Δεν επιδιώκουμε να βλάψουμε ανθρώπους ή χώρες. Δεν θεωρούμε ότι παρεμβαίνουμε στην πολιτική άλλων κρατών. Αυτό που κάνουμε είναι να παρατηρούμε πολιτικούς και δημόσια πρόσωπα και να παρουσιάζουμε στους πολίτες όσα οι ίδιοι λένε όταν πιστεύουν ότι συνομιλούν με κάποιον άλλον. Με αυτή την έννοια θεωρούμε ότι εργαζόμαστε όπως ένας δημοσιογράφος. Παρουσιάζουμε πληροφορίες και αφήνουμε τους πολίτες να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.
Η συγκεκριμένη υπόθεση μας ενδιέφερε και για έναν ακόμη λόγο. Ερευνούσαμε ήδη το θέμα των ουκρανικών drones που φτάνουν στη Ρωσία μέσω γειτονικών χωρών. Έτσι αναζητούσαμε τις απόψεις κυβερνητικών αξιωματούχων από διάφορα κράτη της περιοχής.
Εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια έχουμε επεκτείνει τη δουλειά μας σε διεθνές επίπεδο. Ξεκινήσαμε με Ρώσους αξιωματούχους και διασημότητες και αργότερα προχωρήσαμε σε πρωθυπουργούς, υπουργούς και ανώτατους κρατικούς αξιωματούχους σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο άνθρωπος για τον οποίο συζητάμε σήμερα ήταν απλώς ένα ακόμη όνομα σε αυτήν τη μεγάλη λίστα. Ίσως για τον ίδιο να ήταν ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Για εμάς όμως ήταν άλλη μια μέρα στη δουλειά.
Όταν ακούσαμε τον κ. Ντόκο να λέει «τώρα δεν είναι η κατάλληλη περίοδος», επειδή η Ελλάδα βρίσκεται σε τουριστική και προεκλογική περίοδο, καταλάβαμε ότι προσπαθούσε να αποφύγει ένα πολιτικό πρόβλημα. Είπε ότι αν επρόκειτο να υπάρξουν επιθέσεις, θα προτιμούσε να στοχοποιηθούν πλούσιοι Ρώσοι και όχι να δημιουργηθεί ένταση στην Ελλάδα.
Αυτό που μας έκανε εντύπωση δεν ήταν η συγκεκριμένη τοποθέτηση, αλλά το τι αποκάλυπτε για τον τρόπο σκέψης του. Κατά τη γνώμη μας, αν μια πραγματική συνομιλία εξελισσόταν με αυτό τον τρόπο, η ελληνική κυβέρνηση δύσκολα θα μπορούσε να επηρεάσει τις αποφάσεις της ουκρανικής πλευράς. Μια πραγματική επικοινωνία ανάμεσα στις ελληνικές και τις ουκρανικές αρχές ασφαλείας θα μπορούσε να κινηθεί σε παρόμοιο πλαίσιο: η προσπάθεια να αποφευχθεί μια κρίση, χωρίς όμως να υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα παρέμβασης.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που ακούγαμε τέτοιες τοποθετήσεις. Πριν από την Ελλάδα είχαμε συνομιλήσει με συμβούλους εθνικής ασφαλείας των χωρών της Βαλτικής. Οι περισσότεροι μας έλεγαν ότι ακόμη κι αν συνέβαινε κάποιο περιστατικό στην περιοχή τους, δεν θα μπορούσαν να καταδικάσουν δημόσια την Ουκρανία επειδή είναι σύμμαχός τους. Αυτό ήταν κάτι που συναντήσαμε επανειλημμένα.
Οι πολίτες θέλουν να αισθάνονται ασφαλείς. Οι κυβερνήσεις από την άλλη ενδιαφέρονται περισσότερο να διατηρήσουν την πολιτική τους εικόνα μες στις διεθνείς τους συμμαχίες.
Μας ρωτούν συχνά αν έχουμε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα εξαιτίας των φαρσών μας. Η σοβαρότερη υπόθεση ήταν το 2022. Τότε κάναμε βιντεοκλήση με τον υπουργό Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στη διάρκεια της συνομιλίας αποκάλυψε πληροφορίες που αργότερα θεωρήθηκαν ιδιαίτερα ευαίσθητες. Όταν ανεβάσαμε το βίντεο στο YouTube, το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας απέστειλε επίσημη επιστολή προς το YouTube και την Google, ζητώντας να διαγραφεί το κανάλι μας για λόγους εθνικής ασφαλείας.
Αρχικά το YouTube απάντησε ότι δεν υπήρχε καμία παραβίαση των κανόνων της πλατφόρμας. Στη συνέχεια όμως δέχθηκε πολιτικές πιέσεις και τελικά το κανάλι μας διαγράφηκε. Αναρωτιόμαστε πολλές φορές τι θα συνέβαινε αν ένας Ρώσος υπουργός ζητούσε από μια δυτική πλατφόρμα να διαγράψει το κανάλι κάποιου δημοσιογράφου. Πιθανότατα όλοι θα μιλούσαν για λογοκρισία και αυταρχισμό. Όταν όμως συμβαίνει από την άλλη πλευρά, η αντιμετώπιση είναι διαφορετική.
