Ο φίλος μου Λευτέρης Ηλιάκης – Ένας από τους τελευταίους αντάρτες στην Κρήτη

O Λευτέρης υπήρξε αντιστασιακός: ΕΠΟΝίτης, στη συνέχεια στο 2ο Τάγμα Χανίων του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, πολιτικός κρατούμενος εικοσαετίας, συγγραφέας και ιστορικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Αλλά δεν είναι μονάχα η ιστορία του Λευτέρη που καταγράφεται, είναι και οι ιστορίες όλων εκείνων που δεν τα κατάφεραν. Ιστορίες ανθρώπινων ψυχών που η ιστοριογραφία αξίζει να αγαλλιάσει.

Είναι το πρόσωπο μιας χαμένης πολιτείας που παρότι άντεξε λίγο άφησε έντονο αποτύπωμα στον χρόνο. Μια πολιτεία που έρχεται στο φως από τη ζωντανή μνήμη ενός από τους πρωταγωνιστές της. Κάποιον που πίστεψε σε αυτή έως το τέλος.

Έκανα πολλά ταξίδια στην Κρήτη για να ολοκληρωθεί αυτή η καταγραφή. Μένω στο σπίτι του Λευτέρη και γινόμαστε φίλοι. Παρότι είναι περιορισμένοι οι οικονομικοί πόροι, ύστερα από αρκετό διάστημα ολοκληρώνονται τα γυρίσματα. Τον Μάη του 2017 αντικρίζω τελευταία φορά τον Λευτέρη. Πιστεύω ότι παρά την άνοια, καταλαβαίνει ποιος είμαι. Με ρωτάει αν ολοκληρώθηκε η ταινία. Του απαντώ καταφατικά και δίνω μια υπόσχεση μέσα μου ότι θα γίνει όπως μου ζητήθηκε.

Η ανάγκη για ιστορική αποκατάσταση διατρέχει το ντομαντέρ Λευκά Όρη, φωτίζοντας ένα παρελθόν υπερβατικό, ηρωικό και σχεδόν ξεχασμένο.

•••

Το ντοκιμαντέρ Λευκά Όρη προβάλλεται στις 2 & 3 Μαΐου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος (20.30). Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές.