Skip to content
Home » News » Working class blues στην Αττική Οδό

Working class blues στην Αττική Οδό

    Working class blues στην Αττική Οδό

    Published
    Γλυπτό που απεικονίζει ανέργους σε ουρά για ψωμί τον καιρό της Μεγάλης Ύφεσης, Franklin Delano Roosevelt Memorial, Ουάσινγκτον

    Working class blues στην Αττική Οδό

    Published
    Γλυπτό που απεικονίζει ανέργους σε ουρά για ψωμί τον καιρό της Μεγάλης Ύφεσης, Franklin Delano Roosevelt Memorial, Ουάσινγκτον
    Ο δημοσιογράφος Νίκος Ξυδάκης μεταφέρει στο Short Stories έναν τυπικό διάλογο εργαζομένων που μοιάζει να συγχρονίζεται με τις blue notes των work songs

    Χλωμός, στα είκοσι-κάτι, ίσιο λαδωμένο μαλλί, λιπόσαρκος, με μακό και αθλητικά παπούτσια. Μιλάει σφυρίζοντας μέσ’ απ’ τα δόντια του, χωρίς να κοιτάζει στα μάτια τον συνομιλητή του:

    Κάθε μέρα πρωινός είσαι;

    Ιδια ηλικία, ελαφρώς υπέρβαρος, μαλλί καρφάκι, κομποσχοίνι στον καρπό, γυαλιά χωρίς σκελετό, μεγαλοφωνάζει, ιδρώνει, σκύβει διαρκώς προσπαθώντας να ξεδιαλύνει τις μασημένες λέξεις του άλλου:

    Ναι, δεν έχουμε άλλη βάρδια, ευτυχώς… Εφτά-τρεις, μετά κλείνει η αποθήκη…
    Στις ταινίες το πάμε ρολόι. Eγώ όμως δεν παίρνω άλλη βάρδια.
    Δεν λέει, ρε φίλε, νυχτερινός, ούτε με τα νυχτερινά λεφτά…
    Tι να λέει, με τίποτε δεν λέει… να τραβάς βαλίτσες όλη μέρα για 160 καθαρά… θα τα παρατήσω, ρε φίλε…
    Πώς θα τα παρατήσεις; Πόσο καιρό είσαι;
    Tέσσερις μήνες… Aπ’ όταν απολύθηκα… και…
    Και πού θα πας; Έχεις βρει τίποτε άλλο;
    Πουθενά. Καλύτερα να κάθομαι…
    Ε όχι, ρε φίλε, χωρίς δουλειά δεν λέει, ούτε καφέ δεν θα ’χεις…
    Δεν με νοιάζει… Έχω πήξει… Eσύ τι θα κάνεις;
    Άμα με κρατήσουνε, θα μείνω… Αλλά δεν θέλω να με κρατήσουνε…
    Τι σύμβαση έχεις;
    Τι να ’χω; Τρίμηνη…

    Η κουβέντα στο λεωφορείο εξπρές από το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος προς Εθνική Άμυνα. Ο ήλιος του Σεπτεμβρίου μπαίνει από τα τζάμια και χαυνώνει ταξιδιώτες και εργαζομένους. Aρκετοί κλείνουν τα μάτια.

    Καλοκαίρι πήγες πουθενά;
    Αφού δεν είχα άδεια… Τι… για πέντε μέρες;
    Ε, καλά, ρε, για πέντε… Θα σε χαλούσε; Θα πήξεις χωρίς διακοπές, ρε, δεν βγαίνει…
    Άσε, ρε, μπορεί να κάνω διακοπές μια και καλή, όταν δεν μου ανανεώσουνε τη σύμβαση…
    Καλό!

    «Tι να λέει, με τίποτε δεν λέει… να τραβάς βαλίτσες όλη μέρα για 160 καθαρά… θα τα παρατήσω, ρε φίλε…»

    Τι καλό, ρε φίλε… Έτσι θα πάει; Μιάμιση ώρα πήγαινε και μιάμιση έλα, από Ανάκασα για Βενιζέλο…
    Καλά, εγώ έχω κάνει και δυόμισι ώρες να γυρίσω Aνάκασα… Καλύτερα να έμενα για υπερωρία… Mαυρίλα…
    Και τι να κάνεις; Έχεις κάτι καλύτερο; Αφού δεν υπάρχουν δουλειές, ρε φίλε… Να πας κούριερ; Να είσαι όλη μέρα στο παπί;
    Ε, δεν είπα κι έτσι…
    Ε, τότε;
    Τίποτε…

    Έξω περνά η Αττική οδός, απόμακρη, ταχεία. Κατόπιν αναδύεται κουρελαρία το αστικό τοπίο, Γέρακας, Μεσογείων, μπουλντόζες, φούρνοι, είδη υγιεινής, μάντρες αυτοκινήτων, χώματα, σκόνη, τράπεζες σε κάθε γωνία. Ζαβλακωμένος από το ταξίδι και την υγρή ζέστη ακούω:

    Πού έκανες στρατό;
    Α, στρατό… Γκασμαδία…
    Όλο;
    Όλο…
    Ειδικότητα;
    Οδηγός ερπυστριοφόρου. Εσύ;
    Νοσοκόμος… Πότε απολύθηκες;
    Πριν από πέντε μήνες.
    Ήρθες εδώ κατευθείαν;
    Όχι, είχα πάει κι αλλού… Έκατσα είκοσι μέρες.
    Πολύ έκατσες. Ένα παιδί απ’ τους Αγίους Αναργύρους ήρθε στην ταινία κι έμεινε δυο ώρες… Την έκανε με τη μία…
    Δυο ώρες, ε; Καλά έκανε, όχι σαν εμάς…
    Τα είπαμε, ρε φίλε, πού να πάμε; Άμα δεν βρεις κάτι καλύτερο, κάτσε εκεί που ’σαι…
    Και πού θα βρεθεί το καλύτερο, ρε; Μες στα λεωφορεία που τραβιόμαστε; Ή στην καφετέρια στην Ανάκασα; Άσε, ρε… Χειρότερα από Αλβανούς…
    Όχι, ρε φίλε, μη χαλιέσαι έτσι… Άσε… θα πας σπίτι σου τώρα, να κάνεις μπανάκι, να πας για καφέ…
    Ναι, ρε, θα στριμωχτώ με τους γέρους μου και τ’ ανίψια μου… Γαμώ τη φάση…
    Έλα, ρε… δες την αλλιώς τη φάση, μη σε χαλάει έτσι…
    Τι να δω, μωρέ… Τι να δω; Eσύ βλέπεις τίποτε;
    Έλα, ρε, κούλαρε, είμαστε και κουρασμένοι τώρα, αύριο είναι Παρασκευή…
    Ναι, καλά…

    Μετά την Αγία Παρασκευή δεν ξαναμίλησαν. Ή δεν τους άκουγα πια.

    29.09.2002

    banner_300_250
    Νίκος Ξυδάκης
    Ο Νίκος Ξυδάκης είναι δημοσιογράφος

    Κεντρική φωτογραφία
    Carol M. Highsmith
    (Library of Congress)

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES