Skip to content
Home » Μια φωτογραφία φυλαγμένη στη φραουλένια μαξιλαροθήκη της κόρης μας

Μια φωτογραφία φυλαγμένη στη φραουλένια μαξιλαροθήκη της κόρης μας

    Μια φωτογραφία φυλαγμένη στη φραουλένια μαξιλαροθήκη της κόρης μας

    Published

    Μια φωτογραφία φυλαγμένη στη φραουλένια μαξιλαροθήκη της κόρης μας

    Published
    Η Αρετή Κονδυλίδου γράφει στο Short Stories την τρυφερή ιστορία μιας παλιάς φωτογραφίας με την ίδια και τον αγαπημένο της, η οποία κατέληξε, πολλά χρόνια μετά, κρυμμένη στη μαξιλαροθήκη της μικρής κόρης τους

    Της άρεσε πολύ να ανοίγει το κουτί με τις φωτογραφίες. Οι περισσότερες εξάλλου ήταν δικές της. Από τότε που γεννήθηκε ο φακός στην οικογένεια στρεφόταν διαρκώς στην ίδια. Συνήθως αυτάρεσκα αλλά πάντα χαριτωμένα του χάριζε τα χαμόγελά της με λιγότερα ή περισσότερα δοντάκια, ανάλογα με τη χρονική περίοδο. Στη βάφτιση, στα γενέθλια, στο πάρκο, στη θάλασσα. Έτυχε να είναι στον σωρό και μια φωτογραφία δική μας, χρόνια πριν προκύψει η σχέση, ο γάμος, η οικογένεια.

    Ήταν για χρόνια αφημένη στο συρτάρι του γραφείου του. Η συνάδελφός του, στης οποίας τον γάμο τραβήχτηκε, του είχε φέρει τη φωτογραφία από τότε. Στο ενσταντανέ, νεότεροι και οι δυο μας, πιο όμορφοι και λαμπεροί, ανάμεσα σε φίλους, συνομιλούμε ξεδιψώντας με αλκοόλ τον διάχυτο μεταξύ μας ερωτισμό. Για χρόνια κρυμμένη σε ένα συρτάρι γραφείου, η φωτογραφία αποκαλύφτηκε όταν πια ζούσαμε κάτω από την ίδια στέγη. Έτσι μετακόμισε και αυτή, η φωτογραφία, σε ένα πιο φιλόξενο περιβάλλον μαζί με άλλες παρόμοιές της.

    Για πρώτη φορά η μικρή ξεχώριζε μια φωτογραφία που δεν επανατοποθετούσε στη θέση της. Δεν μας έδειξε ποια διάλεξε. Μας είπε μόνο ότι παίρνει μια φωτογραφία και θα την έχει στο δωμάτιό της. Δεν είχαμε αντίρρηση.

    Μέρες αργότερα, αδειάζοντας τον κάδο του πλυντηρίου από τα παιδικά σεντόνια και λίγο πριν οδηγηθούν στο αδίστακτο φως του ήλιου να στολίσουν με ροζ φραουλένιες υπάρξεις την πρόσοψη του μπαλκονιού μας, ένα ορθογώνιου σχήματος φωτογραφικό χαρτί πέφτει από τη φραουλένια μαξιλαροθήκη. Ώστε εκεί την είχε βάλει; Προσκέφαλο στα όνειρά της;  Κι ήρθε τώρα μια νοικοκυρίστικη απαίτηση να ρημάξει την τρυφερότητα…

    Μα ποια φωτογραφία είχε διαλέξει; Τώρα μόνο το φωτογραφικό χαρτί είχε μείνει. Όλα έσβησαν στον βωμό του απορρυπαντικού. Ας ήταν κάποια που να υπάρχει στο ψηφιακό αρχείο, αν και δύσκολο. Οι περισσότερες εκτυπωμένες ήταν όσες μας έδιναν άλλοι. Οι δικές μας συνήθως τεμπέλιαζαν στα ψυχρά αρχεία του υπολογιστή.

    Μα ποια φωτογραφία είχε διαλέξει; Τώρα μόνο το φωτογραφικό χαρτί είχε μείνει. Όλα έσβησαν στον βωμό του απορρυπαντικού

    Όχι, δεν τολμώ να ρωτήσω τη μικρή, θα στενοχωρηθεί. Με την ελπίδα ότι η παιδική ανεμελιά και το πρόσκαιρο των διακαών της πόθων θα δρούσε αμνησιακά, δεν θα μάθαινα ποτέ ποια φωτογραφία είχε επιλέξει το παιδί. Και αυτό με τη σειρά του δεν θα μάθαινε το άδοξό της τέλος.

    Φυσικά δεν έγινε έτσι. Δεν πέρασαν πολλές μέρες που στην ανύποπτη στιγμή της διαδρομής σπίτι – ωδείο η μικρή με ρώτησε. «Ε, κοίτα, αγάπη μου, δεν ήθελα να στο πω, αλλά, να… δυστυχώς…».

    Η αναμενόμενη τραγική επένδυση του γεγονότος, εμπλουτισμένη με δάκρυα και εκσφενδονίσεις ευθυνών, δεν επήλθε. Το αποδέχτηκε ώριμα. Τώρα πια μπορούσα να ρωτήσω. «Τελικά ποια φωτογραφία είχες διαλέξει;».

    Η απάντηση με τσάκισε. Αν ήταν μια από τις πολλές του παιδιού, ομολογώ, δεν θα με στενοχωρούσε τόσο. Στις τόσες δεν θα πείραζε μια λιγότερη. Αλλά αυτή; Αυτή που εκείνος μου αποκάλυψε πως χρόνια την κρατούσε στο συρτάρι, που πάντα μου έλεγε ότι εκείνο το βράδυ ήμουν τόσο όμορφη, που εκείνο το βράδυ θυμόταν πώς είχαμε νιώσει και όταν χρόνια αργότερα είδα ότι η βραδιά εκείνη κάπου είχε αποτυπωθεί, είχα μαγευτεί;

    Πάρκαρα, πήγα τη μικρή στο μάθημα, τη δικαιολόγησα στη δασκάλα που δεν είχε διαβάσει όσο έπρεπε και μετά μπήκα στο αυτοκίνητο. Έβαλα μπροστά χαμογελώντας και στον δρόμο χάθηκε κάθε μου στενοχώρια. Μόλις είχα συνειδητοποιήσει ότι το πιο σημαντικό ήταν η επιλογή που είχε κάνει το παιδί.

    banner_300_250
    Αρετή Κονδυλίδου
    Η Αρετή Κονδυλίδου είναι κοινωνική ανθρωπολόγος και θεατρολόγος στο Υπουργείο Πολιτισμού

    Κεντρική φωτογραφία
    Αρετή Κονδυλίδου

    MORE SHORT STORIES

    Elena Tyrea_Η χαγιάτ μια γυναικα από το Ιραν που μπήκε στην καρδιά μου shortstoriesgr
    Short

    Η Χαγιάτ, μια γυναίκα από το Ιράν που μπήκε στην καρδιά μου

    Η Έλενα Τυρέα γράφει στο Short Stories για τη Χαγιάτ, τη γυναίκα από το Ιράν την οποία υποδύεται στην παράσταση «Φωτιά και νερό», σε σκηνοθεσία Αυγουστίνου Ρεμούνδου και με συμπρωταγωνιστές τους Δημήτρη Γεωργαλά και Στέλιο Καλαθά

    Αρετή Κονδυλίδου_ παιδιά καθεστώς Ταλιμπάν Αφαγανιστάν_ shortstories
    Short

    Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για το καθεστώς των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν;

    Η Αρετή Κονδυλίδου μοιράζεται με το Short Strories τις αγωνίες της πίσω από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη φωτογραφική έκθεση του Δημήτρη Μεσσίνη με θέμα τους Ταλιμπάν και πώς ένα τραγούδι του Φίλιππου Πλιάτσικα βοήθησε στην υλοποίησή του