Skip to content
Home » Πώς διασώθηκε το τελευταίο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στη Σύρο

Πώς διασώθηκε το τελευταίο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στη Σύρο

    Πώς διασώθηκε το τελευταίο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στη Σύρο

    Published

    Πώς διασώθηκε το τελευταίο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στη Σύρο

    Published
    Ο Δημήτρης Σταυρακόπουλος αφηγείται στο Short Stories πώς ανακάλυψε και διέσωσε το εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας Ζησιμάτου, το μόνο στο είδος του που διατηρείται ακέραιο με τον εξοπλισμό του στην Ερμούπολη της Σύρου

    Το εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας ανακαλύφτηκε εντελώς τυχαία το 2013. Ωστόσο θα πω ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο.

    Ήδη από το 2007 συνέλλεγα παλιά αντικείμενα. Ήθελα να ντύσω τη ζωή μου με παλιά αντικείμενα. Να ζω με την αίσθηση της παλιάς Ερμούπολης. Ήταν σαν μια προσωπική νοσταλγία. Ωστόσο οραματιζόμουν κάποια στιγμή να φτιαχτεί ένα μουσείο με όλα αυτά τα αντικείμενα. Να τα χαρώ όσο ζω. Και όταν «φύγω», να τα αφήσω παρακαταθήκη.

    Με κάλεσε λοιπόν ένας φίλος, που ήξερε το πάθος μου, να μου δείξει έναν χώρο. Αυτό άλλωστε ήταν το παιχνίδι μας από μικροί. Μπήκαμε από μια τρύπα που υπήρχε στον τοίχο ενός βαφείου. Πατήσαμε πάνω σε χαλάσματα καθώς η οροφή είχε πέσει. Άνοιξε ο φίλος μου μια πράσινη πόρτα και βρεθήκαμε στο μηχανοστάσιο του κλωστοϋφαντουργείου. Όταν είδα τον αχανή χώρο με τους αργαλειούς, σάστισα. Ένιωσα ένα απερίγραπτο συναίσθημα. Του είπα: «Άσε με να κοιμηθώ εδώ σήμερα». Το έκανα ύστερα από ενάμιση χρόνο, όταν ήταν ακόμη ερείπιο.

    Αυτό που σκέφτηκα αμέσως ήταν να διασώσω ό,τι βρισκόταν στο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας. Έπειτα από έναν μήνα ξαναπήγα. Όμως είχαν κλείσει την τρύπα. Οπότε σκέφτηκα να πάω από την κανονική οδό. Βρήκα τον ιδιοκτήτη. Του εξήγησα τι ήθελα να κάνω. Τον κάλεσα να δει τον χώρο μου και του μίλησα για το όραμά μου. Εν τέλει του πρότεινα να νοικιάσω τον χώρο σαν αποθήκη.

    Ένιωθα ότι έπρεπε οπωσδήποτε να σώσουμε το εργοστάσιο. Το συγκεκριμένο ήταν το μοναδικό που είχε απομείνει από τα 68 που υπήρχαν στη Σύρο. Διέκοψε τη λειτουργεία του το 1986. Έκτοτε παρέμεινε κλειστό. Τα 24 κλωστοϋφαντουργεία του νησιού είναι τώρα είτε ερείπια είτε αποθήκες είτε σουπερμάρκετ.

    Τότε βέβαια δεν είχα αντιληφθεί το μέγεθος των εργασιών. Δεν υπολόγισα το ρίσκο. Σκέφτηκα ότι θα μπούμε και θα βρούμε λύση.

    Δεν υπήρχε αποχέτευση, νερό, ρεύμα. Έσταζε, πλημμύριζαν οι στέρνες. Έχουν χρειαστεί εννιά χρόνια για να φτιαχτεί το μουσείο. Κι ακόμη συνεχίζουμε

    Δεν υπήρχε αποχέτευση, νερό, ρεύμα. Έσταζε, πλημμύριζαν οι στέρνες. Δεν είχα ούτε κεφαλαίο ούτε εμπειρία. Δεν πήρα καμία επιδότηση. Προσπαθώ κάθε φορά να βρω την πιο βιώσιμη λύση. Γι’ αυτό έχουν χρειαστεί εννιά χρόνια για να φτιαχτεί το μουσείο. Κι ακόμη συνεχίζουμε.

