Skip to content
Home » News » Πώς ο Αριστοτέλης με βοήθησε να μη γίνω γενική διευθύντρια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας

Πώς ο Αριστοτέλης με βοήθησε να μη γίνω γενική διευθύντρια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας

    Πώς ο Αριστοτέλης με βοήθησε να μη γίνω γενική διευθύντρια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας

    Published

    Πώς ο Αριστοτέλης με βοήθησε να μη γίνω γενική διευθύντρια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας

    Published
    Η επίτιμη διευθύντρια του Υπουργείου Πολιτισμού Μεταξία Τσιποπούλου καταθέτει στο Short Stories τη μαρτυρία της για τη διαδικασία της προφορικής συνέντευξης που έδωσε, στις αρχές του αιώνα, σε ειδική Επιτροπή Κρίσεων

    Στις αρχές του αιώνα ήμουν υποψήφια, μαζί με πέντε έξι άλλους συναδέλφους, για τη θέση του γενικού διευθυντή Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, δηλαδή του επικεφαλής της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού.

    Μετά την υποβολή των αιτήσεων και των βιογραφικών κληθήκαμε να παρουσιαστούμε ενώπιον της Επιτροπής Κρίσεων στο Υπουργείο Προεδρίας. Καινούργιο ταγέρ, κομμωτήριο –μια από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου–, μια δόση αυτοπεποίθησης και αρκετές δόσεις τρακ. Η εξέταση γινόταν με αλφαβητική σειρά, οπότε έφτασα ενώπιον της επιτροπής σχεδόν τελευταία και, αν θυμάμαι καλά, κατά τις εννέα το βράδυ. Η εξέταση είχε ξεκινήσει κατά τις πέντε ή έξι το απόγευμα.

    Μπαίνω στο γραφείο χαμογελαστή. «Καθίστε» μου λένε. Κάθομαι. Βλοσυροί κύριοι και μόνο μια κυρία οι εξεταστές. Η κυρία γυρίζει και με ρωτάει με πολύ σοβαρό ύφος: «Εσείς σκοπεύετε να διοικήσετε» και μου αναφέρει έναν αριθμό, κάτι σαν «5.376 ανθρώπους;». «Μάλιστα» απαντώ και σκέφτομαι: Είμαστε αλήθεια τόσοι πολλοί;

    Ύστερα από δυο τρεις μάλλον κοινότοπες ερωτήσεις επεμβαίνει ο υπερβολικά σοβαρός πρόεδρος: «Κυρία Τσιποπούλου, είδαμε ότι έχετε πλούσιο βιογραφικό, όπως εξάλλου και οι συνυποψήφιοί σας. Εμείς όμως εδώ θα κρίνουμε κάτι περισσότερο θεωρητικό. Πέστε μας, παρακαλώ, εάν ήταν ο Αριστοτέλης στη θέση της επιτροπής μας ποιον νομίζετε ότι θα επέλεγε μεταξύ των υποψηφίων;».

    Δεν πρόλαβα να σκεφτώ –δεν είμαστε καλά, αυτή είναι λοιπόν η φοβερή και τρομερή συνέντευξη;– και απάντησα με σοβαρό ύφος, ίσως και με ένα μικρό υπόγειο μειδίαμα: «Πιστεύω κάποιον με το όραμα του Αλεξάνδρου, αλλά χωρίς τα προβλήματα συνεργασίας που είχε με τους εταίρους του».

     

    Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είχε κάτι σαν «άσε μας, κουκλίτσα μου» και κατάλαβα ότι αυτό ήταν το τέλος της προσπάθειάς μου

    Δεν πρόλαβα να καταλάβω τίποτε από τη γλώσσα του σώματός του και ακούω «Α, είστε ΚΑΙ έξυπνη. Ευχαριστούμε! Μπορείτε να πηγαίνετε». Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είχε κάτι σαν «άσε μας, κουκλίτσα μου» και κατάλαβα ότι αυτό ήταν το τέλος της προσπάθειάς μου.

    Οδηγώντας προς το σπίτι, λίγο αργότερα, θυμήθηκα την ιστορία εκείνου του Βυζαντινού αυτοκράτορα, του Θεόφιλου, και της υποψήφιας νύφης του της Κασσιανής. Εκείνη δεν ήταν μόνο όμορφη, μορφωμένη και κόρη καλής οικογενείας, αλλά και έξυπνη, όπως απέδειξε με την ετοιμόλογη απάντησή της στο πλαίσιο εκείνης της τόσο τυπικά μεσαιωνικής συνέντευξης. Όταν εκείνος της είπε: «Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» (εννοώντας την Εύα), η Κασσιανή του αποκρίθηκε: «Εκ γυναικός ερρύη τα κρείττω» (εννοώντας την Παναγία).

    Δυστυχώς δεν έμαθα ποτέ αν τις ίδιες ερωτήσεις είχαν υποβάλει και στους άλλους υποψήφιους. Ούτε βέβαια ποια θα ήταν η απάντηση ενός αποδεκτού επιπέδου εξυπνάδας για μια τόσο σοβαρή και υπεύθυνη θέση.

    Χάρηκα πάντως γιατί κατά τη συγκεκριμένη εκείνη διαδικασία επιλέχτηκε για πρώτη φορά γυναίκα ως επικεφαλής της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

    Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλες κυρίες συνάδελφοι, με τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, μεταξύ των οποίων και εξαιρετική εξυπνάδα, έως και σήμερα.

    banner_300_250
    Μεταξία Τσιποπούλου
    Η Μεταξία Τσιποπούλου είναι αρχαιολόγος, επίτιμη διευθύντρια Υπουργείου Πολιτισμού

    MORE SHORT STORIES

    ΤΣΙΠΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΚΑΦΗ Αχλάδια Σητείας
    Short

    «Δεν μιλώ με γυναίκες»: Η σεξιστική συμπεριφορά προς μια διευθύντρια ανασκαφής

    Η Μεταξία Τσιποπούλου αφηγείται στο Short Stories ένα ιλαροτραγικό επεισόδιο από την πρώτη μέρα της ανασκαφής στη Σητεία το 1991 όταν η φράση «Εγώ δε μιλώ με γυναίκες» κατέληξε σαν γλυκόπικρο ανέκδοτο