Skip to content
Home » Αυτή ήταν η δική μου Μελίνα

Αυτή ήταν η δική μου Μελίνα

    Αυτή ήταν η δική μου Μελίνα

    Published

    Αυτή ήταν η δική μου Μελίνα

    Published
    Τριάντα χρόνια από τον θάνατό της (6 Μαρτίου 1994) ο Μανόλης Χατζηνάκης γράφει στο Short Stories για τη Μελίνα Μερκούρη που γνώρισε από το 1974 και με την οποία συνεργάστηκε έως το 1990

    Στην πολιτική ιστορία του τόπου πολύ λίγοι κατέκτησαν τέτοιο επίπεδο οικειότητας ώστε να τους προσφωνεί ο λαός με τα μικρά τους ονόματα. Η Μελίνα κατέκτησε αυτό το προνόμιο, αν και γόνος παλαιάς μεγαλοαστικής οικογένειας.

    Υπήρξε οικείο πρόσωπο για τον πολίτη. Πολιτεύτηκε σε λαϊκή γειτονιά, στη Β΄ περιφέρεια του Πειραιά, αυτή η γεννημένη και αναθρεμμένη στο Κολωνάκι. Οι λόγοι αυτής της οικείωσης είναι πολλοί. Η ηθοποιός Μελίνα έμπαινε σε κάθε σπίτι και με την αύρα της σταρ κατακτούσε την εμπιστοσύνη, την εκτίμηση και την αγάπη των πολιτών.

    Έτσι όταν πολιτεύτηκε βρέθηκε μπροστά σε στρωμένο τραπέζι. Στην αμεσότητα των σχέσεων έφτασε και λόγω του αυθορμητισμού της. Μιλούσε τη γλώσσα του καθημερινού ανθρώπου και εξέφραζε τα κοινωνικά του αιτήματα. Ταυτόχρονα όμως ο λόγος της απευθυνόταν σε ευρύτερα στρώματα και εξέφραζε τη διαταξική συμμαχία της εθνικής λαϊκής ενότητας, που υπήρξε βασικός άξονας της πολιτικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ.

    Όταν η Μελίνα αποφάσισε να ασχοληθεί με τον δημόσιο βίο, είχε ήδη συσσωρευμένο ένα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο. Η πολιτικοποίησή της ξεκίνησε κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Είχε προηγηθεί η σχέση της με τον άντρα των ονείρων της, τον Ζυλ Ντασέν. Έτσι όταν συνάντησε τον Ανδρέα Παπανδρέου, στο πλαίσιο του ΠΑΚ, ήταν ήδη έτοιμη.

    Η δράση της στον αντιδικτατορικό αγώνα είναι γνωστή. Γύρισε τον κόσμο, μιλούσε και τραγουδούσε, διαδήλωνε και αποκάλυπτε το αληθινό πρόσωπο των δικτατόρων. Παρόλο που κάποιοι θα θεωρήσουν υπερβολικό τον παραλληλισμό, στη συνείδησή μου φάνταζε ως η Πασιονάρια του αντιχουντικού αγώνα.

    Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ο δρόμος της πολιτικής ήταν στρωμένος. Εντάχτηκε στο ΠΑΣΟΚ και παρά τις αμφιταλαντεύσεις του 1975 ανασκουμπώθηκε και πρόσφερε τη γνώση, την ευαισθησία και το πάθος της στον αγώνα για τη συγκρότηση και τη συνεχή πολιτική αναβάθμιση του ΠΑΣΟΚ.

    Ήταν ερωτευμένη σε μόνιμη βάση με τους ανθρώπους, τις μεγάλες ιδέες, την τέχνη, τον άντρα, τη δημιουργική πράξη, αλλά και με τις μικροχαρές της ζωής

    Στο πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο εντάχτηκα από το 1974, γνώρισα από κοντά τη Μελίνα και συμπορεύτηκα μαζί της έως το 1990. Η σπουδή μου στη Φιλολογία και την Ιστορία με έφεραν κοντά της. Η εκλογή μας δε το 1977 ως βουλευτών μας επέτρεψε να λειτουργήσουμε συλλογικά στο πεδίο του πολιτισμού. Στον ΚΤΕ Πολιτισμού το 1977 γραμματέας ήταν ο πάναγνος Γιάννης Κουτσοχέρας και εισηγητής ο υπογράφων. Αν και τότε η Μελίνα δεν ήθελε υπεύθυνες θέσεις, συνεργαστήκαμε δημιουργικά.

    Έτσι όταν γίναμε κυβέρνηση το 1981, είχαμε καταρτίσει μια ολοκληρωμένη παρέμβαση στον χώρο του πολιτισμού. Η Μελίνα έγινε υπουργός Πολιτισμού και όλοι μας αγωνιστήκαμε να στηρίξουμε την υλοποίηση του προγράμματός μας. Αγωνιστήκαμε για τη μελέτη και την ανάδειξη της εθνικής και λαϊκής ταυτότητας και φυσιογνωμίας. Εναντιωθήκαμε στη βαρβαρότητα της ισοπεδωτικής κουλτούρας του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Επιχειρήσαμε θεσμικές τομές που πρόσφεραν ένα δημοκρατικό πλαίσιο πολιτιστικής λειτουργίας.

    Η Μελίνα διέθετε αρετές που σπάνια συναντάς σε πολιτικούς. Ήξερε να διαλέγει συνεργάτες. Αναφέρω χαρακτηριστικά τη Μανουέλλα Παυλίδου, τη Βαρβάρα Μπελεζίνη, τον Στέργιο Χατζηνούσκα και πολλούς άλλους. Δούλεψαν όλοι με αυταπάρνηση. Είχε επιπροσθέτως τη συμπαράσταση του κόμματος, της Επιτροπής Πολιτισμού & Αθλητισμού, στην οποία ήμουν γραμματέας.

    Η Μελίνα ήξερε να ακούει, να συζητάει, να υιοθετεί τις θετικές προτάσεις και να τις υλοποιεί. Οι περισσότεροι πολιτικοί νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα. Η Μελίνα λειτουργούσε σαν να μην ήξερε τίποτε.

    Η Μελίνα είχε όνειρα. Οι πολλοί θεωρούν πολιτική την τέχνη του εφικτού. Εκείνη υιοθέτησε το σύνθημα του Μάη του ’68: «Η φαντασία στην εξουσία». Ο έρωτας ήταν η κινητήρια δύναμη της σκέψης και της πράξης της. Ήταν ερωτευμένη σε μόνιμη βάση με τους ανθρώπους, τις μεγάλες ιδέες, την τέχνη, τον άντρα, τη δημιουργική πράξη. Αλλά και με τις μικροχαρές της ζωής, όπως το καλό κρασί, το φαγητό, το τσιγάρο, τον καφέ, το τάβλι, την ωραία κουβέντα. Ο ερωτικός άνθρωπος όμως είναι και άνθρωπος των παθών, θετικών και αρνητικών. Της άρεσε να περπατά σε τεντωμένο σχοινί, επέλεγε τη διακινδύνευση.

    Θα ολοκληρώσω αυτές τις σκέψεις με μια μαντινάδα που πιστεύω ότι συμπυκνώνει τη στάση ζωής της Μελίνας:

    Ο παθιασμένος άνθρωπος μπρος στο γκρεμό όντε φτάξει

    δε λέει πως θα γκρεμιστεί, μα λέει πως θα πετάξει.

    Αυτή ήταν η δική μου Μελίνα.

    banner_300_250
    Μανόλης Χατζηνάκης
    Ο Μανόλης Χατζηνάκης είναι πρώην βουλευτής και υπουργός και σήμερα αντιπρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός

    ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS

    MORE SHORT STORIES

    Ελένη Σικελιανός_Nadia Margariti_shortstoriesgr
    Short

    Η Ελένη Σικελιανός και η μυθική γιαγιά της που προκάλεσε την πατριαρχία

    Η Νάντια Μαργαρίτη αφηγείται στο Short Stories τη γνωριμία της με την Ελένη Σικελιανός, αρχικά μέσω του βιβλίου της δισεγγονής του Άγγελου Σικελιανού «Εσύ, η ζωώδης μηχανή» και στη συνέχεια συναντώντας τη στην Αμοργό

    Meni Seiridou_gynaikon-agalmata-stous-dromous Θεσσαλονίκης
    Short

    Γυναικών αγάλματα στους δρόμους της πόλης

    Η φωτογράφος Μένη Σεϊρίδου αφηγείται στο Short Stories πώς της γεννήθηκε η ιδέα, περπατώντας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και παρατηρώντας τα γλυπτά στον δημόσιο χώρο, να ξεκινήσει το project «Γυναικών αγάλματα»

    ΓΙΟΥΛΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕΞΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟ SHORT STORIES
    Short

    Όταν το ΑΚΕΛ πήρε διαζύγιο από τον φεμινισμό σε ένα σχολείο

    Η Γιούλη Χρονοπούλου μεταφέρει στο Short Stories μια ιστορία έμφυλης διάκρισης που σημειώθηκε τη δεκαετία του 1990 σε λονδρέζικο σχολείο το οποίο ελεγχόταν από το ΑΚΕΛ, τον κατεξοχήν αριστερό πολιτικό φορέα της Κύπρου

    αντάρτισσα ελεάννα γεωργούλη ηθοποιός short stories
    Short

    Η γιαγιά μου η αντάρτισσα… η γλυκιά μου Βασούλα

    Η Ελεάνα Γεωργούλη διηγείται στο Short Stories την ιστορία της γιαγιάς της, της Βάσως Στροφύλλα, η οποία, αφού εκδικήθηκε τη δολοφονία της αδελφής της από τους χίτες, έγινε αντάρτισσα του ΕΛΑΣ, υπήρξε πολιτική κρατούμενη από το 1947 έως το 1953 και γλύτωσε από θαύμα το απόσπασμα