    Για παράδειγμα, προκειμένου να φτιάξω την τζαμαρία που χωρίζει τον χώρο που βρίσκονται τα μηχανήματα από εκείνον των εκδηλώσεων απαιτούνταν 1.250 τζάμια. Οπότε το αναβάλαμε. Τελικά από το χωριό Φοίνικας, όπου υπάρχουν πολλά θερμοκήπια, πήραμε κάποια παλιά πλαίσια και αρχίσαμε να το δουλεύουμε σταδιακά.

    Το Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας είναι ένα «μουσείο του εαυτού του». Ο επισκέπτης δεν βλέπει μια έκθεση που τοποθετήθηκε στον χώρο ή μια ψηφιακή αναπαράσταση. Οι πετσέτες έχουν παραμείνει πάνω στους αργαλειούς όπως ήταν την ημέρα που σταμάτησε η λειτουργία του εργοστασίου ξαφνικά. Είναι σαν να πάγωσε ο χρόνος..

    Η ξενάγηση που γίνεται στο μουσείο είναι βιωματική. Μια κοπέλα αφηγείται αυθεντικές μαρτυρίες. Πώς ήρθαν οι Χιώτες στο νησί, πώς δούλευαν παιδιά 10 χρόνων. Ήθελα να διασώσουμε τις ιστορίες των ανθρώπων που εργάστηκαν εκεί, γιατί αποτελούν την ιστορία της βιομηχανικής Σύρου που έχει χαθεί.

    Κι εγώ δεν γνώριζα όλα αυτά. Τα έμαθα από τις ίδιες τις εργάτριες που μας βοήθησαν σε αυτήν τη διαδικασία. Έχουμε δημιουργήσει επίσης μια σχετική θεατρική παράσταση, τις «Υφάντρες».

    Είναι δύσκολο το εγχείρημα του ιδιωτικού μουσείου αλλά το έχει αγαπήσει ο κόσμος. Ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρει να γίνει και βιώσιμο οικονομικά.

    banner_300_250
    Picture of Δημήτρης Σταυρακόπουλος
    Ο Δημήτρης Σταυρακόπουλος είναι ιδρυτής της Hermoupolis Heritage

    Αφήγηση στην
    Αφροδίτη Ερμίδη

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE STORIES

    Παντοπωλείο Πρέκας Σύρος παραδοσιακά προϊόντα short stories gr
    Short

    Η ιστορία πίσω από το παραδοσιακό παντοπωλείο Πρέκας στη Σύρο

    Ο Κώστας Πρέκας αφηγείται στο Short Stories πώς δημιούργησε το παντοπωλείο του στην Ερμούπολη της Σύρου και πώς από μια αυθόρμητη ιδέα κατέληξε σε μια βιοτεχνία που παράγει και διασώζει ελληνικά παραδοσιακά προϊόντα

    Μαρία Πετρά_Η πεταμένη ντουλάπα του Γιουδά Περαχιά και η ιστορία τριών πόλεων
    Short

    Η πεταμένη ντουλάπα του Γιουδά Περαχιά και η ιστορία τριών πόλεων

    Η Μαρία Πετρά ξεδιπλώνει στο Short Stories την ξεχωριστή ιστορία μια ξύλινης ντουλάπας του μεσοπολέμου που βρέθηκε πεταμένη στην Ξάνθη, αλλά αναδείχτηκε σε σημαντικό τεκμήριο της βιομηχανικής, της εβραϊκής και της τοπικής ιστορίας τριών πόλεων

    Μάνος Ελευθερίου Ντίνα Συκουτρή Σύρος short stories gr
    Short

    Μικρές στιγμές που έζησα με τον Μάνο Ελευθερίου

    Τη γενέθλια ημέρα του ποιητή, στιχουργού και πεζογράφου (12 Μαρτίου) η προσωπική του φίλη Ντίνα Συκουτρή ανακαλεί στη μνήμη της για λογαριασμό του Short Stories στιγμιότυπα που έζησε με τον Μάνο Ελευθερίου στο νησί τους, τη Σύρο