Skip to content
Home » News » Το Κουτούκι του Γρίλλη: 50 χρόνια ιστορίας σε 500 λέξεις

Το Κουτούκι του Γρίλλη: 50 χρόνια ιστορίας σε 500 λέξεις

    Το Κουτούκι του Γρίλλη: 50 χρόνια ιστορίας σε 500 λέξεις

    Published

    Το Κουτούκι του Γρίλλη: 50 χρόνια ιστορίας σε 500 λέξεις

    Published
    Η Καλλιόπη και η Μαρία Γρίλλη, ιδιοκτήτριες του οινομαγειρείου Το Κουτούκι του Γρίλλη στον Ταύρο, αφηγούνται στο Short Stories την ιστορία του που ξεκινά από τα Βουρλά της Μικρασίας και φτάνει στο σήμερα

    H οικογένεια του παππού Νίκου Γρίλλη, φεύγοντας από τα Βουρλά της Σμύρνης σαν πρόσφυγες, έμεινε για κάποιο διάστημα στη Νάξο. Περίπου το 1935-1940 ήρθαν στην Αθήνα, στον Ταύρο. Ωστόσο δεν έμειναν στα Προσφυγικά του Ταύρου, όπως οι περισσότεροι πρόσφυγες εκείνη την εποχή, αλλά αγόρασαν ένα οικόπεδο και έχτισαν μια παράγκα. Εδώ ακριβώς που είναι μέχρι και σήμερα το μαγαζί.

    Ο παππούς άρχισε να πουλάει κρασί, με ένα μόνο βαρέλι, το 1967. Στο πίσω μέρος του οικοπέδου υπήρχε μια αυλή με πολλά μικρά δωμάτια τα οποία νοικιάζονταν. Σε ένα από αυτά ήταν και το βαρέλι με το κρασί. Έρχονταν οι πελάτες και γέμιζαν την νταμιτζάνα τους. Έτσι άρχισε να διαδίδεται η φήμη στην ευρύτερη περιοχή του Ταύρου ότι ο Γρίλλης φέρνει καλό κρασί από τα Μεσόγεια.

    Ο παππούς για να επιβιώσει ήταν συγχρόνως τσαγκάρης (στον ίδιο χώρο), ενώ το καλοκαίρι έκανε τον μανάβη. Σιγά σιγά αναπτύχθηκε το κρασοπουλειό, έβαλαν δυο τρία τραπεζάκια και η γιαγιά Καλλιόπη έφτιαχνε μπακαλιαράκια τηγανητά και κεφτέδες για μεζέ. Μαγείρευε σε ένα κουζινάκι που ήταν στο πίσω μέρος του οικοπέδου μαζί με το σπίτι τους. Όταν έβρεχε, το μαγαζί έσταζε και ο κόσμος άνοιγε ομπρέλες και έτρωγε. Στη στόφα οι πελάτες έψηναν το ψωμί τους, ενώ έβαζαν μόνοι τους κρασί από το βαρέλι. Μαζί τους έπινε και ο παππούς. Στο τέλος δεν ήξερε τι τους χρέωνε!

    Το 1977 ενώθηκαν τα δωματιάκια και έγινε η πρώτη ταβέρνα. Τότε ήταν που την ανέλαβαν οι γονείς μας Γιάννης και Ξένη. Όταν έφυγε από τη ζωή η γιαγιά Καλλιόπη, στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ανέλαβε την κουζίνα η μητέρα μας – σαν νύφη πια. Οι γονείς μας γνωρίστηκαν στο κρασοπουλειό, αφού η μητέρα μας αγόραζε κρασί για τον πατέρα της. Μια θεία της ήταν αυτή που την έμαθε να μαγειρεύει και τους στήριξε πολύ.

    Όταν έβρεχε, το μαγαζί έσταζε και ο κόσμος άνοιγε ομπρέλες. Στη στόφα οι πελάτες έψηναν το ψωμί τους, ενώ έβαζαν μόνοι τους κρασί από το βαρέλι

    Tότε, το ’80, λόγω της οικονομικής ανόδου ο κόσμος άρχισε να βγαίνει καθημερινά οπότε κι εμείς προσαρμοστήκαμε στη ζήτηση. Χρόνο με τον χρόνο προσπαθούσαν να βρουν χώρο για επιπλέον τραπέζια – τα οποία μάλιστα έφτιαχνε ο παππούς. Όλο το μαγαζί είναι χτισμένο με τα χέρια τους.

    Η φήμη του κουτουκιού εξαπλώθηκε στόμα με στόμα. Παρόλο που δεν είχαμε καν επιγραφή απέξω, οι πελάτες άρχισαν να συρρέουν από όλη την Αθήνα. Ο παππούς μέχρι και τα 80 του δούλευε στο κουτούκι και αρνούνταν πεισματικά να αφήσει το δωμάτιό του στο πίσω μέρος της ταβέρνας. Ήταν πολύ περήφανος για την αγάπη του κόσμου.

    Εμείς είμαστε η τρίτη γενιά που συνεχίζουμε το κουτούκι εδώ και 30 χρόνια. Σπουδάσαμε αλλά τελικά αποφασίσαμε να μείνουμε, γιατί πάντα υπήρχε μεγάλη ανάγκη για χέρια και για νέες ιδέες στο μαγαζί. Ο πατέρας μας τραγουδάει στο κουτούκι από όταν καθιερώσαμε τη ζωντανή μουσική, γύρω στο 1995, με λαϊκά και ρεμπέτικα σχήματα. Πριν είχαμε τους κανταδόρους που έπαιζαν γύρω γύρω στα τραπέζια.

    Το Κουτούκι του Γρίλλη όλα αυτά τα χρόνια έχει λάβει απίστευτα θετική ενέργεια λόγω της χαράς που προσφέρει στον κόσμο που έρχεται να φάει και να διασκεδάσει. Εδώ έχουν γίνει προτάσεις γάμου, reunions, τσακωμοί, συμφιλιώσεις, απρόσμενες συναντήσεις. Εδώ σε προεκλογική περίοδο έτυχε να τρώνε βουλευτές από τρία κόμματα και στο τέλος να γίνονται μια παρέα τρώγοντας και πίνοντας. Θαμώνες που έχουν αγαπήσει το κουτούκι ζητάνε, όταν φύγουν από τη ζωή, να γίνει το τελευταίο τους τραπέζι εδώ.

    banner_300_250
    Καλλιόπη και Μαρία Γρίλλη
    H Καλλιόπη και η Μαρία Γρίλλη είναι ιδιοκτήτριες του Κουτουκιού του Γρίλλη στον Ταύρο

    Αφήγηση στην
    Αφροδίτη Ερμίδη

    Κεντρική φωτογραφία
    Αφροδίτη Ερμίδη

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    εστιατοριο-κουκουρα-βοιωτια-shortstories
    Short

    Ένα «επαναστατόριο» στα βουνά της Βοιωτίας

    Ο Γιώργος Πούλος, ιδιοκτήτης του εστιατορίου Lakka Koukoura Republic στη Βοιωτία, ξεδιπλώνει στο Short Stories το νήμα της ζωής του που περνά από την Πηγή Δεβετζή, τη Δανία και τη Σουηδία πριν καταλήξει στη Βοιωτία με τον Μαρξ και τον Λένιν

    βιβλιοπωλείο κερκυρα Καζαντζάκης SHOSTSTORIESGR
    Short

    Ένας απρόβλεπτος κλέφτης βιβλίων στην Κέρκυρα

    Η Πέπη Γιάννου γράφει στο Short Stories για έναν φοιτητή που κατέφυγε στην κλοπή στο βιβλιοπωλείο Ζερβόπουλου στην Κέρκυρα προκειμένου να διαβάσει ένα συγκεκριμένο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη