Κάποιο καλοκαίρι, λίγα χρόνια μετά την έκδοση της μετάφρασής μου του Μόμπι Ντικ (1992), φιλοξενούσα στο εξοχικό μου στο Κατηχώρι Πηλίου τον στενό μου φίλο Sanford Marovitz. Ο Marovitz δίδασκε τότε στο Kent State University του Οχάιο. Σύζυγός του ήταν η Ελληνίδα καθηγήτρια Ελεονώρα Δήμτσα. Καθώς κουβεντιάζαμε, μου πρότεινε να οργανώσουμε στον Βόλο ένα διεθνές συνέδριο της Melville Society of America. Θα ήταν το πρώτο στην ιστορία της που θα πραγματοποιούνταν στην Ελλάδα. Ενθουσιάστηκα αμέσως. Τον επόμενο χρόνο ήταν όλα έτοιμα.
Δήμαρχος εκείνη την εποχή ήταν ο Δημήτρης Πιτσιώρης. Τον ενημέρωσα και ζήτησα την υλική βοήθειά του για την πραγματοποίηση του συνεδρίου. Με πολλή προθυμία ο δήμαρχος έθεσε το συνέδριο υπό την αιγίδα του Δήμου Βόλου. Στα χρονικά της Εταιρείας Μέλβιλ το συνέδριο εκείνο θεωρείται πλέον μοναδικό και ιστορικό.
Παράλληλα είχε κυκλοφορήσει ο πρώτος τόμος μιας πεντάτομης δίγλωσσης έκδοσης του Μόμπι Ντικ από τις εκδόσεις Gutenberg, στην οποία είχα φιλοτεχνήσει μια ζωγραφιά για το εξώφυλλο. Δυο μαύρες φάλαινες σε θριαμβευτικό ανέβασμα πάνω από ένα μυώδες πτώμα. Επίσης είχα ζωγραφίσει μια εικόνα-σελιδοδείκτη για το συνέδριο που εμφάνιζε τους συνέδρους σε ένα καράβι πίσω από ένα μεγάλο βιβλίο. Είχα ετοιμάσει και μια αφίσα αρκετά μεγάλη, την οποία δυστυχώς δεν βρήκα στο αρχείο μου.
Αυτές τις πρώτες ζωγραφιές πρόσεξε ιδιαίτερα η Elizabeth Schultz, μια σπουδαία ιστορικός τέχνης και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας που ήταν παρούσα στο συνέδριο. Με προέτρεψε μάλιστα να συνεχίσω. Η προτροπή της αλλά και η επιμονή του Μέλβιλ στις εικαστικές αναπαραστάσεις της Φάλαινας που περιέγραψε στα κεφάλαια 55, 56, 57 του Μόμπι Ντικ υπήρξαν το έναυσμα για να ξεκινήσει μια εικαστική περιπέτεια τα επόμενα χρόνια.
