Skip to content
Home » News » Πώς βρέθηκαν 35 χιλιάδες γερανοί σε έρημο στην Ινδία

Πώς βρέθηκαν 35 χιλιάδες γερανοί σε έρημο στην Ινδία

    Πώς βρέθηκαν 35 χιλιάδες γερανοί σε έρημο στην Ινδία

    Published

    Πώς βρέθηκαν 35 χιλιάδες γερανοί σε έρημο στην Ινδία

    Published
    Ο Περικλής Μεράκος αφηγείται στο Short Stories μια ιδιαίτερη ιστορία στην Ινδία με τους κατοίκους ενός χωριού στην έρημο Ταρ να έχουν δημιουργήσει τεχνητή λίμνη για να υποδέχονται χιλιάδες νυφογερανούς

    Βρίσκομαι σε ταξίδι στην Ινδία, στην περιοχή Ρατζαστάν, στις παρυφές της ερήμου Ταρ. Η Ταρ είναι από τα πιο άνυδρα σημεία του πλανήτη. Σε ένα χωριό της περιοχής συναντώ κάποιον ντόπιο, τον Τατίγια, να διαβάζει την εφημερίδα του.

    Από πάνω του πετούσαν γερανοί – στα ινδικά λέγονται κούρτζα (kurja / demoiselle cranes). Είναι νυφογερανοί, από τα λίγα πουλιά που πετάνε πάνω από το Έβερεστ. Πρόκειται για ένα είδος που μεταναστεύει από τη Μογγολία στην Αυστραλία και κάνει στάση στην Ινδία.

    Μου είχε κάνει εντύπωση πόσο πολλά πουλιά υπήρχαν στο χωριό Κιτσάν. Οι κάτοικοί του στην πλειονότητά τους είναι τζαϊνιστές. Το τζαΐν, παρακλάδι του ινδουισμού, είναι πολύ αυστηρό σε θρησκευτικές πρακτικές. Από την άλλη βέβαια ανήκουν σε μια κάστα η οποία έχει κάποια οικονομική άνεση. Φτωχοί μεν, ρακένδυτοι όχι.

    Ο Τατίγια με τον συγχωριανό του Bhanwar Ram Meghwal επέζησαν σαν από θαύμα από αυτοκινητικό ατύχημα. Οι ίδιοι θεώρησαν ότι θα έπρεπε να ανταποδώσουν τη σωτηρία τους. Επιστρέφοντας λοιπόν μετά το ατύχημα στο χωριό, βρήκε ένα ζευγάρι γερανούς – οι γερανοί είναι πουλιά που ζευγαρώνουν διά βίου.

    Θεώρησε ότι κάποια θεότητα οδήγησε το ζευγάρι στην είσοδο του χωριού για να του δώσει τη δυνατότητα να ανταποδώσει τη σωτηρία του. Και το έκανε.

    Μεγάλωσε το ζευγάρι, ενώ στη διάρκεια της χρονιάς πήγε και άλλο ζευγάρι, το οποίο επίσης φρόντισε. Την επόμενη χρονιά πέταξαν στο Κιτσάν γύρω στα 30 ζευγάρια. Τη μεθεπόμενη χρονιά περίπου 800. Όταν βρέθηκα στο χωριό ήταν 35 χιλιάδες νυφογερανοί στην έρημο.

    Ένα πάμπτωχο –με τα δικά μας μέτρα– χωριό στην Ινδία έφτιαξε μια τεχνητή λίμνη και ταΐζει και ποτίζει δυο φορές τον χρόνο 35 χιλιάδες κούτζα, τα οποία μπορεί να φτάσουν και 40 χιλιάδες. Το κόστος για τα δεδομένα τα δικά τους είναι ανυπολόγιστο.

    Ένα πάμπτωχο χωριό στην Ινδία έφτιαξε μια τεχνητή λίμνη και ταΐζει και ποτίζει δυο φορές τον χρόνο 35 χιλιάδες κούτζα

    Συζητώντας  με τον Τατίγια του ανέφερα ότι οι δυτικοί αφήνουμε τα πουλιά να αναπαραχθούν μόνα τους χωρίς να θέλουμε να επέμβουμε στη διαδικασία. «Νιώθω ότι ανατρέψατε τη φυσική τάξη πραγμάτων» του είπα εγκλωβισμένος στη δυτική αντίληψη.

    Μου απάντησε με έναν τρόπο που σχεδόν ντράπηκα: «Καταλαβαίνεις τη ζημιά που έχεις κάνει στη φύση και θέλεις να επανορθώσεις. Εγώ ή η κοινότητά μου δεν έχω κάνει κάτι τέτοιο. Με αυτά τα πουλιά βρισκόμαστε σε διάδραση. Δεν υπάρχει λόγος να νιώθω ότι απομακρύνομαι από τη φύση».

    – Όμως άλλαξες τη ροή της μετανάστευσης.

    – Δεν την άλλαξα εγώ. Εγώ τάισα τέσσερα πουλιά. Αυτά αποφάσισαν να έρχονται εδώ. Και από τη στιγμή που ήρθαν ένιωσα υποχρεωμένος να τα βοηθήσω. Εσύ τι θα έκανες; Θα έφευγες για να μην επέμβεις. Και θα πέθαιναν περισσότερα από τα μισά.

    Ο Τατίγια, ο οποίος μόλις λίγες μέρες πριν τον συναντήσω είχε ολοκληρώσει μια άσκηση αφωνίας δύο χρόνων, μου έδωσε να καταλάβω πόσο ενοχική είναι η στάση μας απέναντι στον φυσικό κόσμο. Αφού καταστρέψαμε το περιβάλλον, πλέον επιλέγουμε να αποτραβηχτούμε για να αφήσουμε τη ζωή να εξελιχτεί μόνη της.

    Πού όμως θα εξελιχτεί; Στους πυρήνες που φτιάχνουμε για να προστατέψουμε τα ζώα; Σε αυτούς τους οριοθετημένους τόπους, περιφερειακά των οποίων αναπτύσσεται βιομηχανική δραστηριότητα;

    Ο Τατίγια και οι συγχωριανοί του είναι εναρμονισμένοι στους συμπαντικούς ρυθμούς την ίδια στιγμή που ο δυτικός άνθρωπος κατευνάζει τις ενοχές του με τη δημιουργία πάρκων «άγριας» ζωής ή την προστασία υδροβιότοπων. Αναζητώντας παράλληλα χρηματοδοτήσεις για την υποστήριξή τους. Φαύλος κύκλος.

    banner_300_250
    Περικλής Μεράκος
    Ο Περικλής Μεράκος είναι φωτογράφος και ντοκιμαντερίστας

    Αφήγηση στον
    Παναγιώτη Φρούντζο

    Κεντρική φωτογραφία
    Περικλής Μεράκος

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Ανάφη shorts stories γατες παιδια
    Short

    Τα παιδιά και οι γάτες που άλλαξαν την Ανάφη

    Ο καθηγητής πληροφορικής Νίκος Παπανικολάου εξιστορεί στο Short Stories πώς μια χούφτα γυμνασιόπαιδα στην Ανάφη έγιναν παράδειγμα για τους κατοίκους και πήραν το μάθημά τους για την κρατική αδιαφορία στο πρόβλημα των αδέσποτων ζώων