Μας έχουν ρωτήσει επίσης γιατί δεν κρυβόμαστε. Η απάντησή μας είναι ότι δεν θεωρούμε πως είμαστε εγκληματίες. Δεν παραβιάζουμε λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Δεν χρησιμοποιούμε hacking. Δεν κλέβουμε πληροφορίες. Δεν αποκτούμε πρόσβαση σε ιδιωτικά αρχεία. Χρησιμοποιούμε αυτό που σήμερα ονομάζεται social engineering.
Οι άνθρωποι μας μιλούν από μόνοι τους. Οι πληροφορίες που κοινοποιούμε προέρχονται από όσα εκείνοι επιλέγουν να μας πουν. Δεν ασχολούμαστε με την προσωπική ζωή τους. Ούτε μας ενδιαφέρουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί τους, οι οικογένειές τους ή τα παιδιά τους. Μας ενδιαφέρουν αποκλειστικά ζητήματα δημόσιου ενδιαφέροντος. Με αυτή την έννοια, θεωρούμε ότι η δουλειά μας είναι πιο κοντά στη δημοσιογραφία παρά στον κίτρινο Τύπο.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που κάναμε φάρσα στην Ελλάδα. Είχαμε προηγουμένως συνομιλήσει με τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, ενώ αργότερα μιλήσαμε και με τον Θεόδωρο Ρουσόπουλο, πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Κάτι ακόμη που μας ρωτούν συχνά είναι αν οι ίδιοι οι πολίτες μας προτείνουν νέες φάρσες. Η απάντηση είναι πως ναι! Λαμβάνουμε καθημερινά πολλά μηνύματα από διάφορες χώρες. Άλλοι μάς γράφουν «κάντε φάρσα στον δήμαρχό μας», άλλοι στον πρωθυπουργό τους ή σε κάποιον υπουργό. Πολλές φορές συνοδεύουν τα μηνύματά τους με πληροφορίες ή με αποσπάσματα δηλώσεων που θεωρούν ενδιαφέροντα.
Όταν είχαμε ακόμη το κανάλι μας στο YouTube, περισσότεροι από τους μισούς συνδρομητές μας ήταν εκτός Ρωσίας και δεχόμασταν καθημερινά προτάσεις από όλο τον κόσμο. Από τη Ρωσία εξακολουθούμε να λαμβάνουμε πολλά μηνύματα, τα οποία αφορούν συνήθως κοινωνικά προβλήματα, την καθημερινότητα, τις υποδομές ή άλλα τοπικά ζητήματα.
Μετά την κοινοποίηση της συνομιλίας με τον κ. Ντόκο λάβαμε πολλά μηνύματα από Έλληνες. Επίσης είδαμε πολλές αναρτήσεις στο Instagram και το X, πολλά σατιρικά βίντεο και κωμικά σκετς που δημιουργήθηκαν με αφορμή την υπόθεση. Θα θέλαμε πραγματικά να τα παρακολουθήσουμε, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε πρόσβαση στην ελληνική τηλεόραση.
Αυτό που μας προκάλεσε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν τα σχόλια των ίδιων των Ελλήνων. Πολλοί μας έγραφαν «ευχαριστούμε». Δεν το περιμέναμε. Είδαμε ότι αρκετοί γελούσαν με τον κ. Ντόκο και τον σατίριζαν. Δεν γνωρίζουμε την ελληνική πολιτική πραγματικότητα σε βάθος, ενώ δεν γνωρίζαμε ούτε τον ίδιο πριν από αυτή την υπόθεση. Γι’ αυτό μας εξέπληξε τόσο έντονα η δημόσια αντίδραση.
Παρόμοια εμπειρία είχαμε μόνο στην Ιταλία, όταν κάναμε φάρσα στην Τζόρτζια Μελόνι. Και τότε το θέμα κυριάρχησε για ημέρες στην επικαιρότητα και δεχθήκαμε πολλά αιτήματα για συνεντεύξεις από ιταλικά τηλεοπτικά δίκτυα.
Φυσικά χαιρόμαστε όταν οι φάρσες μας προκαλούν δημόσιο διάλογο. Οι ειδήσεις όμως έχουν μικρή διάρκεια ζωής. Για μια εβδομάδα ή για έναν μήνα όλοι μιλούν γι’ αυτές και μετά εμφανίζεται μια νέα είδηση που τραβά την προσοχή. Αυτό που μένει είναι οι ίδιες οι ιστορίες. Γι’ αυτό μας αρέσει όταν οι άνθρωποι δεν βλέπουν μόνο μία συγκεκριμένη φάρσα, αλλά αναζητούν και τις προηγούμενες δουλειές μας, τις συζητούν και σχηματίζουν τη δική τους άποψη. Αυτό είναι που μας ενδιαφέρει περισσότερο.
Και γι’ αυτό σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον που δείξατε στη δουλειά μας.
