Skip to content
Home » News » Η αθέατη πλευρά ενός ξεναγού τις μέρες των Χριστουγέννων  

Η αθέατη πλευρά ενός ξεναγού τις μέρες των Χριστουγέννων  

    Η αθέατη πλευρά ενός ξεναγού τις μέρες των Χριστουγέννων  

    Published

    Η αθέατη πλευρά ενός ξεναγού τις μέρες των Χριστουγέννων  

    Published
    Η Μαρίτα Σκανδάλη εξιστορεί στο Short Stories τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ένας ξεναγός όταν συνοδεύει μια ομάδα τουριστών που επισκέπτεται τη χώρα μας με κάποιο «γιορτινό» πακέτο διακοπών

    Νοσταλγώ τις ημέρες των γιορτών ως ξεγνοιασιά, θαλπωρή με οικείους, κρασάκι και καλή παρέα. Ποιος θέλει να εργάζεται χριστουγεννιάτικα διανύοντας χιλιόμετρα καθημερινά και ξεναγώντας στο κρύο ή το χιόνι; Αλλά και ποιος θα συνοδεύσει τις ομάδες τουριστών που έρχονται για τις γιορτές;

    Πρόκειται συνήθως για ανθρώπους τρίτης ηλικίας που δεν θέλουν να επιβαρύνουν τους δικούς τους, όπως λένε. Ή που δεν έχουν συντροφιά και θέλουν να κοινωνικοποιηθούν σε ένα οργανωμένο ταξίδι.

    Η πρώτη δυσκολία είναι οι συνθήκες που καλείται να διαχειριστεί ένας ξεναγός: κρύο, ίσως βροχή ή καταιγίδα, ακόμη και χιόνι στους αρχαιολογικούς χώρους. Πρέπει να πραγματοποιήσει κάθε σταθμό-επίσκεψη όπως περιγράφεται στο πρόγραμμα, ακόμη και αν αυτό είναι ολόιδιο με το θερινό. Κι ας κλείνουν νωρίτερα αρχαιολογικοί χώροι και μουσεία.

    «Λέγε πιο λίγα, τρέξ’ τους και θα βγει το πρόγραμμα» η απάντηση από το τουριστικό γραφείο. «Δουλειά σου είναι να βγει το πρόγραμμα, επαγγελματίας είσαι».

    Κάνε την Ακρόπολη υπό βροχή και προσοχή μη γλιστρήσει κανείς και τον τρέχεις στο νοσοκομείο. Ο τουρίστας έχει αγοράσει αυτό το πρόγραμμα. Τι να του πρωτοεξηγήσεις; Ότι είναι επικίνδυνο; Ότι τα σκαλιά της Ακρόπολης θα καλυφτούν από χειμάρρους και δεν θα ξέρει πού να βάλει το πόδι του για να κατέβει;

    Ακρόπολη, Μουσείο Ακρόπολης, βόλτα στην Πλάκα, Αρχαιολογικό Μουσείο και δείπνο το βράδυ –όλα σε μια μέρα– και είδε ο τουρίστας την Αθήνα με τα λαμπιόνια της.

    Τι να του πρωτοεξηγήσεις; Ότι τα σκαλιά της Ακρόπολης θα καλυφτούν από χειμάρρους και δεν θα ξέρει πού να βάλει το πόδι του για να κατέβει;

    Την επόμενη μέρα αναχώρηση στις 7.30. Τρέχεις να προλάβεις να δείξεις τον Ισθμό, την Επίδαυρο, το Ναύπλιο, τις Μυκήνες και να κοιμηθείς στην Ολυμπία. Μαύρο σκοτάδι φτάνεις, αλλά δεν τελειώνει εκεί η μέρα. Ακολουθούν το δείπνο, οι αλλεργίες, η ανάγκη κάποιου τουρίστα να τον προσέξεις.

    Την επόμενη μέρα Ολυμπία. Εκεί, όταν έχει καταιγίδα, το στάδιο το βλέπουμε σε βερσιόν πισίνας. Διανυκτέρευση προβλέπεται στους Δελφούς. Το στροφιλίκι μες στο μαύρο σκοτάδι τρομακτικό. Την επόμενη μέρα ξενάγηση στους Δελφούς. Το κρύο θερίζει και ο Βάκχος αδημονεί να μας κεράσει κάνα τσιπουράκι. Πού τέτοια τύχη. Μετά το οργανωμένο από το γραφείο γεύμα και το κρεατικό σόλα κινείς για Μετέωρα.

    Το ξενοδοχείο στην Καλαμπάκα λαμπιρίζει από ψεύτικη χλιδή. Κι αν τύχεις Χριστούγεννα ή αλλαγή του χρόνου, θα βρεθείς σε μια απρόσωπη αίθουσα με ατελείωτο μπουφέ ανακύκλωσης και στολισμένες ροτόντες. Ένας μουσικός στο ηλεκτρικό πιάνο προσπαθεί να καλύψει όλα τα γούστα των συνδαιτυμόνων, μπας και λικνιστεί κανείς και γίνει «κέφι».

    Το επόμενο πρωί επίσκεψη στα μοναστήρια. Ο δρόμος όμως κλειστός από τον χιονιά. «Μα εγώ για τα Μετέωρα διάλεξα αυτό τον γύρο» σου λέει. «Τι να κάνουμε; Αυτά συμβαίνουν. Μπορείτε να ξαναέρθετε κάποια άλλη στιγμή». «Μα ο χρόνος για μένα είναι πλέον σύντομος» σε αποστομώνει η 80άρα τουρίστρια.

    Και αρχίζει η κάθοδος προς Αθήνα. Το ταξίδι είναι μακρύ και απρόβλεπτο. Μια νταλίκα έχει διπλώσει στον Δομοκό και μένεις ακινητοποιημένος επί τρίωρο. Και αρχίζει η ένταση από την κούραση, η ανάγκη για εύρεση τουαλέτας στη μέση της χιονοθύελλας. Ο οδηγός σε ενημερώνει ότι τελειώνει και το πετρέλαιο και θα παγώσουμε.

    Κι εκεί που ετοιμάζεσαι για διαχείριση κρίσης, χτυπά την πόρτα του πούλμαν ένα χωρικός, κλάρα στο μεθύσι, που έχει μείνει με το Ντάτσουν και ζητάει ζεστασιά και παρέα. Κι αρχίζει να εξιστορεί τη ζωή του και τα προβλήματά του με τη γυναίκα και το «αμόρε» του. Και οι ξένοι ζητούν μετάφραση στον πόνο του μοναχικού επισκέπτη, που εξαφανίζεται στον χιονιά όπως ακριβώς εμφανίστηκε.

    Κάπως έτσι η ιλουστρασιόν χαρά των γιορτών φτάνει στο τέλος της. Κι ο τουρίστας ξεχνά ό,τι στ’ αλήθεια συμβαίνει γύρω του, «ανακαλύπτει» μια άλλη χώρα πλασματικά, μέσα από το τζάμι ενός πούλμαν, «ταξιδεύοντας» τη μοναξιά του μέσα από νέες «εμπειρίες» και σε γιορτινή ατμόσφαιρα.

    banner_300_250
    Μαρίτα Σκανδάλη
    Η Μαρίτα Σκανδάλη είναι διπλωματούχος ξεναγός και μουσειοπαιδαγωγός

    Κεντρική φωτογραφία
    Από το προσωπικό αρχείο της Μαρίτας Σκανδάλη

    MORE SHORT STORIES