόνια στο Λεωνίδιο

    Υπάρχουν τόποι που δεν τους περπατάς απλώς, σε περπατούν εκείνοι. Σου ψιθυρίζουν ιστορίες που δεν ήξερες ότι ήθελες να ακούσεις. Το Λεωνίδιο ήταν για μένα ένας τέτοιος τόπος.

    Μεταξύ 2006 και 2010 συμμετείχα ως επισκέπτης στο Φεστιβάλ Τσακωνιάς, το οποίο πραγματοποιούσε η Αναπτυξιακή Πάρνωνα. Με προσκεκλημένους σεφ από τη Μεσόγειο και αφορμή την περίφημη τσακώνικη μελιτζάνα και τη γαστρονομία της περιοχής. Όσο όμως παρατηρούσα τόσο ένιωθα πως κάτι έμενε ανείπωτο. Η πόλη είχε περισσότερες ιστορίες να δώσει. Το φεστιβάλ, περιορισμένο σημειακά και θεματικά, έμοιαζε σαν να έχανε την ευκαιρία. Πρότεινα να μεταλλαχθεί σε κάτι πολύ πιο πολυθεματικό και βαθύ.

    «Και πώς θα είναι; Πώς θα λέγεται; Πότε θα γίνεται;». Οι απαντήσεις γέννησαν το 2011 το φεστιβάλ Melitzazz. Το όνομα έπαιζε χαμογελώντας. Από τη μια η περίφημη τσακώνικη μελιτζάνα, συμβολίζοντας τα τοπικά προϊόντα, τη γαστρονομία και την τσακώνικη παράδοση. Από την άλλη η τζαζ – σύγχρονες μουσικές του κόσμου, μοντέρνες καλλιτεχνικές δράσεις, ρυθμός, ευθυμία και περιήγηση.

    Αν και αρχικά δημιούργησε ένα μούδιασμα σε μέρος της τοπικής κοινωνίας –καθώς ξέφευγε από την κλασική φολκλορική προσέγγιση και αντιμετώπιζε την τσακώνικη παράδοση ως πεδίο δημιουργίας και εξωστρέφειας–, το φεστιβάλ εξελίχθηκε γρήγορα και εντυπωσιακά. Κάθε χρονιά και μια νέα θεματική, ένα νέο παράθυρο στον τόπο: τσακώνικη διάλεκτος, χορός, υφαντική, αρχιτεκτονική, γαστρονομία, ενδυμασία, τέχνη. Μα πάνω απ’ όλα, άνθρωποι, συνήθειες, μνήμες, μετανάστευση, εμπόριο, νόστος.

    Η προσωπική μου αγωνία για τον κοινό τόπο μεταξύ τοπικής παράδοσης και σύγχρονης δημιουργίας με καθοδηγούσε να κρατώ τις ισορροπίες. Σεβασμός στο παρελθόν με την καλλιτεχνική ελευθερία του παρόντος.

    Σύντομα η πόλη αγκάλιασε το φεστιβάλ. Όχι μόνο για τα οικονομικά οφέλη και την αναζωογόνηση της περιοχής σε μη τουριστική περίοδο. Αλλά κυρίως επειδή σεβόταν και συμβουλευόταν τον τόπο, μεγάλωνε μαζί του και τον αφηγούνταν. Πολιτιστικοί φορείς, τοπική αυτοδιοίκηση, πολίτες… όλοι συμμετείχαν, παρουσιάζοντας το έργο τους μέσα από την εκάστοτε θεματική του φεστιβάλ.

    Όσο το Melitzazz παραμένει μικρό, εκλεκτό και ανθρώπινο, το Λεωνίδιο θα συνεχίσει να το φιλοξενεί σαν δικό του, μια ανάσα που επιστρέφει κάθε χρόνο

    Στα χρόνια που πέρασαν όλοι οι δήμαρχοι της Νότιας Κυνουρίας (Δ. Τσιγκούνης, Ι. Μαρνέρης, Χ. Λυσίκατος, Μ. Δολιανίτης) και οι περιφερειάρχες Πελοποννήσου (Π. Τατούλης, Π. Νίκας, Δ. Πτωχός) συνεργάστηκαν και υποστήριξαν ολοκληρωτικά, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για έναν από τους πιο ιδιαίτερους και σημαντικούς θεσμούς της Πελοποννήσου.

    Πάρα πολλοί ήταν οι συνεργάτες και συντελεστές όλα αυτά τα χρόνια, όλοι με σημαντική συνεισφορά. Όμως τρεις άνθρωποι ήταν πάντα εκεί: πέρα από μένα που είχα την καλλιτεχνική διεύθυνση, τον συντονισμό υλοποίησης και κυρίως την ανησυχία, τίποτε δεν θα γινόταν χωρίς τον «αρχηγό», τον Μαρίνη Μπερέτσο, διευθύνοντα σύμβουλο της Αναπτυξιακής Πάρνωνα, ο οποίος φρόντιζε για τη χρηματοδότηση του φεστιβάλ, την τήρηση των ισορροπιών και την υποστήριξη κάθε «περίεργης» ιδέας.

    Και τίποτε δεν θα φαινόταν τόσο όμορφο δίχως την εικαστική και γραφιστική δημιουργία του Δημήτρη Κωστόπουλου, του ανθρώπου που μετέτρεπε το περιεχόμενο και τα όνειρα σε εικόνα και νόημα.

    Το 2025, μετά τη 13η διοργάνωση, ένιωθα πως είχε έρθει η ώρα να αποχωρήσω. Το Melitzazz είχε ήδη γίνει hallmark event. Έφυγα με την αίσθηση του «ως πότε;» και στόχο να περάσω από την πράξη στη θεωρία, μελετώντας ακαδημαϊκά πλέον τις φεστιβαλικές και πολιτιστικές πρακτικές, αξιοποιώντας όλα όσα μου έμαθε το Melitzazz και τα άλλα πολυθεματικά φεστιβάλ που έχω δημιουργήσει (Πριμαρόλια, Malvasia Festival κ.ά.).

    Η νέα ομάδα σχεδιασμού και υλοποίησης του φεστιβάλ, συνεργάτες μου έμπειροι, νέοι και ταλαντούχοι, θα συνεχίσουν το ταξίδι περίφημα. Ο τόπος έχει πολλές ακόμη ιστορίες να αφηγηθεί. Και όσο το Melitzazz δεν δελεάζεται από την ιδέα ενός «μεγάλου» φεστιβάλ, όσο παραμένει μικρό, εκλεκτό, διερευνητικό και ανθρώπινο, το γραφικό Λεωνίδιο θα συνεχίσει να το φιλοξενεί σαν δικό του, σαν μια ανάσα που επιστρέφει κάθε χρόνο.

    Κι εγώ θα επιστρέφω κάθε χρόνο, αναπολώντας τις στιγμές που έζησα εκεί, απολαμβάνοντας τις νέες ιστορίες του Melitzazz.

    •••

    Το φεστιβάλ Melitzazz πραγματοποιείται από τις 2 έως τις 5 Ιουλίου στο Λωνίδιο.

    banner_300_250
    Picture of Σωτήρης Μπόλης
    O Σωτήρης Μπόλης είναι δημιουργός και πρώην καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Melitzazz (2011-2025), όπως και υποψήφιος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αιγαίου

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE STORIES

    BEYOND BORDERS SHORTSTORIES ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
    Short

    Η ιστορία πίσω από το Beyond Borders στο Καστελλόριζο

    Η Ειρήνη Σαρίογλου γράφει στο Short Stories για την προσωπική της μακροχρόνια σχέση με το Καστελλόριζο που οδήγησε στη δημιουργία του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Beyond Borders που κλείνει τα δέκα χρόνια ζωής

    Φεστιβάλ Δράμας Ριτσα Καβακα shortstories
    Short

    Γιατί δεν ξαναπήγα στις τελετές του Φεστιβάλ Δράμας

    H Ελευθερία Καβάκα, διευθύντρια Συντονισμού του Φεστιβάλ Δράμας, αφηγείται στο Short Stories ένα τραγελαφικό περιστατικό που έγινε η αφορμή για να μην παρευρίσκεται στις τελετές απονομής των βραβείων εδώ και πολλά χρόνια